ท่ามกลางความเงียบสงัดมืดมิดในเวลา 24.00 น.  หลายพื้นที่กำลังหยุดนิ่ง หลับใหล และรอคอยการเริ่มต้นของเช้าวันใหม่  แต่..ในบางพื้นที่กลับตรงข้าม

การเริ่มต้นของวันใหม่สำหรับบางคนอาจจะเป็นเวลา 06.00 น.,07.00 น.,หรือ 11.00 น.  แต่บางคนการเริ่มต้นในวันใหม่อาจจะเป็นเวลา  24.00 น.  แม่ค้าส่วนใหญ่ต้องตื่นนอนตั้งแต่เวลา 24.00 น. เพื่อตระเตรียมข้าวของไว้ขายตอนเช้ามืด  ดังนั้นตลาดในเวลานี้จึงเต็มไปด้วยความคึกคักที่ไม่แพ้สถานเริงรมย์แห่งใด  จะต่างกันก็ตรงที่ความน่าอภิรมย์เท่านั้นเอง

....

ไม่ใช่แค่แม่ค้าเท่านั้นที่ต้องตื่นนอนเวลา 24.00 น.  แต่ยังมีทั้งคนเข็นผักและคนถีบสามล้อที่ต้องตื่นในเวลาใกล้เคียงกัน  เพราะเมื่อใดก็ตามที่พื้นที่แห่งนี้เริ่มเคลื่อนไหวสิ่งต่างๆที่มีความเกี่ยวข้องสัมพันธ์กันก็ดูเหมือนจะเคลื่อนไหวไปด้วยเช่นเดียวกัน  เพราะแม่ค้าที่ไม่มีรถส่วนตัวก็ต้องว่าจ้างสามล้อขนของไปขายที่ตลาด  และถ้าแม่ค้าคนนั้นไม่มีคนช่วยถือของก็ต้องจ้างรถเข็นผัก  ดูสิค่ะ แม่ค้ามีส่วนช่วยเกื้อกูลคนถึงสองอาชีพด้วยกัน  และคนทั้งสองอาชีพนี้ก็มีส่วนช่วยแม่ค้าในตลาดด้วย  กลุ่มคนทั้งสามต่างก็มีส่วนช่วยเหลือเกื้อกูลซึ่งกันและกัน  ไม่ใช่มุ่งหวังเพื่อหาผลกำไรเพียงอย่างเดียว  เหมือนกับบริษัทใหญ่ๆโดยเฉพาะบริษัทที่กำลังจะผูกขาดน้ำมันที่ราคาพุ่งพรวดแบบฉุดไม่อยู่  อุ้ย! เผลอบ่นอีกแล้วค่ะ

....

นอกจากนั้นในตลาดสดก็ไม่ได้มีแค่แม่ค้า คนถีบสามล้อ และคนเข็นผัก  แต่เมื่อใดก็ตามที่ตลาดเริ่มคึกคักและเต็มไปด้วยผู้คนที่มาจับจ่ายซื้อของแล้ว  ก็จะมีอีกหนึ่งอาชีพที่เพิ่มเข้ามานั่นก็คือ ขอทาน  ยิ่งคนพลุกพล่านเท่าไหร่รายได้ของคนอาชีพนี้ก็จะเพิ่มขึ้นไปด้วย  ดูสิคะแค่ตลาดสดแห่งเดียวก่อให้เกิดอาชีพถึง 4 อาชีพด้วยกัน 

เพราะตลาดสดเปรียบเสมือนซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยวิถีชีวิตของผู้คน  จะต่างกันก็ตรงที่ในตลาดสดไม่มีแอร์เย็นๆ  ไม่มีพนักงานขายที่แต่งตัวสวยๆ  แล้วก็ไม่ได้มีรถเข็นไว้บริการลูกค้าให้สะดวกสบาย  แต่ลาดสดก็เป็นพื้นที่ที่ผู้คนมาจับจ่ายใช้สอยมากกว่าซูเปอร์มาร์เก็ตชั้นนำบางแห่งเสียอีก 

....

ลองนึกดูสิคะว่าถ้าไม่มีตลาดสดเราจะเป็นอย่างไร  อาชีพที่เกิดขึ้นในตลาดสามหรือสี่อาชีพคงหายไป  ที่สำคัญเราคงไม่สามารถมองเห็นภาพของการช่วยเหลือเกื้อกูลระหว่างแม่ค้า คนถีบสามล้อ คนเข็นผัก และคนขอทานได้ในซูเปอร์มาร์เก็ตตามห้างหรอก จริงมั๊ยคะ