กระแสวัฒนธรรมตะวันตกได้หลั่งไหลเข้ามาบ้านเรา  อย่างต่อเนื่องในช่วงยี่สิบปีที่ผ่านมาโดยเฉพาะค่านิยมของการใช้ของนอก  ยิ่งยี่ห้อดังๆ ก็ยิ่งได้รับความนิยมอย่างท้วมท้นซึ่งในบางกรณี

ออกจะไม่ใช่เรื่องสมควรนักนิสิตนักศึกษากลายเป็นกลุ่มสำคัญของการรับเอา ค่านิยม“ติดแบรนด์เนม” ไปเต็มๆ  หากเราลองสังเกตตามท้องถนนหรือตามห้างสรรพสินค้า เราก็จะพบว่าเหล่านักศึกษา  นั้นนิยม  “ติดแบรนด์” กันมากกว่ากลุ่มวัยทำงานหลายเท่าตัวนักทั้งๆที่นักศึกษากว่าครึ่งยังไม่สามารถหาเลี้ยงชีพเองได้เสียด้วยซ้ำ

                วัตถุสิ่งของที่พากันนิยมจนสุดโต่งนั้นได้แก่  กระเป๋า รองเท้านาฬิกา  เสื้อผ้า  เครื่องสำอาง

รวมไปจนถึงรถยนต์คันหรู  ซึ่ง ใครร่ำรวยเงินทองก็คงไม่ลำบากนักในการซื้อหามาใช้  ใครอ้างว่าชื่น

ชอบและเลือกตามความเหมาะ

หนึ่ง  เพื่อยกระดับฐานะทาง สังคมในกลุ่มก็ยังพอทนได้  ส่วนพวกที่บอกว่าของเขาดีจริงก็ถือซะว่ายกผลประโยชน์ให้จำเลย  แต่นักศึกษาที่ลุ่มหลง  อย่างไร้สตินี่ซิ เขาทำไปเพื่ออะไร...

เพื่อนฝูง  อยากดูดีโดดเด่นเหนือมวลมิตรทั้งปวง  กลัวเพื่อนดูถูก  ขาดความมั่นใจในตนเองอย่างเลวอย่างร้ายแรง  โดpอาจลืมไปว่า  เพื่อนแท้? รูปร่างหน้าตาเป็นอย่างไร?

          สอง  การเรียกร้องความสน ใจจากเพศตรงข้าม  ไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าใด “Love at first sight” ยังคงมีอยู่จริงบนโลกใบนี้ เพราะใครๆก็ชอบคนดูดี แต่งตัวดี ดูมีชาติตระกูลหนุ่มๆสาวๆประเภทนี้ จึงหันมาเอาแบรนด์เนมเข้าข่ม เพื่อสร้างจุดสนใจแก่แท้กันก่อน  ก็อาจจโดนฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งปอกลอกจนหมดตัว  รักกันที่ใจ...ไม่ใช่ PRADA   อย่าลืม!!

                สาม  ลดความต้อยต่ำแห่งจิตใต้สำนึกของตนเอง  บางคนไม่เคยมี  ไม่เคยใช้  เมื่อโอกาสอัน

 น้อยนิดเข้ามาถึง  ก็รีบคว้าเข้าไปเต็มๆ  เพื่อลบชีวิตในอดีตของตน(ที่คิดเอาเองว่ามันจะลบได้) ใส่ยี่ห้อ

 ตั้งแต่หัวจรดเท้า  มักอดไม่ได้ที่จะอวดของใหม่  เพื่อให้คนอื่นกล่าวถึงฐานะทางบ้านก็ช่างสวนทาง

  กับวัตถุทางร่างกายซะเหลือเกิน...

                ชีวิตติดยี่ห้อ ในหมู่นักศึกษาไม่ใช่เรื่องเลวร้าย  ช่วงหนึ่งใน ชีวิตของใครต่อใครก็เคยฟุ้งเฟ้อ

 กันทั้งนั้น  แต่ขออย่าให้การฟุ้งเฟ้อของเราต้องไปสร้างความเดือดร้อนต่อผู้อื่น  เดือดร้อนต่อ สังคม

   อีกเลย  นิสิตนักศึกษาทั้งหลาย จะคิดจะทำอะไรก็ขอให้และวิจารณญาณสักเล็กน้อย อย่า ถลำลึกไป

ในทางที่ชั่วให้สมกับฐานะพลังแห่งปัญญาชนอนาคตของชาติ  พึงสร้างความเจริญ ทางจิตใจให้เทียบเท่ากับความเจริญทางวัตถุที่เรามีจะติดยี่ห้อหรือยี่ห้อติดแต่เป็นคนดีแค่นี้พอแล้ว