พลันที่โพลล์ต่างๆเริ่มออก จนกระทั่งถึงวันนี้ ที่แน่นอนแล้วว่า พรรคพลังประชาชนชนะการเลือกตั้ง ได้จำนวนสส. สูงสุด 232 ที่นั่ง พรรคประชาธิปัตย์ ตามมาเป็นอันดับสอง ด้วย จำนวน สส. 165 ที่นั่ง

ผมมีโอกาสได้ต่อสายคุยกับคนรู้จักบ้าง ฟังหลายท่านดีใจ ฟังหลายท่านบ่น ทั้งที่หนักและเบาต่างๆกันไป ตามแต่อารมณ์ของแต่ละท่าน

ตอนแรกผมก็คิดว่า บ่นๆกันสักพัก คงจะดีขึ้นเอง ทำใจยอมรับกันได้ จะได้เริ่มต้นใหม่ๆสักที แม้ส่วนตัวแล้วผมจะไม่ค่อยได้หวังอะไรกับรัฐบาลที่กำลังจะเกิดขึ้นเท่าไหร่ ขอเพียงแค่อย่ามากดขี่ข่มเหง ก็พอแล้ว อย่ามาเอาเปรียบโกงกินก็พอแล้วครับ

แต่เสียงที่ผมได้รับฟังมันชักจะไปกันใหญ่ ทำไม ถึงไม่มีท่าทียอมกันซักที ไหนละครับความสมานฉันท์ ทั้งสองฝ่ายยังคงออกมา เกทับ บลัฟแหลก ชิงด่ากันก่อนล่วงหน้าแล้ว

สำหรับผมรัฐบาลจะมาจากพรรคเสียงข้างมาก หรือพรรคเสียงข้างน้อยก็ได้ มันก็เป็นกติกาสากลอยู่แล้วครับ ว่าใครจัดตั้งรัฐบาลได้ ก็ว่ากันไป แม้แต่ประเทศอย่าง แคนาดา ก็ยังเป็นรัฐบาลเสียงข้างน้อยเลยครับ

แต่ตอนนี้ ยังไม่ทันจะมีรัฐบาล ยังไม่ทันจะได้ทำผลงานอะไร ก็เริ่มด่ากันแล้ว ไหนละครับ ความสมานฉันท์ ผมนึกว่าจะจบเหมือนที่พ่อผมบอกว่า เราทำหน้าที่ใช้สิทธิของเราแล้ว ที่เหลือก็คือยอมรับ และรอดูผล ถ้ามันไม่ดีค่อยมาว่ากันอีกที

เอาง่ายๆนะครับ ตอนนี้กระแสการแบ่งฝ่ายแบ่งภาค มันรุนแรงมาก ไม่ต้องไปนึกถึงเลย เรื่องจะจัดการความไม่สงบในภาคใต้ซึ่งมีความแตกต่างมากอยู่พอสมควร นี่ขนาดคนที่มีหลายๆอย่างคล้ายกัน ยังแตกแยกกันขนาดนี้

ฝ่ายเชียร์ พลังประชาชน ก็บอกว่า นี่ขนาดใช้อำนาจมืดต่างๆ แล้ว ปชป. ยังแพ้เลย ผมก็ไม่รู้นะครับ ต่างฝ่ายต่างก็ว่า ฝ่ายตรงข้ามใช้อำนาจมืดกันทั้งนั้น ว่า คนในกรุงเทพมันโง่ ถูกหลอก คนภาคใต้โง่ที่ไม่รู้จักคิด เอาแต่ยึดถือพวกพ้อง มีการสร้างพรรคคนใต้ จะตอบโต้รุนแรงถึงขั้นทำเป็นบัญชี ว่าจะเชคบิลใครบ้าง ผมเห็นบัญชี ยาวเป็นหางว่าวเลยครับ ไม่เว้นแม้แต่ ศาลสถิตยุติธรรม หรือ สถาบันที่ได้รับความเคารพต่างๆ ออกมาสรรเสริญคุณงามความดีนายใหญ่ และกระทืบซ้ำฝ่ายตรงข้าม จนผมแทบฟังไม่ได้เลยหละครับ เพื่อนผมแนะนำให้อ่านในห้องราชดำเนิน บอกจะได้ความเพลิดเพลินในด้านนี้มากหากใครชอบ แต่ผมได้แต่อ่านผ่านๆอยู่แล้วครับ

