ประชาธิปไตยบนความคิดที่แตกต่าง...

ช่วงที่ผมยังเป็นเด็กในสมัยปี 1970 นั้นประเทศไทยกำลังเจออิทธิพลแผ่ของลัทธิคอมมิวนิสต์เข้ามาคุกคาม ประเทศรอบบ้านเราอย่างเวียดนาม ลาว กัมพูชา เกิดสงครามสู้รบเป็นสงครามระหว่างลัทธิคอมมิวนิสต์และประชาธิปไตย โดยมีผู้ปกป้องคือ สหรัฐอเมริกา แต่ไม่วายประเทศเหล่านั้นถูกยึดครองโดยลัทธิคอมมิวนิสต์จนหมด หันมาทางทิศตะวันตกของบ้านเรา ประเทศพม่ากลายเป็นประเทศเผด็จการสังคมนิยมอ่อนๆและผูกมิตรสนิทแน่นกับประเทศจีน

ประเทศไทยในเวลานั้นการปกครองระบอบประชาธิปไตยสลับไปสลับมาระหว่างรัฐบาลจากพรรคการเมือง และรัฐบาลทหารที่มาจากการปฎิวัติ แต่รัฐบาลที่มาจากปฎิวัติจะมีอายุอยู่นานกว่า เนื่องจากมีการต่อสู้ทางแนวความคิดระหว่างฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวา ทั้งยังมีหนังสือต้องห้ามทางความคิดที่แปลมาจากฝั่งฝ่ายซ้ายหาอ่านกันอย่างง่ายดาย

ความแตกด่างทางความคิดสมัยนั้นมาจากอุดมการณ์ซึ่งแตกต่างกัน จนเกิดการเรียกร้องประชาธิปไตย การประท้วง การปฎิวัติ เป็นวัฎจักรของการเมืองในสมัยนั้น ผมผ่านเหตุการณ์ในสมัยนั้นมาบางครั้งก็เอาใจช่วยพวกเรียกร้องประชาธิปไตย บางครั้งก็เห็นด้วยกับการปฎิวัติ ถึงแม้ว่าในวัยแห่งการเรียนรู้จะหาหนังสือจากทุกค่ายมาอ่าน แต่ผมก็ไม่คิดจะจมความคิดอยู่กับความคิดของค่ายใดค่ายหนึ่ง ไม่ว่าจะจากฝั่งฝ่ายขวา หรือ ฝ่ายซ้าย

เมื่อผ่านเหตุการณ์นั้นจนเติบโตเป็นใหญ่ เห็นการล่มสลายของลัทธิคอมมูนิสต์ ตั้งแต่ยุโรปตะวันออก มาถึงรัสเซีย จนถึงประเทศจีน ซึ่งสมัยนี้ผมว่า เขาปกครองโดยระบอบสังคมนิยม ไม่ใช่คอมมูนิสต์อีกแล้ว แม้แต่เพื่อนบ้านเราที่เป็นคอมมิวนิสต์ไม่ว่าจะเป็น เวียดนาม ลาว หรือ กัมพูชา ก็พยายามปรับเปลี่ยนตัวเองเป็นสังคมนิยมค่อยๆพัฒนาเป็นระบอบประชาธิปไตย

หันมาดูประเทศไทยในปัจจุบัน เราปกครองโดยระบอบประชาธิปไตยมาอย่างยาวนานตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 7 ประชาธิปไตยของเราตั้งไข่แล้วก็ล้มลุกมาหลายครั้ง แต่เราก็เลือกที่จะรักษาระบอบประชาธิปไตย

ปัญหาที่เราประสพในปัจจุบันจนเกิดเป็นความแตกแยกและแบ่งฝักแบ่งฝ่ายไม่ใช่เกิดจากระบอบประชาธิปไตยที่เราใฝ่ฝันและดำรงอยู่ แต่เกิดจากการร่างรัฐธรรมนูญที่ดีเกินไปในรัฐธรรมนูญ ฉบับ 40 ซึ่งเป็นรัฐธรรมนูญที่ให้สิทธิ และเสรีภาพเป็นอันมาก จนไม่คิดถึงว่า มีบางคนจะเอารัฐธรรมนูญนี้ไปใช้เพื่อประโยชน์ส่วนตน เพราะคนร่างมองโลกในแง่ดีเกินไป จนลืมนึกว่า เรามีศรีธนญชัยเต็มบ้านเต็มเมือง

