จริงๆแล้วช่วงนี้ยุ่งมาก จนไม่มีเวลาจะเขียนบลอคเลย แต่ทนกระแสความร้อนแรงของการเมืองไม่ไหว

ได้รับรู้ รับฟัง นโยบายต่างๆของแต่ละพรรคการเมือง แล้วเลยต้องฝืนหาเวลามาแสดงความคิดเห็น สักหน่อยครับ

ยุคนี้ สมัยนี้ ไม่ว่าใครก็เน้นกระจายรายได้กันทั้งนั้นเลยนะครับ เอะอะก็นั่นฟรีนู่นฟรี ทั้งๆที่รู้อยู่เต็มอก ว่ามันไม่มีอะไรที่ได้มาฟรีๆ ก็ยังจะหาเสียงกันอย่างนั้นเข้าไป ความจริงใจ ความรับผิดชอบ ยังไม่ค่อยมีกันเท่าไหร่

มันก็ช่วยไม่ได้นะครับ ก็สังคมไทยมันเป็นอย่างนั้น แต่ละคนต่างก็เรียกร้องให้รัฐบาลเข้าช่วยเหลือ โดยที่ไม่พยายามดิ้นรนต่อสู้เลย เอะอะอะไรก็บอกว่า ควรจะกระจายรายได้ เอารายได้ของคนรวยมาช่วยคนจน

ผมเห็นด้วยอย่างยิ่งครับ ว่า คนที่พอมีเงินเหลือกินเหลือใช้ควรจะช่วยคนที่มีน้อย คนที่ขาดแคลน แน่นอนครับ สังคมต้องการการช่วยเหลือกัน การมีน้ำใจ

แต่จะเอาแต่ขออย่างเดียวหรอครับ สิ่งที่คุณควรจะเรียกร้อง ไม่ใช่เงินส่วนแบ่ง แต่คือ โอกาสที่เท่าเทียมกันต่างหาก

โอกาสครับ โอกาสที่เท่าเทียมกันคือสิ่งที่เราต้องการ

เพื่อสร้างดุลยภาพในสังคม ในมุมมองของคนรวยนั้น มีคนรวยจำนวนมากที่เคยลำบากมาก่อน ต้องสูญเสียหลายๆสิ่งหลายๆอย่างไป เพื่อให้ได้มาซึ่งฐานะที่มั่นคงในปัจจุบัน ผมเพิ่งคุยกับเพื่อนว่า นักฟุตบอลอังกฤษนี่รวยเนอะ ได้ค่าจ้างสัปดาห์ละเป็นสิบล้าน แต่ว่ากว่าเค้าจะมาถึงจุดนี้เค้าเสียอะไรไปเท่าไหร่ เค้าต้องฝึกเตะบอลตั้งแต่กี่ขวบ ในขณะที่เพื่อนไปเที่ยวกัน เค้าต้องซ้อมฟุตบอล ตอนเด็กแค่ไปเรียนพิเศษว่ายน้ำ ผมยังขี้เกียจเลย แต่เค้าต้องเรียนฟุตบอลทุกวันๆ ทำงานอย่างหนักเพื่อให้ได้มาอยู่จุดนี้ หรือนักธุรกิจเช่นคุณทักษิณ(ไม่ได้เขียนเพื่อสนับสนุนหรือโจมตีใดๆเพียงต้องการสะท้อนภาพที่ชัดเจน) กว่าคุณทักษิณจะมาถึงจุดนี้ ต้องผ่านอะไรมาบ้าง ต้องล้ม หนี้สินมากมาย ต้องวิ่งเต้นวุ่นวาย เหน็ดเหนื่อยแค่ไหนกว่าจะมาถึงจุดนี้ ตอนที่เค้าจะล้ม มีใครเคยไปช่วยเค้ามั้ย ดังนั้นการที่เค้ามาถึงจุดนี้ได้ต้องยอมรับเค้าจริงๆ ผมจึงไม่เห็นว่าผิดอะไรที่คนเหล่านี้จะรวย แต่แน่นอนครับ เมื่อรวยแล้วก็ต้องเผื่อแผ่คนอื่นด้วย ให้โอกาสคนอื่นด้วย ส่วนการที่จะให้คนเหล่านี้เอารายได้ของเขามากระจายมากจนเกินไป ก็ย่อมจะไม่เป็นธรรมต่อเขาแน่นอน

ส่วนในมุมมองของคนจนอย่างเรา แน่นอนครับผมก็อยากได้รับการช่วยเหลือจากรัฐบาล อยากได้เงินลอยมาเลยโดยที่ไม่ต้องทำอะไรเลย แต่ถามจริงๆเถอะครับว่ามันสมควรรึเปล่า กลับเงินที่เราได้มาโดยที่เราไม่ทำอะไรเลย ที่เราต้องการคือโอกาสที่เท่าเทียมกัน โอกาสที่จะแข่งขัน ที่จะต่อสู้เพื่อตัวของเราเอง ศักดิ์ศรีของเราก็พอมี จะมาแบมือขอเงินเฉยๆก็คงไม่เหมาะ แต่หากเราไม่มีโอกาส ถูกกีดกันด้านต่างๆ ถูกผู้มีโอกาสหรือคนรวยเหล่านั้นกีดกัน ย่อมเป็นเรื่องที่ยอมไม่ได้ เพราะในวันที่เค้าเหล่านั้นไม่มีอะไร เค้าเหล่านั้นก็ได้รับโอกาสจนมาถึงทุกวันนี้

หากสังคมเรากลายเป็นสังคมแห่งโอกาสเท่าเทียม สังคมเราก็จะมีดุลยภาพครับ ไม่ต้องมาเถียงกันว่าใครเอาเปรียบใคร ใครควรจะให้ใครมากกว่ากัน

ไม่ต้องอยู่ในวังวนของการแบมือขอเงิน ไม่ต้องกลายมาเป็นสังคมการเมืองแบบนี้ ที่มองไปทางไหนก็มีแต่ นโยบายพี่นี้มีแต่ให้(ทีน้องพี่ไม่ว่า ทีพี่น้องอย่าโวย)