ฝ่ายไม่เอาพลังประชาชน (ผมจะไม่ขอบอกว่าเป็นฝ่ายประชาธิปัตย์แล้วกันเพราะว่า มีหลายคนที่ไม่ได้เลือกประชาธิปัตย์แต่ไม่เอาพลังประชาชน) ส่วนใหญ่ประเด็น ก็คือ การออกมาว่าคนที่ถูกชักจูงด้วยผลประโยชน์ การซื้อสิทธิขายเสียงในรูปแบบต่างๆ โดยเพ่งเล็งไปที่ พื้นที่ภาคเหนือและอีสาน บอกว่าไม่อยากจะเดินไปลงหน้าผาพร้อมกับคนพวกนี้ บางคนถึงขึ้นเสนอว่าน่าจะทำ แบบงบประมาณรายจังหวัด จังหวัดไหนหารายได้เท่าไหร่ก็ใช้เท่านั้น เลือกตั้งผู้บริหารรายจังหวัด กันไปเลยอารมณ์คล้ายผู้ว่าการรัฐ หรือว่า ผู้ว่ากรุงเทพ อืม อันนี้ผมว่า ก็น่าสนใจอยู่นะครับ ฮ่าๆๆ แต่ที่หนักๆจริงเลยก็คือ พวกที่เห็นรัฐบาลหน้าแล้วยี้ ถึงขนาดจะไม่ร่วมสังฆกรรมกับรัฐบาลแล้ว

จริงๆแล้วยังมีที่รุนแรงกว่านี้ แต่คิดว่า เอามาเล่ามันก็คงไม่ก็ให้เกิดประโยชน์อันใด จึงขอจบเรื่องตัวอย่างความขัดแย้งไว้นะครับ

เพราะผมตั้งใจจะบอกทุกคนว่า อย่าไปอะไรมากกับการเมืองเลยหละครับ เราทำหน้าที่ของเรามาระดับนึงแล้ว ตอนนี้ก็ได้แต่ปล่อยให้มันเป็นไป

แล้วถ้ามันออกมาไม่ดี ค่อยมาว่ากันอีกที ไม่ใช่ว่าเพิ่งจะไปละคะแนนเสียงเลือกตั้งเมื่อวาน แล้ววันนี้ออกมาโวยวายนู้นนี้แล้ว ไม่ว่าใครจะเข้ามาเป็นรัฐบาล เราก็ต้องยอมรับมันไปก่อน บางทีเค้าอาจจะดีก็ได้ ให้โอกาสเค้าก่อน เพราะมันไม่ได้จบแค่นี้หรอกครับ หากเค้าไม่ดีจริง เราก็สามารถดำเนินการได้อีกหลายวิธี

บางที สมัคร อาจจะ เป็น นายกรัฐมนตรี ที่ดีก็ได้ (ในมุมมองผมว่าน่าจะดีกับโครงการครัวไทยสู่ครัวโลกนะครับ ฮา และโรงงานผลิตโฟมรอลอยกระทงปีหน้าได้เลย) คนที่จะมาร่วมเป็นรัฐมนตรี ตามโผต่างๆก็อาจจะดีก็ได้ครับ และการที่เรามีผู้อยู่เหนือนายกรัฐมนตรขึ้นไปอีกขั้นนึงนี่ ก็อาจจะจัดว่าเป็นวิวัฒนาการของการเมืองไทยเลยละครับ อาจจะกลายเป็นสังคม ผู้มีบารมีนอกรัฐธรรมนูญ ของจริงหละครับ

หรือว่า รัฐบาลเสียงข้างน้อยก็อาจจะดีก็ได้ เพราะจะทำให้ รัฐบาลต้องฟังเสียง ตัวแทนจากหลายฝ่ายมากขึ้น (ว่าจะแบ่งเก้าอี้กันอย่างไรถึงจะบริหารอำนาจกันอย่างลงตัว) กลุ่มเล็กกลุ่มน้อย อาจจะได้รับความสนใจอย่างมากเลยครับ คราวหน้า อาจจะเกิด พวกพรรคเพื่อกลุ่มเฉพาะ เพื่อเข้ามาเรียกร้องเรื่องต่างๆไป อภิสิทธิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี ก็อาจจะทำให้คนชอบข่าวการเมืองมากขึ้นนะครับ เพราะว่าแม่ค้า แม่ยก ก็คงจะดีใจที่ได้นายก รูปหล่อ ดีกรีดี ไม่อายต่างชาติเค้าซักที

ก็นั่นแหละครับ การเมืองไทย มันก็อย่างนี้แหละ ก็ได้แต่ปล่อยให้มันเป็นไป นะครับ

อย่าทะเลาะกันเลย รักกันไว้เถอะครับ ลองเปิดใจ รับฟัง เสียงคนอื่นบ้างนะครับ ขอบคุณครับ ที่อ่านมาถึงตรงนี้ ฮ่า