สงกรานต์ปี 2550 นี้ไม่ได้ไปไหน ทำงานอยู่ กทม. คนส่วนใหญ่จะกลับบ้านต่างจังหวัด หรือ กลับบ้านไปเยี่ยมคนเฒ่าคนแก่ แต่เรากลับอยู่ทำงาน ว้า..แย่จัง

ว่าไปแล้ว กทม. มีที่เล่นสงกรานต์ที่เด่น ๆ ก็เห็นจะเป็นตอกข้าวสาร ที่เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ รู้จักกันดี จากแต่ก่อนมีทัศนะคติที่ค่อนข้างจะไม่ดีกับตอกข้าวสารสักเท่าใด ปีนี้ .. ก็ขอที ขอไปสัมผัสบรรยากาศหน่อยว่าเป็นเช่นไร หุหุ ถึงแม้เราจะทำงานทั้งวัน หลังจากที่เลิกงานแล้ว เราก็เดินทางไปตอกข้าวสาร เริ่มจากซื้อปืนฉีดน้ำอันใหญ่โตไป 1 อัน ไปกับเพื่อนร่วมทาง 1 คน ถือปืนคนละอัน ดูแล้วคล้ายแรมโบ้ นั่งสามล้อไป นั่งไปไม่เท่าไร เราก็โดนสาดน้ำเสียแล้ว สงสัยคงเห็นปืนเรา เลยโดนไปที นี่ก็เริ่มสนุกล่ะ คิดในใจว่า "นี่แล่ะ สงกรานต์ของแท้" ในวันนั้น เราก็ซื้อน้ำเติมปืนกันอย่างไม่คิดชีวิต ก็สนุกสนานกันไป ตอกข้าวสารในวันนั้น เปิดเพลงเสียงดังมาก มีคนมากมายแห่แหนกันมาเล่นน้ำ แต่ดีที่เล่นกันสุภาพ ไม่เป็นอย่างที่คิดไว้ตอนแรก มีการปะแป้งกันบ้าง ที่สำคัญฉีดน้ำกันกระจาย คุณฉีดมา ฉันฉีดกลับไปเลย แบบว่าไม่มีใครแพ้ใคร คิดอย่างเดียวว่า "งานนี้ เราต้องไม่แพ้" วะ ฮ่าฮ่า

เล่นอยู่ไม่ถึง 2 ชั่วโมง เราก็เดินทางกลับบ้าน อย่างปลอดภัย เปียกมะล่อก มะแล่ก

สิ่งที่ได้  

จากสงกรานต์ครั้งนี้ บางคนดูเหมือนว่ามันก็แค่ไปเล่นสงกรานต์ตอกข้าวสารไม่เห็นจะได้ข้อคิดอะไร แต่สำหรับเราแล้วมันคือความสนุกสนานที่ไม่เคยได้เล่นแบบนี้มาก่อนเลย ตั้งแต่เด็กจนอายุนี่ก็ 25 แล้ว ถึงได้ไปเปิดหูเปิดตา อย่างที่กล่าวไว้แล้วข้างต้นว่า เราเองมีทัศนะคติไม่ดีกับสถานที่นี้เท่าไร แต่พอเราได้ไปสัมผัส ไปดู ไปเห็นจริงๆแล้ว ก็ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิดไว้เสียหมด เราเองตะหากต้องแยกแยะให้ออกว่าสิ่งใดดี และไม่ดี เท่านี้เองเราก็จะไม่เสียผู้เสียคนไปกับค่านิยมที่ไม่ดีได้