
หนึ่งชีวิตโอบประคองสองกระจาด ริมฟุตบาทข้างถนนคนขวักไขว่ ตะวันกร้าวแดดกล้าสาดแสงไกล แต่ตะวันในหัวใจ
ไม่รู้เลย
ยายขายข้าวเกรียบว่าวเฝ้าชะเง้อ มาซื้อยายหน่อยซิเออ! หลานหลานเอ๋ย ยายหาบคอนมาตั้งขายเหมือนอย่างเคย อย่าเฉยเมยแค่มองกันแล้วผ่านไป
ยายไม่ว่าถ้าลองนิดถ้าชิมหน่อย กรอบอร่อยเชียวนะจะบอกให้ ถ้ากินแล้วขี้คร้านจะติดใจ กลับมาซื้อยายใหม่กันสักวัน
พวกขนมนมเนยแบบฝรั่ง คงจะแพงหลายกะตังค์ใช่ไหมนั่น เท่ากับซื้อข้าวเกรียบยายได้หลายอัน เจ้าหลานขวัญมามะ! อย่ารอรี
ยายมาตั้งกระจาดขายจนบ่ายคล้อย แสนละเหี่ยเพลียละห้อยอย่างเหลือที่ ขายได้ไม่กี่อันเลยวันนี้ คนกินเป็นและใจดี
ไยรี้กาย
หรือว่ากินขนมยายมันไม่โก้ ไม่น่าอวดน่าโชว์คนทั้งหลาย ข้าวเกรียบว่าวมันโบราณมันน่าอาย มันจึงพ่ายเสียท่า
ขนมปัง |