อีกมุม  ที่สงบและงดงาม

                   บ้านเก่าน้อยตอนสุดท้าย

        ชาวบ้านบ้านเก่าน้อยจะมีกิจกรรมและมีงานบุญที่จะปฏิบัติร่วมกันอยู่เสมอเป็นประจำทุกปี  ซึ่งในเมืองอาจจะไม่ค่อยมีกิจกรรมและมีงานบุญแบบนี้ซักเท่าไหร่  แต่ความสำคัญไม่ได้อยู่ตรงนั้นค่ะแต่มันอยู่ที่ตรงว่ากิจกรรมเหล่านี้ได้หล่อหลอมให้ชาวบ้านเป็นอ้นหนึ่งอันเดียวกัน  ทำกิจกรรมร่วมกัน  ช่วยหลือเกื้อกูลกัน  ซึ่งจะก่อให้เกิดความผูกพันและความปรองดองกันมากกว่าคนที่อยู่ในเมืองที่มีความเป็นปัจเจกมากกว่า

ปฏิทินชุมชน

กิจกรรมที่ทางชุมชนบ้านเก่าน้อยได้ทำร่วมกันประจำปี  นอกจากจะเป็นฮีตสิบสองคลองสิบสี่แล้วนั้น   ชาวบ้านยังให้ความสำคัญกับสมาชิกภายในชุมชนทุกเพศทุกวัย  ทำให้ความสัมพันธ์ของชาวบ้านที่มีเพียง 55 ครัวเรือน   และรายล้อมไปด้วยสังคมภายนอที่เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา   ทั้งความวุ่นวายจากนักศึกษาที่มารวมกันในบริเวณมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี   จากสภาพแวดล้อมภายนอกที่พร้อมจะเปลี่ยนแปลงชุมชนบ้านเก่าน้อยให้มุ่งสู่ความเป็นสังคมเมืองมากขึ้น  ทำให้ชาวบ้านได้เล็งเห็นความสำคัญของชุมชน   เพื่อสร้างความสัมพันธ์ของแต่ละกลุ่มบุคคลให้มีความเข้มแข็งมากขึ้น   ชาวบ้านจึงรวมตัวกันเพื่อปรึกษาหารือว่าจะทำอะไรดี   ในการที่จะเชื่อมแต่ละกลุ่มบุคคลให้เป็นหนึ่งเดียว  โดยใช้กิจกรรมบางอย่างมาเป็นเสมือนเครื่องมือในการเชื่อมความสัมพันธ์แต่ละครั้ง  ไม่ว่าจะเป็น

วันที่ 1 มกราคม  ของทุกปี  ซึ่งตรงกับวันขึ้นปีใหม่  ชาวบ้านได้รวมตัวกัน ณ ศาลากลางบ้านในช่วงเวลาประมาณ 6 โมงเย็นเป็นต้นไป   เพื่อให้ทุกครอบครัวที่อาศัยอยู่บริเวณบ้านเก่าน้อย  ได้บอกกล่าวให้สมาชิกในครอบครัว  นำของขวัญซึ่งมีมูลค่าตั้งแต่ 100 บาทขึ้นไป  ไปจับฉลากแลกเปลี่ยนกันภายในชุมชน   หลังจากที่ทุกคนได้จับฉลากกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว  ยังมีโอกาสได้รับรางวัลพิเศษที่ทางผู้ใหญ่บ้านได้นำเงินกองกลางไปจัดซื้อ  เพื่อสร้างความตื้นตาตื้นใจให้กับทุกคนได้มีโอกาสร่วมลุ้นไปพร้อมๆกัน  โดยรางวัลพิเศษนั้นก็เป็นของจำพวกที่สามารถใช้ได้กับทุกครัวเรือน  ไม่ว่าจะเป็น  หม้อหุ้งข้าว  พัดลม  เตารีด  เป็นต้น  แม้ของรางวัลพิเศษนี้จะมีเพียง 5 ชิ้นเท่านั้น  แต่ก็ทำให้ทกคนในงานได้รับความเพลิดเพลินจากการลุ้นว่า   ใครจะได้รางวัลพิเศษบ้าง  จะเห็นได้ว่า  เมื่อการทำกิจกรรมทำให้สมาชิกภายในชุมชนเกิดการมีส่วนร่วม   ชาวบ้านจึงมีความรู้สึกว่า  ไม่จำเป็นที่จะต้องออกไปเที่ยวงานปีใหม่ข้างนอก   เพราะในชุมชนมีกิจกรรมที่น่าสนใจ   ให้ความสนุก  และไม่สิ้นเปลืองเงินทองมากนัก  ชาวบ้านจึงพร้อมที่จะทำกิจกรรมร่วมกันด้วยความเต็มใจ

