ตอบ Tag: โบว์ลิงค์ในความทรงจำ เพื่อรวมพลังช่วยน้องพรุชิง ชวนกันไปเล่นโบว์ลิงค์การกุศลกับ Blogger OK Nation

ได้รับมาจาก

คุณ Pronpun

http://www.oknation.net/blog/pronpun/2008/04/18/entry-1

น้อง Zuni

http://www.oknation.net/blog/zuni

น้อง ขิงชมพู

http://www.oknation.net/blog/khingchomphuu/2008/04/18/entry-1/comment

เหมือนคนอื่นที่ได้รับ Tag: โบว์ลิงค์ในความทรงจำ ทำให้ผมย้อนอดีตนึกไปถึงวัยเยาว์ตอนเรียนอยู่ ม.ศ.2 เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ สมัยนั้นการเรียนมีรอบเช้าและรอบบ่าย เพราะเป็นยุค Baby Boom ของประเทศไทย แล้วผมดันมาเรียนรอบเช้า ดังนั้นเมื่อเลิกเรียนตอนเที่ยงครึ่งไม่รู้จะไปไหน เพื่อนๆจึงชวนกันไปเล่นโบว์ลิงค์กัน สมัยนั้นสนามโบว์ลิงค์ที่มีชื่อเสียงมีไม่กี่ที่ คือ บางกอกโบว์ 35 โบว์ และที่ผมไปเล่นเป็นครั้งแรกของผมก็คือ ดุสิตโบว์ซึ่งปัจจุบันกลายเป็น ธนาคารกสิกรไทย สาขา ถนนพหลโยธิน

เมื่อรวมพลกันได้หลังเลิกเรียนรอบเช้า ผมและเพื่อนจำนวน 4 คนเดินทางจากเกียกกาย ผ่านสะพานควายไปยังถนนพหลโยธิน เพื่อไปยังจุดมุ่งหมายที่ ดุสิตโบว์ หลังจากถามไถ่ราคาค่าเล่น ชั่วโมงละ 35 บาทถ้าจำไม่ผิด พวกเราก็ตกลงใจกันเล่น และไปเช่ารองเท้าโบว์ลิงค์เพื่อเปลี่ยนเล่น จากนั้นก็ไปเลือกลูกโบว์ลิงค์ที่ทางร้านจัดไว้ให้ โดยผมเลือกลูกที่น้ำหนักหนักเกือบสุด จำเบอร์ไม่ได้เพราะมันนานมาแล้วเมื่อไม่กี่ปีนี้อย่างที่บอก

จากนั้นเราก็มาให้ทางร้านสอนวิธีจับลูกโบว์ลิงค์ และวิธีการโยน วิธีการโยนมีอยู่ 4 Stab โดยเริ่มจากการก้าวเท้าขวาก่อน แล้วตามด้วยซ้าย เป็นขวา-ซ้าย-ขวา-ซ้าย ตามภาพที่อยู่ด้านล่าง เพราะสมัยนั้นกีฬาโบว์ลิงค์กำลังนิยมในประเทศไทย เพราะมีรายการแข่งขันโบว์ลิงค์มาฉายทางโทรทัศน์

ผมเป็นคนที่จำแม่นซะด้วยฝึกนิดเดียวก็เป็น จากนั้นก็เดินลงลู่โบว์ลิงค์เพื่อเล่นจริง ผมกับเพื่อนก็เบ่งกันใครจะโยนก่อน จากนั้นก็ให้คนโยนเป็นเป็นคนโยนก่อน พอมาถึงรอบของผมก็เดินตาม Stab แต่เป็น ขวา-ซ้าย-ขวา-ซ้าย แล้วเมื่อถึง Stab ที่สามทุกคนก็ต้องตะลึง เพราะมือขวาพร้อมลูกโบว์ลิงค์ที่แกว่งไปด้านหลังสุดๆ ดันไปสดุดเอาขาอ่อนข้างขวาของผมอย่างสวยงามและน้ำหนักของโบว์ลิงค์ที่หนักเมื่อเหวี่ยงไปด้านหลังสุดๆเพื่อจะทำ Strike ทำให้ผมมายืนท่าสุดท้ายตามรูปอย่างสวยงามแต่ลูกโบว์ลิงค์แทนที่จะวิ่งไปตามลู่ มันกลับลอยไปด้านหลังเกือบโดนขาของเพื่อนผมที่นั่งรอเล่นอยู่ เสียงดังปัง เพราะเป็นพื้นไม้

