ข้าว...ขุมทรัพย์ของประเทศไทย

หลังจากอ่านข่าวเรื่อง ราคาข้าวในตลาดโลก ซึ่งตอนนี้ราคาสูงขึ้นอย่างเป็นประวัติการณ์ เนื่องจากประเทศจีน ประเทศเวียดนาม ประเทศอินเดียไม่ยอมส่งออก เนื่องจากต้อง Stock ข้าว ไว้บริโภคภายในประเทศและแก้ปัญหาเงินเฟ้อภายในประเทศ อีกทั้งภาวะของวิกฤตการณ์ของโลกร้อนที่ทำให้ผลผลิตทางการเกษตรตกต่ำไปทั่วโลก

วันนี้ (2 เมษายน 2008)ได้อ่านข่าว Column เล็กๆในหนังสือพิมพ์ Shanghai Daily เกี่ยวกับ ฮ่องกง กำลังประสพปัญหาราคาข้าวที่จะสูงขึ้นไปถึง 30%ภายในอีกสองเดือน และผู้บริโภคไล่ซื้อข้าวจาก Supermarket จนข้าวสารหมดไปจากชั้นวางของในร้าน

ราคาข้าวที่นำเข้ามาขายที่ ฮ่องกง จาก ประเทศไทย ราคาได้ขึ้นไป 20% แล้วตั้งแต่เดือนมกราคม และมีการคาดการณ์ว่า ราคาข้าวจะแพงสูงขึ้นไปถึง 30% ในเดือน มิถุนายน

Chip Tsao นักจัดรายการ Talk Show ชาวฮ่องกง วิจารณ์ว่า “การขาดเงินเป็นเรื่องหนึ่ง แต่การกำลังขาดแคลนข้าวบริโภคเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่ของชาวจีน”

รัฐบาลพิเศษที่ปกครองเขต ฮ่องกง รับประกันว่า ประชาชนชาว ฮ่องกง เจ็ดล้านคนจะมีการ Stockข้าว ที่มีประสิทธิภาพไว้บริโภคภายในประเทศ และรัฐบาล ฮ่องกง มีการบังคับให้บริษัทขายข้าวต้อง Stockข้าวอย่างน้อย 15 วันในโกดังเพื่อไม่ให้ขาดแคลนข้าวเพื่อการบริโภค

ข้าวที่ขายใน ฮ่องกง มากกว่า 90%นำเข้ามาจากประเทศไทย ซึ่งเป็นผู้ส่งออกข้าวรายใหญ่ที่สุดของโลก 

อ่านข่าวนี้แล้วในฐานะคนไทยเรารู้สึกกันอย่างไรบ้าง ตั้งแต่เล็กจนเติบโตเป็นผู้ใหญ่ผมถูกสอนให้ทราบว่า ข้าว เป็นสินค้าที่สำคัญของ ประเทศไทย และเป็นสินค้าที่ส่งออกไปต่างประเทศของ ไทย ที่ติดอันดับ 1 ใน 3 ของทุกๆปี  เป็นความภูมิใจของคนไทยคนหนึ่งที่เกิดในประเทศไทย

หมายความว่า เรามีน้ำมันบนดิน คือ ข้าว ที่ไม่มีวันหมดไปจากประเทศไทย และสินค้าทางการเกษตรอีกหลายๆอย่างที่ป้อนให้คนเกือบทั่วโลกได้กินได้บริโภค เสมือนกับเราเป็น ครัวของโลก เป็นการเน้นย้ำ “เมืองไทยเรานี้แสนดีหนักหนา ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว” ถึงแม้เราจะเจอผลกระทบภาวะโลกร้อนเช่นเดียวกับประเทศอื่น

แต่ที่พวกเราไม่เคยตระหนักเลยว่า เราไม่เคยคิดจะหวงแหนสิ่งแวดล้อมที่เอื้ออำนวยให้ประเทศไทยเราเป็นประเทศเกษตรกรรมที่ยิ่งใหญ่ และ ผลประโยชน์นี้ไม่เคยตกต้องไปหาเกษตรกรชาวไทยเลย

ทำไมเราไม่คิดเป็นระบบที่จะทำให้เกษตรกรชาวไทยมีชีวิตที่ดีขึ้น จนไม่ต้องขวนขวายละทิ้งไร่นามาหางานในเมืองใหญ่ๆในภาคบริการและอุตสาหกรรม หรือต้องไปทำงานต่างประเทศ

ทำไมเราไม่คิดจะรวบรวมประเทศเกษตรกรรมทั่วโลกก่อตั้งองค์กรณ์ระหว่างประเทศ ดังเช่นประเทศค้าน้ำมันอย่าง โอเปก เพื่อให้มีอำนาจต่อรองกับประเทศอุตสาหกรรมหรือประเทศอื่นๆทั่วโลก เพื่อทำให้สินค้าเกษตรในตลาดโลกราคาดีขึ้น จนคนเห็นช่องทางและคุ้มที่จะมาทำอาชีพเกษตร

อย่าลืมว่า เดี๋ยวนี้ราคาน้ำมันโลกราคาสูงขึ้นไปเรื่อยๆและจะหมดไปในอนาคต พลังงานที่กำลังเข้ามาทดแทนที่มีประสิทธิภาพไม่ว่า จะเป็น กาซโซฮอล หรือ ไบโอกาซ ก็เป็นพลังานทดแทนมาจากสินค้าทางการเกษตร

ช่วงนี้เห็นข่าวเรื่อง ข้าว ในประเทศไทย อ่านแล้วมีทั้งดีใจและเสียใจ ที่ดีใจเพราะเห็นราคาสินค้าทางเกษตรทั่วโลกราคาดีขึ้น แต่ที่เสียใจ คือ แทนที่ผู้ที่ได้รับผลประโยชน์จะคือ ผู้ผลิต แต่กลับเป็น พ่อค้า หรือ คนกลางที่ได้ผลประโยชน์จากเหตุการณ์ครั้งนี้ จนกว่าชาวเกษตรจะเลิกอาชีพนี้ทั้งหมดและพวกเราหันมาเห็นคุณค่าของพวกเขา ไม่รู้จะสายเกินไปไหม...