วันพฤหัสบดี ที่ 14 กุมภาพันธ์ 2551
เห้ย!!!...หรือ พ่o เป็น ตุ๊d วะ
Posted by
jvn10
,
ผู้อ่าน : 130
, 00:31:27 น.
| หมวดหมู่ :
ชีวิตที่อยู่ไปวันๆ เพื่อวันพรุ่งนี้
พิมพ์หน้านี้
|
เออ...วันนี้ผมป่าวพาดพิงถึงใครนะครับ เพราะ ผมพอแล้ว แต่พอดีวันก่อน...ผมมีโอกาสได้คุยกะรุ่นพี่คนนึง...เรื่องที่คุยก็คือ...พอเวลาที่ผมพูดถึงเรื่อง ตุ๊d ทีไร... ไอ้หมอนี่เป็นอันต้อง...กระทำเหมือนกับว่า... ตุ๊d เป็นบุพการีที่ใครก็ห้ามแตะต้อง คิดเหมือนตอนเด็ก...ที่เวลาล้อชื่อพ่อใคร...คนนั้นก็จะเดือดดาล ผมเคยมีเพื่อนคนนึง...แม่ชื่อ ไก่ ครับ.......
|
วันพฤหัสบดี ที่ 31 มกราคม 2551
ฝากความคิดถึง...ผ่านหมู่ดาว
Posted by
jvn10
,
ผู้อ่าน : 144
, 15:47:05 น.
| หมวดหมู่ :
ชีวิตที่อยู่ไปวันๆ เพื่อวันพรุ่งนี้
พิมพ์หน้านี้
|
ถึงอยู่ไกลใจห่างจากกันไม่แม้นอยู่ไกลแต่ก็ใต้เวหาหาวถึงอย่างไรก็อยู่ใต้มวลหมู่ดาวความคิดถึงสุขสกาวตลอดเอย31/01/51....
|
วันพุธ ที่ 30 มกราคม 2551
ให้ระยะทาง...พิสูจน์ฉัน
Posted by
jvn10
,
ผู้อ่าน : 136
, 19:33:48 น.
| หมวดหมู่ :
ชีวิตที่อยู่ไปวันๆ เพื่อวันพรุ่งนี้
พิมพ์หน้านี้
|
ให้ระยะทางพิสูจน์รักที่ฉันมีลองดูซีว่ามีมากแค่ไหนให้เวลาพิสูจน์ฉันว่าจริงใจต่อเมื่อไหร่เจอกันชุ่มชีวี30/01/51....
|
วันศุกร์ ที่ 25 มกราคม 2551
จำต้องจากกันไกล...ใช่จากจร
Posted by
jvn10
,
ผู้อ่าน : 145
, 10:50:36 น.
| หมวดหมู่ :
ชีวิตที่อยู่ไปวันๆ เพื่อวันพรุ่งนี้
พิมพ์หน้านี้
|
แม้ต้องจากกันไกลใช่ใจจาก ถึงใจพรากจากกันถึงเพียงไหนแต่ว่าใจดวงนี้ไปไหนไกลก็อยู่ใกล้กับเธอทุกเวลา22/01/51....
|
วันศุกร์ ที่ 23 พฤศจิกายน 2550
เฮฮาในวัยเรียน...ตอน...อีนุ่นกับอาจารย์แปะ!!!!!!!
Posted by
jvn10
,
ผู้อ่าน : 95
, 02:19:46 น.
| หมวดหมู่ :
ชีวิตที่อยู่ไปวันๆ เพื่อวันพรุ่งนี้
พิมพ์หน้านี้
|
 ขอโทษนะครับ ที่เรื่องนี้หายไปนาน ใครที่พลาดตอน แนะนำตัวละครเชิญที่http://www.oknation.net/blog/jvn10/2007/10/04/entry-6 วันนี้ผมกำลังคิดเรื่องของกลุ่มผมนะครับ ผมไม่แน่ใจว่าผมรวมกลุ่มกะไอ้สี่ตัวตอนไหน ผมรู้สึกว่าเรารวมตัวกันตอนครึ่งเทอมหนึ่งครับไม่ใช่ต้นเทอมสอง เพราะหนึ่งฤทัยจากไปช่วงกลางเทอมครับ ผมจึงรู้สึกว่าไปเกาะกลุ่มที่มีแต่ผู้ชายน่าจะมีความสุขมากกว่าอย่างที่เกริ่นไว้ตั้ง....
|
วันอาทิตย์ ที่ 4 พฤศจิกายน 2550
ความรักสองเรา...เหมือนจะเกิดขึ้น...แต่มีคำว่า"เพื่อน"ขั้นกลาง
Posted by
jvn10
,
ผู้อ่าน : 93
, 19:03:18 น.
| หมวดหมู่ :
ชีวิตที่อยู่ไปวันๆ เพื่อวันพรุ่งนี้
พิมพ์หน้านี้
|
ขอบคุณเธอที่ไม่ให้ฉันต้องหวังไม่ต้องให้ดันทุรังไร้ความหมายความคิดที่มีเธออยู่ข้างกายแตกกระจายกลายเป็นฝันที่ค้างคืน ความฝันที่หนุนตักเธอยามสิ้นลมกลายเป็นความตรอมตรมแบบขมขื่นอันความสุขแปลเปลี่ยนเป็นความสุดฝืนความสดชื่นแปลเปลี่ยนเป็นความโรยรา ขอบคุณเธอที่บอกแต่เนิ่นเนิ่นได้รู้ว่ามันยากเกินจะไขว่คว้าให้คำว่าเพื่อนกั้นกลางทุกเวลาเป็นเหมือนเดินเมื่อคราเราเจอกัน ยังไม่ซึ้งของคำว่า ที่รักเธอก็จักจากฉันไปทล....
|