ไม่ใช่เพียงแค่ร่างกายและหัวใจ

ของเราสองคนเท่านั้น

ที่เกี่ยวพันกันอย่างลึกซึ้ง

แต่สิ่งที่จะหล่อหลอมให้คนสองคน

เป็นหนึ่งเดียวกัน

นั่นก็คือ ..... การแบ่งปันอากาศ

ให้กันและกันได้หายใจ

ในยามที่เห็นคนที่ผมรักเป็นทุกข์

ไม่มีใครนิ่งเฉยอยู่ได้

เพราะความหมายของคำว่ารักคือ

การร่วมทุกข์ – ร่วมสุข

ในเวลาที่ใครมาขอความรักจากผม

และบอกว่ารักผมเหลือเกิน

เพราะความรักเป็นสิ่งที่มีค่า

ผมจึงไม่อาจให้ใครได้ง่ายๆ 

ถ้าไม่แน่ใจว่าเขาจะรักผมจริง

คนที่ไม่รักกันจะหันหลังให้กันได้ทันที

เมื่อชีวิตเจอความทุกข์

เพราะไม่มีใครอยากแบ่งอากาศหายใจ

ให้กับคนที่ไม่มีความหมายกับตัวเอง

ผมเคยสงสัยอยู่บ่อยๆ ว่า

ใครกันนะที่รักผมจริง

เมื่อชีวิตมีโอกาสได้เดินผ่านคนหลายคน

พวกเธอเหล่านั้นก็ต่างมาบอกว่า

รักผมจริงๆ

แต่แล้ว ... กลับไม่มีใครอยากใช้

ลมหายใจร่วมกับผม

ในวันที่ชีวิตพ่ายแพ้

วันหนึ่ง  - -  ผมเดินตกหลุมอากาศ

และนั่งลงอย่างเดียวดาย

มีคนมากมายเดินผ่านมาแล้วก็ผ่านไป

และหนึ่งในนั้นก็มีใครบางคน

ที่เคยบอกว่ารักผมเดินปะปนอยู่ด้วย

ในขณะที่ผมกำลังนั่งท้อแท้อยู่นั่นเอง

ก็มีมือของใครบางคนยื่นลงมาที่ก้นหลุม

และมือเดียวกันนี้เอง

ที่คอยซับน้ำตาในเวลาที่ชีวิตแพ้

หลังจากวันนั้น

ไม่วาจะมีใครสักกี่คนเดินเข้ามาบอกรัก

ผมก็ไม่เคยถามตัวเองอีกเลยว่า

ใคร ... ? คือคนที่รักผมจริง