พิมพ์หน้านี้
|
ลูกสาวตัวโต.... เป๋นละอ่อนบ่ไค่อู้เต้าใด(เป็นเด็กไม่ช่างพูด)... บ่ากองได้อู้ยอกเอาแม่มันตากหงายหลายเตื้อ.... (แต่เวลาพูดเล่นเอาแม่พูดไม่ออกมาหลายครั้ง).... ตอนลูกเป๋นละอ่อนน้อย ๆ ...เจ้านุ่งเตี่ยวหื้อลูก..... ก็บอกลูก.....น้องยกเท้า..... (อี่ป้อเจ้าเป๋นไท....เจ้าเลยอู้สูนไทย...สูนเมืองกับลูก.../สูนแปลว่าผสม) ลูกก็ดึ้ง.....บ่าต้วงติก...(ลูกก็เฉย....ไม่ขยับเขยื้อน) น้อง....ยกเท้า....(เสียงเขียวขึ้น).... ก็ยังดึ้งอยู่......น้อง.....แม่บอกให้ยกเท้าแม่จะใส่กางเกงให้ลูก.... ก็ยังผ่อหน้าเฮาตาปัก(ก็ยังจ้องหน้าแม่เขม็งอยู่อย่างนั้น).... เจ้าก็เลยเอามือจับข้อตีนลูก....นี่...นี่....ยกอย่างนี้แม่จะใส่กางเกงให้... ลูกสาวผ่อหน้าเจ้า.....แล้วก็ว่า.... เท้าเหรอ....นึกว่าตีน.... โหะ......เป็นว่าแม่มันอู้ผิดว่ะ...... |
| << | พฤษภาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |