เคยมั้ย? เวลาที่รู้สึกว่า "แฟนคนอื่นดูดีกว่าแฟนตัวเอง"
แล้วเคยมั้ย? ที่รู้สึกว่า "อยากได้แฟนคนอื่นมาครอบครอง"

นั่นเป็นการเปรียบเทียบให้เห็นภาพชัดขึ้น ส่วนใครจะถือเป็นจริงเป็นจังก็ไม่ว่ากัน
แต่ระวังในเรื่องของการแสดงความคิดเห็นสักนิด
เผื่อเจ๊แดง ระเบียบจัด (นามสมมติ) มาอ่านเจอเข้า คิกคิก

ฉันกำลังจะพูดถึง "สิ่งของ" ชนิดหนึ่ง (และอาจหลายชนิด)
ที่เรามีโอกาสได้ครอบครองมันแล้วกลับบังเกิดความไม่พึงพอใจขึ้น
เพราะเหตุว่า "ใช้ไม่ดีเลย" "ไม่เหมือนที่โฆษณา" "ทำไม่ไม่ดีเหมือนของคนอื่นฟะ"
เหตุผลหลังสุดนี่แหละตัวดีเลยค่ะ

ฉันมีประสบการณ์ตรงกับของเหล่านี้เยอะมาก ตัวอย่างง่ายๆ เช่น การซื้อปากกาลูกลื่น
ซื้อมากี่ด้าม (หรือแม้แต่ได้รับแจกมาก็ตาม) ไม่เคยใช้งานได้เกิน 1 สัปดาห์
ดังนั้น ฉันจึงไม่ค่อยมีปากกาของตัวเองมากนัก
แต่กล่องใส่ปากกาที่โต๊ะทำงานเต็มจนไม่มีที่เสียบ เนื่องอาศัยความเนียนและความมือไว อิอิ

ยามที่หยิบปากคนอื่นมาใช้...อุ๊แม่เจ้า มันช่างเขียนลื่นปรู๊ดปร๊าดดด ถนัดมือดีแท้
ใช้เสร็จก็ทำเนียนๆ ติดมือมาที่โต๊ะเรา วันดีคืนดีก็เอาของเราที่มันไม่ค่อยติดไปแลกไว้ 55
ทว่า...ไอ้ด้ามที่อยู่กับเราไม่ติด เวลาไปอยู่กับคนอื่น มันกลับเขียนติดได้ดี

"คุณนายจูน เอาปากกามาคืนพี่ด้วย หายหมดจนจะกัดนิ้วเอาเลือดเขียนแทนแล้ว"
พี่นิดโทรสายตรงจากชั้นหนึ่งขึ้นมาทวงเราถึงโต๊ะทำงาน เธอกล้ามาก!!! (กล้าทวงของกับโจร)
"พี่นิดทำปากกาหายอีกแล้วเหรอ" ฉันกรอกเสียงกลับไป
"โจรมันชุมว่ะ ไม่ต้องพูดมาก เอาลงมาคืนด้วย"
ฉันอยากจะตะโกนก้องว่า "รู้ได้ไงว่าเป็นหนูอ้ะ"
เร็วเท่าความคิด พี่นิดโทรขึ้นมาอีกรอบ "คุณนายจูน แฟ้มงานพี่อยู่ที่เจ้าหรือเปล่า"
"แฮ่ๆ เดี๋ยวเอาลงไปให้ พร้อมปากกาเลย คิกคิก"

ฝ่ายธรุการที่นี่ ร้ายกาจจริงๆ -*-

เมื่อก่อนสมัยเรียน ฉันใช้ถือเคล็ดโดยการซื้อปากกาแล้วเอามาแลกกับเพื่อนใช้
(เพื่อนก็ประสบชะตากรรมเดียวกัน)
เวลาสอบก็แวบเข้าห้องพักอาจารย์ ออดอ้อนขอยืมปากกาสัก 1-2 ด้าม กันเหนียว
เดี๋ยวนี้แม้จะพยายามดูแลรักษาปากกาอย่างดี ก็ยังส่อแววหายนะออกมาเหมือนเคย

ก่อนหน้านี้ ฉันจำได้ว่า ตอนที่เริ่มหัดใช้ปากกาเขียนหนังสือใหม่ๆ นั้น
(ตอนเด็กๆ เราจะเริ่มหัดเขียนโดยการใช้ดินสอก่อน)
ปากกาสมัยนั้น ทนทานกว่าสมัยนี้มากนัก ใช้กันจนหมึกหมด ลูกลื่นหลุดเลยทีเดียว
ช่วงหนึ่งของชีวิตได้ทดลองใช้ "ปากกาหมึกร่าเริง" (ก่อนหน้านี้เป็นหมึกซึม แต่เดี๋ยวนี้หายซึมแล้ว อิอิ)
ก็พบว่าเขียนได้สะหัวใจกี๋จริงๆ ทว่า...บ้านเราฝนตกบ่อย หมึกพวกนี้ไม่ค่อยถูกกับน้ำเท่าไร
เลยจำต้องเลิกใช้ อีกทั้งหมึกน้ำ หมึกกล้วย หมึกไข่ ก็ทดลองใช้มาหมดแล้ว
แม้กระทั่งปากกาคอแร้งและพู่กันจีน แต่ความนิยมสิ่งเหล่านี้แม้ไม่ได้เสื่อมถอย
นักปราชญ์ก็ออกมาติงว่า "แกช่วยเลือกใช้ปากกาให้มันเหมาะสมหน่อยได้มั้ย"
เลยจำต้องใช้ปากกาลูก (ไม่) ลื่นดังเดิม

ไอ้เรื่องความไม่พอใจในของที่เรามีอยู่เนี่ย
ลำพังแค่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ มันก็ไม่เท่าไร
แต่หากเป็นเรื่องใหญ่ ดังที่ได้เปรียบเทียบไว้ในบรรทัดแรก ก็แย่หน่อย

วันหนึ่ง...ผู้ชายของฉัน (ที่พี่คนโทฯนึกว่าเป็นพระ) บอกว่า
"รู้มั้ย ผู้ชายชอบคิดว่าแฟนคนอื่นดูดีกว่าแฟนตัวเอง" คุณคะ...ดูมันพูดสิ น่าเอาเท้ายัดปากจริงๆ
"แหงล่ะ...ผู้หญิงส่วนมากก็พยายามมองหาแฟนใหม่ทุกครั้งที่มีโอกาสเหมือนกัน" ฉันโต้กลับบ้าง
หุบปากทันทีทั้งคู่ ก่อนที่จะบังเกิดสงครามขึ้น

เพื่อนคนหนึ่งก็เคยบอกว่า "ชอบคนมีเจ้าของ เพราะมันเหมือนของดีที่ถูกคัดเลือกไว้แล้ว"
หรืออย่างที่อีกคนบอกว่า "แฟนเพื่อนก็เหมือนแฟนเรา (แต่แฟนเราไม่เหมือนแฟนใคร)"

หลากความคิดสร้างสรรค์ ที่ไม่ควรส่งเสริมอย่างยิ่ง
หากใครคิด หรือเป็นแบบนี้บ่อยๆ แนะนำให้พบจิตแพทย์ด่วน
เพื่อเร่งทำการวินิจฉัยความผิดปกติของต่อมความภูมิใจ
ว่าในแต่ละวัน หลั่งสารต่ำต้อยด้อยค่า น้อยเนื้อต่ำใจ หรืออิจฉาริษยา ออกมามากไปหรือเปล่า
เพื่อจะได้ทำการรักษาได้ถูกจุด

สุดท้าย...เรื่องนี้คงหาสาระไม่ได้ หากฉันไม่ได้ประกาศตัวว่า
"เดี๋ยวนี้ไม่จิ๊กปากกาใครแล้วนะคะ เพราะมีคนซื้อมาให้ใช้แล้ว"
ส่วนเรื่องอื่นๆ ยังภูมิใจในตัวเองมากๆ
(ยกเว้นจะได้คูปองทำศัลยกรรมฟรีที่ยันฮี 55555)

ขอบคุณทุกท่านที่ทนอ่านมาถึงบรรทัดนี้

ท่านมาเราดีใจ ท่านไปเราคิดถึง
ท่านเม้นท์เราซาบซึ้ง ท่านตึ่งตึงตึ๊ง...(ต่อไม่ได้)

ไปละ จุ๊บๆ ^^

เรื่อง : mayjune
ภาพ : เอ่อ...จำไม่ได้ค่ะ ขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ หากเจ้าของมาเจอ อิอิ