หลายคนคงเคยดูโฆษณายาคูลท์นะครับ ในโฆษณาก็ไม่มีอะไรมากครับ “ยาคูลท์ มีจูลินซีย์แลคโตบาซิลัส อยากรู้เรื่องยาคูลท์ถามสาวยาคูลท์สิครับ” ประกอบกับภาพยาคูลท์ที่ถูกกรอกใส่ขวด และก็มีจักรยานปั่นมาพร้อมเสียงกระดิ่ง กริ้งๆๆๆ

            อันนั้นคือยาคูลท์ในความทรงจำของผมในวัยเยาว์ครับ 

            มาถึงวันนี้ ผมเองก้ยังชอบกินยาคูลท์อยู่นะครับ ทั้งๆที่ บีทาเก้นท์ ขวดใหญ่กว่า แต่ผมรู้สึกว่า รสชาติมันไม่โดนอ่ะ! จริงมะ

            วันนี้มาเขียนเรื่องนี้เพราะอะไร? เพราะหนึ่งในบทสนทนาของประธานแฟนคลับ(ผมเอง) กับ เจ้าของแฟนคลับ(พี่ต้นอ้อ) มีการพุดถึงยาคูลท์ด้วย

            ซึ่งเรื่องก็ประมาณว่า

                        จุ่นน้อย.....ทำไรอยู่

                        ต้นอ้อ.......กินยาคูลท์

จุ่นน้อย.....กินมั่งดิ

                        ต้นอ้อ.......กินหมดแล้วอ่ะ...ไว้เดวเลี้ยงนะ

จุ่นน้อย.....อืม

                        ต้นอ้อ.......เลี้ยงบีทาเก้นดีกว่า ขวดใหญ่ดี

            นี่ก็เป็นบทสนทนาในวันนั้นเรื่องเกี่ยวกับยาคูลท์ ซึ่งผมก็เลยต้องเอาออกมากล่าวในวันนี้ว่า “อย่าลืมบีทาเก้นที่สัญญานะ” อิอิ....(เปลี่ยนเป็นยาคูลท์นะ ไม่ชอบกินบีทาเก้น)

            มาถึงตรงนี้แล้วทำไมชอบนึกถึงตอนเด็กเนอะ  ตอนผมเป็นเด็ก แม่เลี้ยงด้วยยาคูลท์ครับ ตั้งแต่จำความได้ครับ แถมแม่ยังบอกว่าป้อนยาคูลท์มาตั้งแต่เด็กๆเลยอ่ะ

            ไอ้ที่จำความได้น่าจะ 3 ขวบครับ จำได้ว่า ตอน 3-7 ขวบนั้น ผมกินยาคูลท์วันละ 10 ขวด! ครับ 10 ขวด ดังนั้นจึงไม่แปลกเลยที่ตอนเด้ก ผมจะตัวกลมบล็อกเลยครับ  มาลดเหลือวันละ 5 ขวดก็ตอน 7 ขวดครับ

            เมื่อวันก่อนมีโอกาสไปกราบลาแม่มาครับ ก็เลยลองถามแม่ดูครับว่า ผมกินยาคูลท์ตั้งแต่เมื่อไหร่ แม่บอกว่า  ผมกินยาคูลท์ตั้งแต่อายุ 1 ขวบครึ่งครับ แม่ยังบอกอีกว่า ตอนเด็กๆ ผมกินนมยี่ห้อ มาแม็กซ์ (ภายหลังเปลี่ยนเป็นดูเม็กส์) แต่พอประมาณขวบครึ่ง แม่ป้อนมาแม็กซ์เท่าไหร่ ผมก็ไม่ยอมกินครับ แต่พอมาเปลี่ยนเป็นยาคูลท์ กลับเป็นว่าผมกินไม่หยุด แม่ก็เลยต้องสั่งสาวยาคูลท์ถึง 15  ขวด ซึ่งตอนแรกผมเข้าใจว่า 10 ขวด

            ไอ้ครั้นที่แม่เปลี่ยนมาป็นนมธรรมดา ผมก็ไม่กินครับ แม่เลยต้องเสียค่ายาคูลท์วันละ 15 ขวด ในราคาขวดละ 3.50 บาทครับ ก็จะเท่ากับ 52.50 ครับ หนักกว่านั้น แม่ยังบอกอีกว่า กินทุกวันครับ ไม่เว้นวันหยุดราชการ

            โหๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ.....พอคำนวณมาถึงตรงนี้ รู้สึกรักแม่มาอีกโขเลยครับ ก็คิดดูสิครับ กินขนาดนี้แม่ยังเลี้ยงผมมาได้ ….ผมรักแม่คับ

            พอโตมาหลังจาก 10 ขวบครับ แม่ต้องเลี้ยงด้วยนมเปรี้ยว ในยุคแรกๆ ก็คือโยโมสต์ครับ ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็น ดัชมิลล์ ในที่สุด

            จบครับ เรื่องของยาคูลท์ในวันนี้ เอาเป็นว่า “จำไว้นะจ๊ะ” อย่าลืมเลี้ยงยาคูลท์นะจ๊ะ เอาไม่มากอ่ะ แค่ 15 ขวดก็พอแล้ววววววววววว.....นะจ๊ะ