เป็นอีกครั้งที่ "สื่อตัวเล็กๆ" สร้าง(ให้เห็นถึง)รอยด่างของ "เจ้าของสื่อ".....กรณีของ "BANGKOK POST" ซึ่งศาลพิพากษาแล้ว(ครับ...ขอไม่คุยถึง "เนื้อหาที่เกิดขึ้น"เพราะทั้งข่าว ทั้งคุย ทั้งคุ้ย ทั้งแคะ แกะ และเกา ก็นำมาเสนอหมดแล้ว)

    ก่อนอื่น "ดีใจครับ สำหรับ...ความกล้าสู้...และยินดีด้วยใจ".....

แต่...กรณีนี้ คิดว่าทำให้มีข้อที่ต้อง "วิพากษ์" กันอีกมากมาย หลายประเด็น ที่ต้องการคำตอบ

- ความเหมือน และความแตกต่าง จาก กรณี "กบฏไอทีวี"

- ที่บอกกันว่า "สื่อ" ก็สะท้อน "บุคคลิก" และ "ความคิด" ของผู้บริหาร เป็นจริงๆหรือ(โดยที่ ผู้ปฏิบัติงานก็จะมี บุคคลิกและแนวคิดเป็นไปในแนวทางเดียวกัน)

- ในฐานะ "เจ้าของสื่อ" หรือ "ผู้บริหารสื่อ" มีอิทธิพลกับการนำเสนอข่าวของ "ผู้ปฏิบัติงาน" มาก หรือ น้อย ขนาดไหน อย่างไร (ยังไม่อยากรวมถึงผู้มีอิทธิพลเหนือ "เจ้าของสื่อ" หรือ "ผู้บริหารสื่อ").....หมายเหตุ " "อิทธิพล" หมายถึง การเอื้อเฟื้อเกื้อกูล การดูดำดูดี ก็เป็นได้..........

- กรณี "คุณเป๊ปซี่ หรือคุณเสริมสุข" นี้ ทำไมปล่อยให้เขา "สู้" อย่างเดียวดายหรือปล่าว มี "ใคร" หรือ "สมาคมผู้สื่อข่าวไหน" เข้าไปตรวจสอบ หรือ "พยายามนำเสนอ" ในสิ่งที่ "ควร" บ้างหรือไม่ หรือเพียงแค่ "รอเป็นข่าวตอนโดนไล่ออก" แล้ว "รอเป็นข่าวตอนชนะคดี" (เชิญมาออกรายการ หรือสัมภาษณ์ความรู้สึก) ก็แค่นั้น..........

- ฯลฯ

          ครับ.....มีคำอธิบายมากมายใน "ประเด็น" ที่ต้องการคำตอบ ซึ่งแน่นอนว่า "ต่างคนต่างมุมมอง"

          เพียงแต่ "คดีนี้" เสียดายที่ประเด็นในการฟ้องร้อง การต่อสู้ และ คำพิพากษา ไป "อยู่ที่" เรื่องของ "วิธีการบริหารงานภายในหน่วยงานข่าว" ขององค์กร เท่านั้น.....แต่กับประเด็นที่สำคัญที่สุดของเรื่องที่เข้าใจกันโดยทั่วไปง่ายๆว่า "ทำไมนำเสนอข่าวที่เป็นข้อเท็จจริงคือสนามบินร้าว กลับต้องโดนไล่ออก"

           ด้วยความคิดเห็นส่วนตัวคิดว่า หากมีข้อเท็จจริงว่าการนำเสนอข่าว "เป็นความจริง" หรือ "มีเค้ามูลความจริงที่ไม่ได้มีเจตนาทำลายชื่อเสียงใครหรือหน่วยงานไหน" สมควรที่จะไล่ออกหรือ?????

           ครับ.....ยอมรับว่าไม่รู้รายละเอียดเหตุการณ์ คำฟ้อง คำให้การ แต่ด้วย "ประเด็นนี้" หากมีการอ้างฟ้อง การต่อสู้ และคำวินิจฉัยของศาล ก็น่าจะเป็นอะไรที่ทำให้ "สะท้อนเห็นตัวตนของสื่อ" ได้มากขึ้นต่อไป