ศิลปศาตร์เป็นเครือญาติของวรรณกรรม

จู พเนจร

ศิลปศาสตร์เป็นเครือญาติของวรรณกรรม
Permalink : http://www.oknation.net/blog/jupanejorn

วันอังคาร ที่ 20 พฤษภาคม 2551

ในห้วงคำนึงหนึ่งลมหายใจ

Posted by จูพเนจร , ผู้อ่าน : 146 , 02:43:44 น. | หมวดหมู่ : บทกวี

พิมพ์หน้านี้

อ่านถ้อยคำ เห็นภาพ คือซาบซึ้งในคำนึง คิดฝัน หวั่นผวามีบางสิ่ง บางอย่าง เคยค้างคาและทุกครา คลี่คลาย ลมหายใจ คือเส้นทาง สายหนึ่ง ซึ่งเล็กๆในวัยเด็ก ที่มิอาจ คาดคิดได้ทุกสิ่งอย่าง มีแต่คว้าง คว้างๆไปไกลหรือใกล้ ที่ผ่านลับ กับใฝ่ปอง เคยนั่งลง ตรงนั้น ในวันนี้ก็มองเห็น ดวงฤดี ที่เคยท่องเที่ยวไปตาม ใจนึก ได้ตรึกตรองโอ้ครรลอง แน่แท้ เกิดแก่ตัว ไม่มีเงิน มีทอง มาข้องเกี่ยวมีหัวใจ เปล่าเปลี่ยว เที่ยวยิ้มหัวจะ....

อ่านถ้อยคำ เห็นภาพ คือซาบซึ้งในคำนึง คิดฝัน หวั่นผวามีบางสิ่ง บางอย่าง เคยค้างคาและทุกครา คลี่คลาย ลมหายใจ คือเส้นทาง สายหนึ่ง ซึ่งเล็กๆในวัยเด็ก ที่มิอาจ คาดคิดได้ทุกสิ่งอย่าง มีแต่คว้าง คว้างๆไปไกลหรือใกล้ ที่ผ่านลับ กับใฝ่ปอง เคยนั่งลง ตรงนั้น ในวันนี้ก็มองเห็น ดวงฤดี ที่เคยท่องเที่ยวไปตาม ใจนึก ได้ตรึกตรองโอ้ครรลอง แน่แท้ เกิดแก่ตัว ไม่มีเงิน มีทอง มาข้องเกี่ยวมีหัวใจ เปล่าเปลี่ยว เที่ยวยิ้มหัวจะ....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/jupanejorn/2008/05/20/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (2)

วันเสาร์ ที่ 17 พฤษภาคม 2551

เขาและเรา (กรณีศึกษาด้ามขวานไทยประลัยกัลป์)

Posted by จูพเนจร , ผู้อ่าน : 124 , 15:45:19 น.

พิมพ์หน้านี้

เพราะใจเราเผาใจให้จำเจ็บใจเราเก็บใจจำมาช้ำหมองก็ใจเราอีกแหละชอบมาครอบครองโอ้ใจหมองก็ใจเราเผาไหม้ใจ แต่ใจเขามิเคยจำย่ำและหยาบสันติภาพดูแล้วท่าจะหาไม่ลอบและกัดก็ดำเกิงดั่งเพลิงไฟบุญและบาปก็อ้างไว้พอได้ทำ เราสิซ่อนน้ำตาอันปร่าขมเขาขย่มไล่ล่าดาหน้าย่ำเราด่าเขาวอยวอยถ่อยริยำเขากระทำหน้าตายเหมือนทายท้า เขาเป็นใครไม่รู้ดูไม่แท้แต่แน่ๆเราเป็นอยู่ดูเหมือนว่าเขาเหมือนคนอย่างที่สุดมนุษย์-มนาแต่ทว่าเรากับเขาเลิก....

เพราะใจเราเผาใจให้จำเจ็บใจเราเก็บใจจำมาช้ำหมองก็ใจเราอีกแหละชอบมาครอบครองโอ้ใจหมองก็ใจเราเผาไหม้ใจ แต่ใจเขามิเคยจำย่ำและหยาบสันติภาพดูแล้วท่าจะหาไม่ลอบและกัดก็ดำเกิงดั่งเพลิงไฟบุญและบาปก็อ้างไว้พอได้ทำ เราสิซ่อนน้ำตาอันปร่าขมเขาขย่มไล่ล่าดาหน้าย่ำเราด่าเขาวอยวอยถ่อยริยำเขากระทำหน้าตายเหมือนทายท้า เขาเป็นใครไม่รู้ดูไม่แท้แต่แน่ๆเราเป็นอยู่ดูเหมือนว่าเขาเหมือนคนอย่างที่สุดมนุษย์-มนาแต่ทว่าเรากับเขาเลิก....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/jupanejorn/2008/05/17/entry-2

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (3)

เพียงว่าเพียง

Posted by จูพเนจร , ผู้อ่าน : 102 , 15:31:27 น. | หมวดหมู่ : บทกวี

พิมพ์หน้านี้

ขอเพียงที่ทางได้สร้างทำขอคำถ้อยคำสักหนึ่งเสียงขอใจเพียงพอแล้วก็เพียงเดินเลี่ยงออกมาอีกครานึง ฝากความทรงจำไว้รำลึกค่อยๆตรองตรึกสักเสี้ยวกึ่งไม่คิดคาดหวังนั่งรำพึงฝากรอยเท้าหนึ่งในผืนทราย ก่อนสายลมพรมพัดสะบัดพลิ้วประปรอยปลิวแผ่วๆแล้วลับหายไม่เคยคิดไหวติงนิ่งดูดายเพียงสบายสบายย่างกรายไป เพียงพบหน้าคนรักเพียงสักครั้งได้มานั่งแนบชิดพิสมัยแม้ไม่พูดไม่เผยเอ่ยอันใดแต่ที่ในตาสบเผลอหลบตา เพียงเท่านั้นก็พอเติมต....