ผมชะงักอยู่ในท่าสุดท้ายสัก 10 วินาที มันนานเหมือนชั่วโมง จากนั้นผมก็ค่อยๆก้มหน้าเดินไปเก็บลูกโบว์ลิงค์เพื่อหยิบมาโยนใหม่ ด้วยหน้าตาที่แอ็บแบล๊วเสียเหลือเกิน

ยังไม่หมดครับ หลังจากเริ่มโยนได้ที่ เห็นเพื่อนๆมันเริ่มโยนลูกไซด์โค้งเพื่อเอา Strike กัน อย่างผมก็ไม่ธรรมดา จะขอเรียนแบบบ้าง เลยเริ่มหัดโยนบ้าง คราวที่ 1ก็ไม่เป็นไรลูกโบว์ลิ่งมันไปล้างท่อ คราวที่ 2 ลูกโบว์ลิ่งค์มันไต่ท่อเหมือนมืออาชีพแต่เก็บได้ Pin เดียว คราวที่ 3 ผลลัพธ์ออกมาเป้นเหมือนดังภาพข้างล่างเลย

ตัวผมหลังจากลุกขึ้นมาจากลู่ที่ไม่รู้วันนี้ทำไมมันถึงลื่นจัง เดินออกมาถอดรองเท้า บอกไม่เอาแล้วกลับบ้าน ไม่มีหน้าไปพบใคร เพราะลู่ข้างๆหัวเราะอย่างมีความสุขเมื่อเห็นปรากฎการณ์ของผม โดยเฉพาะสาวน้อยลู่ข้างๆที่กำลังแหล่อยู่ ชวนเพื่อนกลับบ้านพาไปเลี้ยงก๋วยเตี๋ยวเรืออนุสาวรีย์ชัยฯ ใครไม่กลับไม่เลี้ยง….

นั่นคือวีรกรรมที่ทำให้ผมลาขาดจากไอ้ลูกกลมๆที่มีลู่และพิน แล้วอย่ามาชวนผมโยนนะ แค่วางลูกให้ตรงลู่ก็แสนลำบากแล้ว ให้ผมไปล้างท่อ กทม.ดีกว่ามาล้างท่อโบว์ลิงค์ ในวันนั้นถ้ามีเวลาอยู่ประเทศไทยผมจะไป ไปดูคนสร้างวีรกรรมแบบผม..ฮ่าฮ่าฮ่า

กติกาการส่งแทกสำหรับผู้ที่ได้รับค่ะ

1.  ส่งต่อไปอีก 5 ท่าน โดยแต่ละท่านเมื่อได้รับแล้วให้ตอบกลับภายใน 3 วันนะค่ะ เนื่องจากเรามีเวลาน้อยมากค่ะ

2.  แทกนี้มีชื่อว่า "โบว์ลิงค์ในความทรงจำ เพื่อรวมพลังช่วยน้องพรุชิง ชวนกันไปเล่นโบว์ลิงค์การกุศลกับ Blogger OK Nation"

3.  เขียนเรืองเกี่ยวกับความทรงจำที่ท่านมีเกี่ยวกับกีฬาโบว์ลิงค์ ไม่ว่าจะเป็นระสบการณ์การเล่น การพูดคุย การได้รับฟังมา การรับรู้ข่าวคราว ฯลฯ ขอให้มันเกี่ยวกับโบว์ลิงค์เห้อค่ะได้หมด จะลงรูป ลงคลิปอะไรก็ได้ทั้งนั้นค่ะ

4.  ให้ท่านเชิญชวนเพื่อน ๆ ชาว Blogger OK Nation ไปร่วม "เข้าแข่งขันโบว์ลิงค์การกุศล Blogger OK Nation ซับน้ำตาน้องน้อยบ้านพรุชิง" ตามรายละเอียดที่ http://www.oknation.net/blog/winsstars/2008/04/16/entry-1 ในตำแหน่งท้ายเรืองของท่าน (ตามตัวอย่างตัวสีแดงค่ะ)

5.  ร่วมลงชื่อและแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการร่วมเข้าแข่งขันโบว์ลิงค์การกุศล Blogger OK Nation ซับน้ำตาน้องน้อยบ้านพรุชิง ไว้ใน Comment ที่ http://www.oknation.net/blog/winsstars/2008/04/16/entry-1

6.  คัดลอกกติกาแปะท้ายแทกของท่านด้วยนะค่ะ เพื่อที่จะได้เข้าใจตรงกัน

ขอบคุณภาพของเพื่อนๆในโอเคเนชั่นที่ให้ผมจิกมาเขียน

ขอบคุณเพลงจาก Imeem ที่ให้ผมลองจิกมาวางใหม่

คงไม่ส่งต่อ Tag ให้ใครแล้วครับ

แล้วพบกันที่ประเทศไทยครับ...