เชิญอ่าน ตอน 1 และตอน 2 ก่อน เพื่อความเข้าใจ

http://www.oknation.net/blog/jvn10/2007/07/25/entry-7

http://www.oknation.net/blog/jvn10/2007/07/25/entry-8

อ่ะครับ...ออกนอกเรื่องมานาน เข้าเรื่องต่อ

            ช่วงที่เราปิดเทอมก่อนขึ้น ม.3 เรายังสนิทกันอยู่นะครับ ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด ว่ายน้ำ หากจะว่าไปแล้วช่วงนั้นเราสนุกกันตามประสาเด็กๆหล่ะครับ และก้สารภาพตามตรงนะครับว่า ชอบจังเลย ชอบที่เธอขี่มอเตอร์ไซค์ แล้วผมนั่งซ้อน แอบได้กลิ่นหอมที่ลอยมาตามลม(อาผมเคยบอกว่าเอ็งมันโรคจิต)

มาถึงตรงนี้ มาถึงตรงนี้ ตอนที่ผมอยู่ ม.3 มีเหตุให้เราต้องห่างกันครับ  และเธอก็คงไม่รู้ครับว่าผมรู้สึกอย่างไร กับเธอ เพราะตอนนั้น ความรู้สึกผมมันแย่ไปแล้วครับ  

ม.3 ถึง ม.5(ของเธอ) ปวช.2(ของผม) เราเจอกันนะครับ แต่เจอกันน้อยมาก

มาสนิทกันอีกที ก็ตอน ปวช.3 แล้วครับ ตอนนั้นเธอ ม.6 ปีสุดท้ายของการเรียน ปวช. ผมรู้สึกว่ามันไม่ใช่อ่ะ หมายถึงวิชาที่ผมเรียน มันไม่ใช่ครับ ตอนนั้นผมอยากเป็นนักข่าวมาก และก็รู้อย่างเดียวว่า ยังไงเสีย ก็ต้องเป็นนิเทศศาสตร์ ผมจึงเบนเข็มเข้าสู่การเอ็นทร้านส์ เพื่อจะเข้านิเทศศาสตร์ที่ไหนก็ได้ ขอให้เป็นนิเทศศาสตร์

ใครหลายคนเคยบอกว่าที่ผมอยากเรียนนิเทศฯเพราะ อยากเป็นดารา แต่ใครหลายคนจะรู้ไหมว่า ผมอยากเป็นนักข่าว ผมรักวิชาชีพนี้ ผมภูมิใจที่ได้เป็นนักข่าว ภูมิใจจริงๆ

ทุกๆวัน ผมจะไปเธอที่บ้านในตอนเย็นครับ ไปช่วยแม่ของเธอขายของ ขณะเดียวกันก็เป็นการรอเธอกลับบ้าน มันมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก

..........โปรดติดตามตอนต่อไป.............