ขอเพียงที่ทางได้สร้างทำขอคำถ้อยคำสักหนึ่งเสียงขอใจเพียงพอแล้วก็เพียงเดินเลี่ยงออกมาอีกครานึง ฝากความทรงจำไว้รำลึกค่อยๆตรองตรึกสักเสี้ยวกึ่งไม่คิดคาดหวังนั่งรำพึงฝากรอยเท้าหนึ่งในผืนทราย ก่อนสายลมพรมพัดสะบัดพลิ้วประปรอยปลิวแผ่วๆแล้วลับหายไม่เคยคิดไหวติงนิ่งดูดายเพียงสบายสบายย่างกรายไป เพียงพบหน้าคนรักเพียงสักครั้งได้มานั่งแนบชิดพิสมัยแม้ไม่พูดไม่เผยเอ่ยอันใดแต่ที่ในตาสบเผลอหลบตา เพียงเท่านั้นก็พอเติมต....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/jupanejorn/2008/05/17/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (0)

วันศุกร์ ที่ 16 พฤษภาคม 2551

การรินไหลใดรู้จบ

Posted by จูพเนจร , ผู้อ่าน : 74 , 18:00:43 น. | หมวดหมู่ : บทกวี

พิมพ์หน้านี้

เปรียบชีวินรินไหลข้ามไทแคว้นมาสู่แดนเสรีที่สถานมาจากความร้าวแรกหรือแหลกราญจากเรือนบ้านเคหาวนาดรมาสู่ความใหม่แปลกความแตกต่างมาเหยียบย่างห่างหาอุทาหรณ์มาเถอะมาแต่งแต้มมาแรมรอนไหว้ขอพรวอนไหว้เมื่อได้มาอาจบางทีแตกต่าง บางอย่างใช่เป็นอย่างไรในเร้นลึกรู้สึกรู้สาอาจบางอย่างอีกบางอย่างอาจค้างคาแตะต้องตาต้องใจ คลับคล้ายคล้ายคลึงให้เจ้าหวนครวญนึกระลึกย้อนวันคืนก่อนเวียงวังคราครั้งหนึ่งต่างมิต่างถูกผูกมัดถูกรัด....

เปรียบชีวินรินไหลข้ามไทแคว้นมาสู่แดนเสรีที่สถานมาจากความร้าวแรกหรือแหลกราญจากเรือนบ้านเคหาวนาดรมาสู่ความใหม่แปลกความแตกต่างมาเหยียบย่างห่างหาอุทาหรณ์มาเถอะมาแต่งแต้มมาแรมรอนไหว้ขอพรวอนไหว้เมื่อได้มาอาจบางทีแตกต่าง บางอย่างใช่เป็นอย่างไรในเร้นลึกรู้สึกรู้สาอาจบางอย่างอีกบางอย่างอาจค้างคาแตะต้องตาต้องใจ คลับคล้ายคล้ายคลึงให้เจ้าหวนครวญนึกระลึกย้อนวันคืนก่อนเวียงวังคราครั้งหนึ่งต่างมิต่างถูกผูกมัดถูกรัด....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/jupanejorn/2008/05/16/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (1)

วันพุธ ที่ 14 พฤษภาคม 2551

คอยค่อยคล้อย

Posted by จูพเนจร , ผู้อ่าน : 81 , 13:49:17 น. | หมวดหมู่ : บทกวี

พิมพ์หน้านี้

เหมือนความหวังตั้งอยู่สุดสู่ฟ้าวันเวลาเปลี่ยนผันจะวันไหนคอยค่อยคล้อยคืบเคลื่อนคลาดคราไคลยังอยู่ในห้วงวันฝันของเรา เหมือนเริ่มแรกแตกต่อการก่อเกิดอาจตะลึงพรึงเพริดอาจอับเฉายังโลกยังโลกกลมยังร่มเงาแม้นแผดเผาทิษฏยาจักกล้าแรง ก็เพื่อโลกร้อนแรงแสงสว่างแจ่มกระจ่างกลางใจไม่อับแสงทุกทุกท่วงห้วงหนพ้นแสดงยังเปลี่ยนแปลงวาดหวังยังกลับคืน ขอให้เราลุล่วงทุกช่วงฝันแม้นคืนวันสั้นนักเกินจักฝืนเหมือนทุกความเปลี่ยนผันทุ....

เหมือนความหวังตั้งอยู่สุดสู่ฟ้าวันเวลาเปลี่ยนผันจะวันไหนคอยค่อยคล้อยคืบเคลื่อนคลาดคราไคลยังอยู่ในห้วงวันฝันของเรา เหมือนเริ่มแรกแตกต่อการก่อเกิดอาจตะลึงพรึงเพริดอาจอับเฉายังโลกยังโลกกลมยังร่มเงาแม้นแผดเผาทิษฏยาจักกล้าแรง ก็เพื่อโลกร้อนแรงแสงสว่างแจ่มกระจ่างกลางใจไม่อับแสงทุกทุกท่วงห้วงหนพ้นแสดงยังเปลี่ยนแปลงวาดหวังยังกลับคืน ขอให้เราลุล่วงทุกช่วงฝันแม้นคืนวันสั้นนักเกินจักฝืนเหมือนทุกความเปลี่ยนผันทุ....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/jupanejorn/2008/05/14/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (7)

<<	พฤษภาคม 2008					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
				1	2	3
4	5	6	7	8	9	10
11	12	13	14	15	16	17
18	19	20	21	22	23	24
25	26	27	28	29	30	31