ธิเบต..สงครามข่าวสารของความเชื่อ

ตอนที่เกิดเหตุการณ์รัฐบาลจีนปราบปรามผู้ชุมนุมประท้วงชาว ธิเบตในเมือง ลาซา เมื่อวันที 14 มีนาคม 2008 สองสัปดาห์ที่แล้วนั้น ชาวจีนและชาวต่างชาติที่อยู่ในประเทศจีนรับรู้ข่าวสารเรื่องนี้น้อยมาก เพราะอยู่ในช่วงที่รัฐบาลกลางกำลังประชุมสามัญประจำปีที่ กรุงปักกิ่ง และเนื่องจากที่นี่เป็นประเทศคอมมูนิสต์จึงมีการปกปิดและตรวจสอบข้อมูลก่อนเผยแพร่ให้ประชาชนรับรู้ ดังนั้นข้อมูลต่างๆที่รับรู้จึงมาจากข่าวสารจากต่างประเทศที่หาได้ทางช่องทาง Internet

สิ่งที่อยากเสนอวันนี้คือ ความคิดเห็นของทางฝ่ายประเทศจีนที่มีต่อข้อมูลข่าวสารที่ถูกเสนอโดยสำนักข่าวสารจาก Cable News Network หรือสำนักงานข่าวสารของอังกฤษ หรือ ข่าวสารจากต่างประเทศแหล่งอื่นๆ เสียดายที่ผมหามาภาพข่าวสารมาเปรียบเทียบไม่ได้ เพราะตอนที่คิดจะเขียนภาพเหล่านี้ ภาพเหล่านี้ถูกลบออกไปจาก File ข้อมูลใน Internet แล้ว

ภาพที่สำนักข่าวต่างประเทศนำเสนอเหล่านั้นถูกอ้างถึงว่ามาจากแหล่งข่าวที่เป็นนักเรียนจีนที่ศึกษาอยู่ยังต่างประเทศนำมา Post บน Internet ตั้งแต่วันที่ 20 มีนาคม 2008

ตัวอย่างเช่น ภาพในข่าวของ CNN ที่เป็นรูปผู้ประท้วงชาวธิเบตกำลังวิ่งอยู่หน้ารถ GMC ของทหารจีน ซึ่งถูกอ้างว่า รถทหารจีนกำลังวิ่งไล่ชนผู้ประท้วง แต่ในภาพที่ทางการจีนนำออกมาเสนอซึ่งเป็นภาพที่กว้างกว่านั้น กลับเป็นภาพมีผู้ประท้วงชาวธิเบตซึ่งอยู่ข้างถนนกำลังขว้างหินใส่รถทหารจีน ซึ่งโดนตบแต่งรูปและตัดออกไป

ภาพของสำนักข่าว BBC เป็นรูปทหารจีนพร้อมอาวุธกำลังช่วยเหลือหมอหิ้วคนเจ็บในเหตุการณ์ประท้วงไปขึ้นรถพยาบาล แต่ถูกอ้างว่า เป็นภาพ ทหารจีนกระทำการทารุณต่อผู้ประท้วง

Video ที่ถูกเสนอโดยสำนักข่าว The Asia News International (ANI) เป็นภาพสำนักข่าว China’s Central Television กำลังสัมภาษณ์ ผู้หญิงชาวธิเบต เป็นภาษาจีนแมนดาริน ซึ่งเธอได้พูดว่า “พวกผู้ประท้วงได้ทำลายชีวิตที่ดีของพวกเรา ลูกๆของพวกเราไม่สามารถไปโรงเรียน และเราไม่มีงานทำกันอีกแล้ว” แต่ใน Subtitle ของ Video ชุดนี้กลายเป็น “พวกเราชาวธิเบตมารวมตัวกันเมื่อวานนี้บนท้องถนน แล้วพวกทหารก็ยิงปืนแกสน้ำตาทำร้ายเรา และจับพวกเราไป 10-20 คน”

ยังมีอีกหลายๆข่าวที่อ้างอิงโดยสำนักข่าวที่มีชื่อเสียงทั่วโลก ดังเช่น The Washington Post, Fox News, The Time (Of London) และอีกหลายสำนักข่าวใน ฝรั่งเศส และ เยอรมัน

ที่นำเสนอคือ อันตรายของข่าวสารที่เรากำลังเสพอยู่ ที่สามารถสร้างความเชื่อของคนให้คิดคล้อยตามไปได้ ถ้าเราไม่มีมีการประมวลผลและวิเคราะห์และฟังจากหลายๆแหล่ง โดยเฉพาะจากทางแหล่งข่าวฝั่งตรงข้าม ไม่งั้นเราจะถูกจูงเข้าไปในสงครามโฆษณาชวนเชื่อจากข่าวต่างๆที่นำเสนอ และหลงเชื่อไปตามข้อมูลที่ผู้นำเสนออาจมีผลประโยชน์ในเรื่องที่นำเสนอนั้น

ผมไม่นำเสนอ ปัญหาพิพากเรื่องจีน กับ ธิเบต เพราะเป็นปัญหาที่องค์กรณ์ระหว่างประเทศก็ช่วยเจรจาไกล่เกลี่ยไม่ได้ ในเมื่อประเทศจีนอ้างสิทธิว่า ธิเบตเป็นส่วนหนึ่งของจีน ในขณะที่คนธิเบต ไม่ยอมรับการปกครองของประเทศจีน เพราะ ธิเบต เคยเป็นประเทศมาก่อน ก่อนที่จะถูกครอบครองอย่างจริงจังในยุคพรรคคอมมิวนิสต์ของประเทศจีน นำโดยเหมาเจ๋อตง

แต่ที่ทราบจริงๆก็คือผู้ที่ได้ผลประโยชน์จริงๆ คือ แหล่งข่าวและสำนักข่าวที่นำเสนอเรื่องนี้ องค์กรณ์ NGO จับเรื่องปัญหาธิเบต ยังมีงานทำ และที่สำคัญที่สุด คือ ประเทศมหาอำนาจทางตะวันตก มีเรื่องเล่นและเรื่องต่อรองเพื่อมาบีบ รัฐบาลจีน อีกเรื่อง เป็นเรื่องที่รัฐบาลเกลียดและกลัวมาโดยตลอด จนต้องเดินเรื่องทางการฑูตอย่างหนัก เพื่อไม่ให้มีผลกระทบกับ โอลิมปิก เกมส์ ที่ กรุงปักกิ่ง ในกลางปีนี้

ถ้าถามผมว่า ผมเชื่อข่าวจากฝ่ายไหน ผมคงบอกเลยว่า ฟังหูไว้หู เพราะผมก็ไม่อยู่ในเหตุการณ์จริงๆ และไม่รู้ใครเต้าข่าวมากกว่ากัน เหมือนเหตุการณ์ในประเทศไทยตอนนี้ซึ่งแบ่งเป็น สองฝักสองฝ่าย อย่างชัดเจน ผมบอกได้เลยว่า ผมก็ไม่เชื่อทั้งสองฝ่าย 100 % ระหว่างฝ่ายพันธมิตร และ ฝ่ายรัฐบาล แต่ที่ผมรู้จริงๆ ก็คือ ฝ่ายไหนมันถ่อยกว่ากัน...แล้วเรื่องก็จบด้วยประการฉะนี้