• กากะเยีย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : sainamsailom@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-10-29
  • จำนวนเรื่อง : 15
  • จำนวนผู้ชม : 1989
  • จำนวนผู้โหวต : 5
  • ส่ง msg :
กากะเยีย
กาแฟ ดนตรี ศิลปะ แลอารมณ์ชั่ววูบ
Permalink : http://www.oknation.net/blog/kakayia
วันอังคาร ที่ 15 กรกฎาคม 2551
กาแฟสีชมพู (2)
Posted by กากะเยีย , ผู้อ่าน : 50 , 15:53:53 น.  
พิมพ์หน้านี้


ร้อยราตรีด้วยความเหงาที่มีอยู่บางถ้อยวลีแห่งสับสนเริงร่ายคล้ายระบำแถบตะวันออกเสี้ยวรู้สึกราตรีเกี่ยวกระหวัดเข็มแห่งความเหงาหลุดมือดิ่งลงสู่วังวนแห่งทะเลเดียวดายเงียบสงบเหลือเพียงราตรีดายเดียว....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 18 มิถุนายน 2551
กาแฟสีชมพู (1)
Posted by กากะเยีย , ผู้อ่าน : 60 , 14:18:37 น.  
พิมพ์หน้านี้


(1)บทเพลง Total  eclipse of the heart ของ Bonnie Tyler ยังขับกล่อมไปตามท่วงทำนองเดิมๆขณะห้องข้างๆ เลือกหยิบยื่นเพลง ไม่ใช่แฟนทำแทนไม่ได้ ของ ตั๊กแตน ให้เป็นระยะ...พอๆ กับการปล่อยอารมณ์ระหว่างเราได้สนทนากันและพอๆ กับการทักทายแบบไม่ต้องรู้จักกันขณะเฝ้ารอน้ำร้อนเดือด...กลิ่นกาแฟไม่ค่อยคุ้นก็ลอยเคว้งเข้ามาในที่กักเก็บความฟุ้งซ่านของข้าพเจ้าโดยวูบแรกของความคิดพลันอยากรู้ในทันใด...ณ ห้วงอารมณ์ที่บ่มเพาะโดย....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 17 มิถุนายน 2551
เมื่อวาน
Posted by กากะเยีย , ผู้อ่าน : 33 , 08:32:53 น.  
พิมพ์หน้านี้


 ชั่วขณะ...สภาวะอารมณ์คงที่พอดีกับการโบยตีโดยความรู้สึกของเธอผู้ห่างไกล...กาแฟร้อนเปลี่ยนเป็นเย็นในทันใด...เพราะเวลาเสียงไม้กวาดของชายนิรนามดังขึ้นเป็นระยะ...พอๆ กับเสียงพร่ำฯ ของคุณยายซุนแม่ค้าขายปอเปี๊ยะทอดนั่นไม่ได้ช่วยเยียวยา...เพียงแต่ยื้อยุดได้ชั่วครู่เมื่อฝนเม็ดแรกกระทบลงดิน..แล้วทุกสิ่งก็เปลี่ยนไปดุจนิรันดร์....

อ่านต่อ

เมื่อวาน
Posted by กากะเยีย , ผู้อ่าน : 33 , 08:30:32 น.  
พิมพ์หน้านี้


ชั่วขณะ...สภาวะอารมณ์คงที่พอดีกับการโบยตีโดยความรู้สึกของเธอผู้ห่างไกล...กาแฟร้อนเปลี่ยนเป็นเย็นในทันใด...เพราะเวลาเสียงไม้กวาดของชายนิรนามดังขึ้นเป็นระยะ...พอๆ กับเสียงพร่ำฯ ของคุณยายซุนแม่ค้าขายปอเปี๊ยะทอดนั่นไม่ได้ช่วยเยียวยา...เพียงแต่ยื้อยุดได้ชั่วครู่เมื่อฝนเม็ดแรกกระทบลงดิน..แล้วทุกสิ่งก็เปลี่ยนไปดุจนิรันดร์....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 22 มีนาคม 2551
ความคิดถึง
Posted by กากะเยีย , ผู้อ่าน : 67 , 14:00:56 น.  
พิมพ์หน้านี้


ที่ความอ่อนแอยกธงขาวให้กับน้ำตาแปลกหน้า ระหว่างบางเบากับอาการอ่อนไหวของอารมณ์ชั่ววูบ...เธอแห่งห้วงคำนึง ปรากฏกายพร้อมรอยยิ้มเดิมเดิม...อาภรณ์แห่งรู้สึกของข้าพเจ้าโอบกอดเธอไว้...นั่นทำให้อุณหภูมิคงที่ ...ทุกอย่างนิ่งเงียบ แม้แต่สายลมผู้ครอบครองเสรียังต้องนิ่งตาม...ความว่างเปล่าภายในดูแออัด...หยดน้ำตารดรินใจที่แห้งกร้านมานานอีกครั้ง.......

อ่านต่อ


/3
<< สิงหาคม 2008 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31