ช่วงวันสงกรานต์ของทุกปี   ซึ่งถือว่าเป็นงานบุญประจำปีของชุมชนเลยทีเดียว  แม้จะไม่มีวันกำหนดที่ชัดเจนมากนัก   เพราะชาวบ้านต้องมีการประชุมร่วมกันเพื่อหาข้อสรุปว่าจะจัดงานวันไหนดี  แต่โดยทั่วไปจะอยู่ระหว่างวันที่  8-13 เมษายน   เนื่องจากชาวบ้านบางส่วนที่เดินทางไปทำงานต่างจังหวัด  โดยเฉพาะกลุ่มวัยรุ่น   จะเดินทางกลับมาเพื่อเยี่ยมครอบครัวในวันสงกรานต์  ซึ่งกิจกรรมแรกที่จะเริ่มทำก็คือ  การทอดแหจับปลา  ที่หนองน้ำประจำหมู่บ้าน คือ หนองไห่  โดยทางผู้ใหญ่บ้านและ อบต. จะจัดการใยเรื่องการขายบัตร  และก็เป็นราคาที่ไม่แพง  คือ จำหน่ายบัตรละ 50 บาท  ต่อแห 1 ปาก  แล้วนำเงินที่ได้จากการขายบัตร  ไปเป็นเงินกองกลางเพื่อทำกิจกรรมครั้งต่อไป  ซึ่งก็ราว 2000-3000 บาทต่อปี  จากนั้นในวันถัดไปก็จะมีกลุ่มวัยรุ่น  ที่ส่วนใหญ่กลับมาจากกรุงเทพมหานคร  จัดทีมเพื่อเตะฟุตบอลแข่งขันกัน ณ สนามศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก   โดยชิงเงินรางวัล 1200 บาท  และมีชาวบ้านโดยเฉพาะกลุ่มวัยรุ่นผู้หญิงเข้ามาเชียร์ข้างขอบสนาม  เพื่อให้กำลังใจกัน  โดยในการแข่งขันก็ครั้งนี้ไม่ได้หวังจะต้องแพ้หรือชนะประการใด  เพราะคิดว่าเป็นเสมือนเกมส์ที่เล่นร่วมกันเพื่อสร้างความสนุกสนานเท่านั้น   ดีกว่าจะเอาเวลาไปทำอย่าง  ชาวบ้านบอกว่าเงินที่ได้หลังจากการแข่งขันนั้น   ก็นำมากินเลี้ยงสรรค์สันต์รวมกันทั้งหมด   และพูดคุยกันเรื่องที่ต่างคนต่างไปทำงานว่าเป็นอย่างไรบ้าง   ก่อนจะแยกย้ายกัน

นอกจากวัยรุ่นและเด็กจะได้รับความสนุกสนานแล้ว  ทุกคนก็ได้เล็งเห็นความสำคัญของผู้ใหญ่ด้วยเช่นเดียวกัน  โดยในวันที่ 12 เมษายน  ได้ให้ผู้อาวุธโสของชุมชนที่ชาวบ้านนับถือ  นั่งเก้าอี้เพื่อให้ลูกหลานที่อายุน้อยกว่าได้รดน้ำดำหัว  เพื่อเป็นการขอขมาลาโทษและรับคำอวยพรจากผู้ใหญ่ในวันสงกรานต์  ณ  ศาลากลางบ้าน  ก่อนที่สมาชิกบ้างคนจะแยกย้ายกันกลับไปทำงานต่างถิ่นเช่นเดิม

การที่ชาวบ้านทำกิจกรรมร่วมกันเช่นนี้  แม้จะไม่มีการกำหนดหรือระบุระยะเวลา  อย่างเป็นลายลักษณ์อักษรในปฏิทิน  และแบ่งหน้าที่กันชัดเจนก็ตาม   แต่มันเป็นเสมือนจิตใต้สำนึกที่ชาวบ้านมีร่วมกัน  โดยไม่ต้องมีใครมาบอกหรือบังคับให้ทำ  ในทางตรงข้ามชาวบ้านกลับตั้งใจและเต็มใจทำด้วยร่วมกันโดยมิได้นัดหมาย   ซึ่งสิ่งเหล่านี้นับว่าเป็นอัตลักษณ์อย่างหนึ่งของชุมชนบ้านเก่าน้อยที่เกิดจากสมาชิกภายในชุมชนทั้งสิ้น   ซ้ำยังทำให้เห็นถึงความเข้มแข็งและปฏิสัมพันธ์ที่ชาวบ้านมีร่วมกันอีกด้วย

พร้อมหน้าพร้อมตารอรับคะแนนดีๆจากอาจารย์นะคะ

อยากจะบอกว่าเยส เสร็จแล้ว...ววววว

ขอบพระคุณอย่างสูงที่ติดตามอ่านกันค่า