วันอังคาร ที่ 12 สิงหาคม 2551
เจ็บจนไม่อยากตื่น
Posted by
ยิหวา
,
ผู้อ่าน : 70
, 15:16:58 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 --บินไปเดียวดายกลางสายลมแปรปรวนเพียงทะเลครวญฟังคล้ายเป็นเพลงเศร้าค่ำคืนนี้ฉันเพลีย ฉันเหนื่อย ฉันหนาว...และเหงาเหลือเกิน...ไม่เคยมีใครมีรักแท้จริงใจจะมองทางใดดูเคว้งคว้างว่างเปล่าฝ่าลมฝนลำพังมากี่ร้อนหนาวจนล้าสิ้นแรงไม่อยากเห็นภาพใดแม้แต่ท้องฟ้าอยากจะพักดวงตาลงชั่วกาลจะไปซุกตัวนอนซ่อนกายในเงาจันทร์จะหลับฝันไม่ขอตื่นขึ้นมาคงจะมีเพียงลมหายใจรวยรินเอนกายบนดินยอมรับความแพ้พ่ายปีกของฉันมันหนัก บินต่อไม่ไห....
|