จะมีสักกี่คนที่รู้จักพม่าในฐานะเพื่อนบ้านของไทย  แล้วถ้ารู้จัก  คุณรู้จักดีแค่ไหน?

คนไทยส่วนใหญ่รู้จักพม่าในฐานะ

1.ผู้ผลิตยาเสพติดรายใหญ่ของโลก

2.ศัตรูคู่อาฆาตของไทยสมัยกรุงศรีอยุธยา

3.แรงงานต่างด้าวที่แอบลักลอบเข้าเมืองโดยผิดกฎหมาย

4.ประเทศด้อยพัฒนา ล้าหลัง

นี่คือมโนทัศน์ที่คนส่วนใหญ่มีต่อพม่า  ซึ่งล้วนแต่เป็นแง่ลบแทบทั้งสิ้น 

หนังสือประวัติศาสตร์บอกไว้ว่าพม่าเผากรุงศรีอยุธยาของเรา   แต่ไม่ได้บอกว่าก่อนหน้านั้นกรุงศรีอยุธยาไปทำอะไรไว้กับพม่าบ้าง  นี่คือแง่มุมของประวัติศาสตร์ที่มุ่งเน้นการสร้างชาติ  จึงทำให้เรามองเห็นพม่าเป็นศัตรู  ด้วยเหตุนี้เราจึงรู้จักพม่าเพียงด้านเดียว  แล้วด้านที่เหลือล่ะ? 

หลังจากพายุนาร์กีสพัดถล่มประเทศพม่า  ก็ก่อให้เกิดความคลางแคลงใจหลายอย่างโดยเฉพาะการที่พม่าปฏิเสธความช่วยเหลือจากต่างชาติ  หรือรับความช่วยเหลือแต่ต้องเป็นความช่วยเหลือที่ไม่มีเงื่อนไขเท่านั้น  นอกจากนี้ยังมีเรื่องของการลงประชามติที่ไม่รู้เลยว่าจะออกมาในทิศทางใด  หลายคนก็ได้แต่ตั้งคำถามว่า ทำไม? ทำไม? และทำไม?  พม่าไม่ห่วงประชาชนของตัวเองอย่างนั้นหรือ? 

เป็นคำถามที่คงหาคำตอบได้ยากสุดๆ  ถึงแม้ว่าพม่าจะมีกองทัพที่เข้มแข็งมากรองมาจากเวียดนาม  แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าพม่าจะมีประสิทธิภาพในการช่วยเหลือประชาชนที่ได้รับความเดือดร้อน  เพราะทหารพม่าทุกคนถูกฝึกมาเพื่อให้รบให้เข่นฆ่า  ไม่ใช่ช่วยเหลือบรรเทาทุกข์ 

แต่ถึงแม้พม่าจะไร้ประสิทธิภาพในการช่วยเหลือผู้ประสบภัย  แต่ดูเหมือนว่าพม่าจะไปไกลมากทางด้านการทูต  เพราะพม่ากล้าเอาความเป็นความตายของประชาชนมาต่อรองกับยูเอ็น  ซึ่งพม่าต้องการเงินจำนวน 200 ล้านดอลลาร์ เป็นข้อแลกเปลี่ยนกับการอนุญาตให้หน่วยบรรเทาทุกข์ของยูเอ็นเข้าไปช่วยเหลือผู้ประสบภัยเท่าที่รัฐบาลพม่าจะอนุญาตได้เท่านั้น    

จะว่าไปพม่าก็น่าสงสารอยู่ไม่น้อย  เพราะเคยตกเป็นอาณานิคมของอังกฤษมาร่วมร้อยกว่าปี  เราไม่เคยรู้เลยว่าพม่าต้องเจอกับอะไรบ้าง  ต้องทุกข์ทรมานกับการตกเป็นเมืองขึ้นอย่างไร  ซึ่งก็เป็นธรรมดาที่จะต้องมีความหวาดระแวงอยู่บ้าง  ครั้นจะปล่อยให้พวกตะวันตกเดินทางเข้าออกประเทศเป็นว่าเล่นก็กระไรอยู่  ถึงแม้จะเป็นการเดินทางเข้ามาเพื่อช่วยเหลือก็ตามที   

แต่ถ้ามองอีกแง่หนึ่งพายุนาร์กีสอาจจะเป็นตัวจุดชนวนให้กลุ่มภาคประชาชนในพม่าลุกฮือขึ้นมาต่อต้านรัฐบาลก็เป็นได้  ด้วยความที่ผู้ประสบภัยส่วนใหญ่ต่างได้รับผลกระทบด้านจิตใจ  บวกกับรัฐบาลพม่าเองก็ไม่สามารถช่วยเยียวยาผู้ประสบภัยได้  ประชาชนส่วนใหญ่ต้องดูแลช่วยเหลือกันเอง  ซึ่งก็จะทำให้เครือข่ายภาคประชาชนของพม่าเข้มแข็งขึ้น

ท่ามกลางความหวาดระแวงภายใต้สถานการณ์ที่เปราะบางเช่นนี้  รัฐบาลพม่าจะมีวิธีจัดการอย่างไรต่อไปก็ยากจะคาดเดาได้  แต่การช่วยเหลือผู้ประสบภัยที่รอดชีวิตก็เป็นสิ่งสำคัญที่ต้องช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน  เพราะปัญหาที่จะตามมานั้นมากมายเหลือเกิน  ไม่ว่าจะเป็นปัญหาด้านเศรษฐกิจเพราะบริเวณที่ถูกพายุพัดถล่มเป็นอู่ข้าวอู่น้ำของพม่า  นั่นหมายความว่าพม่าต้องเสียรายได้จากตรงนี้ไปเป็นจำนวนมาก  นอกจากนี้ยังมีปัญหาด้านสังคม  โรคระบาด  และผลกระทบด้านจิตใจ

เขียนได้เท่านี้ค่ะ  เพราะความรู้แค่เศษเสี้ยวหนึ่งที่มีต่อพม่า 

แล้วคุณล่ะคะ  รู้จักพม่าเพื่อนบ้านของเราดีแค่ไหน?