อีกทั้งรัฐธรรมนูญฉบับนี้ร่างบนพื้นฐานอิงข้างตะวันตกโดยไม่ศึกษาว่า คนไทยเราไปถึงจุดที่ร่างแล้วหรือยัง

จึงเกิดความแตกต่างด้านความคิดระหว่างคนที่มีการศึกษาด้วยกัน คนเมืองและต่างจังหวัด คนมีสิทธิแต่ใช้สิทธิตัวเองไม่เป็น แถมยังไม่รู้จักหน้าที่ของตนอีกต่างหาก สุดท้ายก็ไปพึ่งระบบอุปถัมภ์เป็นที่มาของการซื้อสิทธิขายเสียง และแยกกันไม่ออกของการพยายามเข้าหาศูนย์ของอำนาจ

เลยเป็นอาหารหวานของนักการเมืองอาชีพและนายทุนที่หาโอกาสและหันมาลงทุนทางการเมือง และผันประชาธิปไตยที่เรารักไปรับใช้ระบบทุนนิยม แทนที่จะรับใช้มวลชน กฎหมายที่ออกมาใช้ส่วนใหญ่ ส่วนมากรับใช้คนที่มีเงินและนายทุน

ผมอาศัยอยู่ประเทศจีนมาพอสมควรจนรู้ว่า เมื่อมีกรณีพิพากระหว่างผู้ว่าจ้างกับผู้รับจ้าง ส่วนใหญ่ผู้รับจ้างจะชนะหรือไม่ก็เสมอตัว แต่ในประเทศไทยเมื่อเกิดกรณีพิพากผมไม่ค่อยเห็นผู้รับจ้างจะชนะเท่าไหร่เลย

สิ่งที่อยากบอกว่า ทักษิณ ก็คือ มโนมัย ใน สถาบันสถาปนา ของ Isaac Asimov ในยุค Hi Tech ที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป แต่ตอนเขามีอำนาจใหม่ๆคนดีในสังคมไปรับรองความประพฤติของเขา จนเขาเติบโตมีอำนาจ ซึ่งถึงตอนนี้เราก็หยุดเขาไม่ได้แล้ว สิ่งที่ต้องทำคือ ราคาที่ต้องชดใช้ในฐานะที่เลือกเขาเข้าสู่ศูนย์อำนาจ และหาวิธีกำจัด และปราบปรามเป็นระบบ ไม่ใช่จัดการมโนมัยเพียงคนเดียว เพราะรากฐานที่มโนมัยสร้างขึ้นยังอยู๋

สิ่งที่คาดหวังจากผมต้องการนักคิดทางด้านการปกครองของคนไทย ที่เป็น Think Tank ที่จะมาออกแบบรัฐธรรมนูญและการปกครองแบบประชาธิปไตยที่สอดคล้องกับคนไทย ไม่ใช่นัก Copy ทางด้านการปกครองที่ไปดูไปเห็นบ้านเมืองอื่นแล้วเอาสิ่งดีๆมาใช้ ถึงแม้จะมี Vision ก็ตาม เพราะคุณไม่ได้เอาสมองไปย่อยสลายข้อมูลเหล่านั้น และคิดออกมาเป็นสิ่งดีๆที่สอดคล้องกับชาวไทย หรือนักคิดทางด้านการปกครองของประเทศไทยไม่มีแล้ว 

ไม่รู้ในชาตินี้ผมจะได้เห็นระบอบประชาธิปไตยเพื่อคนไทย และชาวไทยไหม เพราะตอนนี้ผมอยู่ที่ประเทศจีนชักนึกรักและชอบระบอบการปกครองของประเทศนี้ซะแล้ว เนื่องจากเขามี Think Tank ที่คอยออกมาวิจารณ์และแนะนำตลอดเวลาไม่ว่าทางการเมือง เศรษฐกิจ หรือ สังคม ถึงแม้ว่าการชี้แนะยังเป็นแบบระบบอุปถัมถ์แบบสังคมนิยมตามแบบเอเชียก็ตาม...

Someday Never Comes - Creedence Clearwater Revival