วันนี้คอมพิวเตอร์ที่บ้านเสีย(ความจริงมันก็เสียได้หลายวันแล้วล่ะแต่ไม่มีเวลาไปซ่อม แหะๆๆ)  ดิฉันก็เลยต้องจรลีออกมาเล่นที่ร้าน  ไม่นึกเหมือนกันว่าลูกค้าจะเยอะมากโดยเฉพาะพวกเด็กๆ  ซึ่งส่วนใหญ่ก็จะมาเล่นเกมส์กัน  เชื่อมั๊ยคะว่าดิฉันอ่านเรื่องราวใน blog แทบจะไม่รู้เรื่องเพราะมัวแต่ตกใจเสียงแผดร้องของพวกเด็กๆยามที่เล่นเกมส์  ไม่ว่าจะเล่นแพ้หรือชนะพ่อเจ้าประคุณก็จะร้องซะดังลั่น  แค่นั้นยังไม่พอพวกเพื่อนๆยังมาร่วมแรงร่วมใจกันเชียร์แบบออกหน้าออกตาอย่างไม่เกรงใจคนอื่น  เฮ้อ  สรุปว่าวันนี้แทนที่จะได้โพสต์เรื่องดีๆ  (ถึงจะไร้สาระบ้างก็เหอะ)  กลายเป็นว่าต้องบ่นแทน

 

          ดิฉันก็ไม่ทราบเหมือนกันว่าการเล่นเกมส์จะทำให้เด็กที่เล่นเป็นไปได้ถึงเพียงนี้  บางคนเล่นเกมส์ติดต่อกันหลายชั่วโมงตั้งแต่เปิดร้านยันร้านปิด  ยิ่งไปกว่านั้นยังมีพวกผู้ใหญ่ที่บ้าเกมส์ไม่แพ้เด็ก  ดูได้จากสีหน้าที่เล่นอย่างเอาเป็นเอาตาย  มองไปทางขวาก็เล่นเกมส์ ทางซ้ายก็เกมส์  เฮ้อ  ท่าทางดิฉันจะแก่เร็วซะแล้วมั้งเนี่ยเพราะถอนหายใจหลายทีแล้ว  คิดแล้วก็น่าเสียดายเวลาแทนเด็กๆพวกนี้จริงๆค่ะ 

 

          นอกจากนี้  สำนักวิจัยเอแบคโพล มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ หัวหน้าโครงการวิจัยพฤติกรรมการติดเกมออนไลน์ในกลุ่มเด็กและเยาวชนไทย ยังเปิดเผยว่า ได้สุ่มตัวอย่างประชาชนที่มีอายุ 12 ปีขึ้นไป จำนวน 1,882 ตัวอย่างในเขต กทม.และปริมณฑลพบว่า ร้อยละ 21.4 เล่นเกมออนไลน์ในช่วง 3 เดือนที่ผ่านมา ร้อยละ 14.6 ที่เล่นเกมออนไลน์ทุกวัน ขณะที่ร้อยละ 58.6 ระบุว่า ระยะเวลาในการเล่นเกมแต่ละครั้งนาน 1-2 ชั่วโมง กับร้อยละ 6.3 ที่เล่นเกมแต่ละครั้งนานกว่า 5 ชั่วโมง ผลวิจัยยังระบุอีกว่า ค่าเล่นเกมโดยเฉลี่ยในแต่ละเดือนจะตกอยู่ที่คนละ 759.74 บาท

 ประเด็นสำคัญที่พบจากการวิจัยในครั้งนี้คือ กลุ่มตัวอย่างร้อยละ 70.9 ยอมรับว่า การเล่นเกมออนไลน์ทำให้เกิดการติดเกมอยากเล่นบ่อยๆ ส่วนประเภทเกมที่ได้รับความนิยมคือเกมต่อสู้ มีจำนวนร้อยละ 37.7 รองลงมาคือเกมกีฬา ขณะที่เกมแร็กนาร็อก ยังได้รับความนิยมอยู่ที่ร้อยละ 22.7 และร้อยละ 69.0 เล่นเกมตามเพื่อนและเล่นตามแฟชั่น โดยสถานที่เล่นเกมส่วนใหญ่จะเป็นร้านอินเตอร์เน็ต นอกจากนี้ ร้อยละ 56.9 ระบุว่าการเล่นเกมออนไลน์สามารถนำไปสู่การพนันแบบต่างๆได้ เมื่อถามว่าอยากให้รัฐบาลมีมาตรการอย่างไร ร้อยละ 80.2 ระบุว่า อยากให้รัฐบาลออกมาตรการควบคุมร้านคอมพิวเตอร์ให้เปิด-ปิดเป็นเวลา

 

ความจริงการเล่นเกมส์ไม่ใช่เรื่องที่เลวร้ายถ้ารู้จักเล่นให้เป็น  เกมส์จะกลายเป็นเพียงสิ่งที่ช่วยผ่อนคลายความเครียดที่เราสามารถควบคุมมันได้ไม่ใช่ให้มันควบคุมเรา   เพราะถ้าเมื่อไหร่ที่มันมีอำนาจเหนือเรา “เราก็จะกลายเป็นทาสของมัน...อย่างถาวร”  ยิ่งเทคโนโลยีทุกวันนี้เจริญอย่างรวดเร็วจนคนที่เป็นผู้ปกครองตามจะแทบไม่ทัน  นี่คงเป็นอีกปัญหาสำคัญทีเดียวที่ผู้ปกครองและสังคมควรจะให้ความสนใจและหาทางออกกับเรื่องนี้  ไม่เพียงเพื่อเยาวชนของเราเท่านั้นแต่เพื่อประเทศชาติของเราด้วย