เริ่มแรกกะเปิดตัว blog วันที่12 ธันวาคม แต่กว่าจะได้เขียนก็กินเวลาไปนานถึงหนึ่งวัน เพราะมัวแต่ไปขลุกอยู่หน้าเตากุ้งกระทะ (เห็นเรื่องกินสำคัญกว่า หุหุ) เอาเป็นว่าเรื่องแรกที่จะเขียนก็คงหนีไม่พ้นเรื่องที่มาที่ไปในการเขียน blog ครั้งนี้หล่ะค่ะ

แรกสุดต้องบอกว่าเพิ่งจะมารู้จักไอ่บล๊อก เบลิ๊ก อะไรเนี่ย เมื่อไม่นานมานี้เองค่ะ ก่อนหน้าก็เอาแต่เรียน ถ้านับเวลาในการเรียนในรั้วมหาวิทยาลัยก็ 5 ปีกว่าๆ เรื่องคอมพิวเตอร์ Internet ไรงี้.....รู้จักมานานแล้ว ค่ะ!!!  แต่มักจะเอาไว้ค้นหาข้อมูล อ่านเล่น เช็คเมล์  คลายเครียดทั่วไป จะเล่นนานก็ไม่ได้หรอกค่ะ เพราะต้องไปเฝ้าสิ่งมีชีวิตตัวเล็ก สังเกตดูว่ามันเจริญเติบโตรึยัง มันสร้างเอ็นไซม์มาเท่าไหร่ มันตายรึยัง คอยดูแลทั้งเช้ามืดดึกดื่น แล้วทำให้ดิฉันไม่ค่อยมีโอกาสท่องไปในโลกไซเบอร์เท่าที่ควร จนกระทั่งวันหนึ่ง เมื่อการเรียนในรั่วมหาวิทยาลัยสิ้นสุดลง ดิฉันก็ได้กลับมาอยู่บ้าน มาอยู่กับตัวเอง มาอยู่กับหมากับแมว อยู่กับเจ้าโน๊ตบุ๊คตัวนี้ แล้วก็มาสิงสถิตย์ยังโลกไซเบอร์แห่งนี้ เนื่องด้วยยังไม่มีงานทำเลย อยู่กับบ้านมาเกือบห้าเดือนละ (บางครั้งก็ออกไปเตะฝุ่นเล่น แถวกทม.เพื่อหางาน ส่วนเรื่องความคืบหน้าเรื่องงานเอาไว้ไปเขียนในหมวด my job ดีกว่านะคะ) เล่นมันเกือบทุกวันเลยหล่ะ จนได้เห็นหลายๆคนในโลกแห่งนี้ต่างมีพื้นที่เป็นของตัวเอง เวลาดิฉันเข้าไปอ่านของแต่ละคน  อืม สนุกดีค่ะ เพลิดเพลิน บันเทิงใจยิ่งนัก บางคนก็เขียนเกี่ยวกับอาชีพที่ดิฉันสนใจ อยากจะทำเป็นอย่างมาก และต้องขอบคุณคุณพี่ท่านหนึ่งค่ะ ที่ทำให้ดิฉันรู้เรื่องเกี่ยวกับอาชีพนั้นมากขึ้น และทำให้ดิฉันรู้จักเว็บนี้

หลังจากที่ได้รู้จักหลายเว็บที่ได้เปิดโอกาสให้คนธรรมดา ทั่วๆไป ได้เขียนเรื่องราวต่างๆ สู่สายตาสาธารณะแล้ว ท้ายที่สุดแล้ว เว็บนี้ก็ชนะใจดิฉันค่ะ ดิฉันจึงตัดสินใจ ฝากชีวิตในการเขียนในกับเว็บนี้ เหตุผลร้อยแปดประการค่ะ ส่วนใหญ่เกิดจากความชอบทางจิตใจมากกว่า เอาเป็นว่าชอบละกัน เห่อๆ

นับจากนี้ต่อไป คงได้เข้ามาบ่อยๆ พร้อมกับความรู้ ความชอบ ท่องเที่ยว ประสบการณ์ ฯลฯ ที่ดิฉันจะค่อยทยอยนำมาสร้างสีสันให้กับพื้นที่เล็กๆแห่งนี้นะคะ

รูปดิฉันเอง ในที่สุดก็ได้เวลาเปิดเผยตัวจริงออกมาซะที หุหุ

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