จังหวะดนตรีเรกเก้ที่มีเสน่ห์อย่างน่าพิศวง เสียงหัวเราะที่ไม่งำความรู้สึก พบได้ทั่วไปบนผืนเกาะใหญ่อันดับสาม ในหมู่เกาะแอนเทลีสแห่งท้องทะเลแคริบเบียน ต่อจากคิวบา และเกาะฮิสปันโยลาซึ่งเป็นที่ตั้งของเฮติและสาธารณรัฐโดมินิกัน    จาไมก้าดินแดนแห่งป่าและสายน้ำ ถ้านับระยะทางก็คนละฟากฟ้ากับบางลำภูแต่ไหงจังหวะเรกเก้จึงมาเด้งดึ๋งริมแคมถนนข้าวสารได้ทุกค่ำคืน ล่าสุดระบาดลงตู้สี่เหลี่ยมลามเลียไปถึงดอยวาวและชุมชนหนองหมาว้อ กับบทเพลงลูกรุงของดาวใจ ไพจิตร ที่ใส่เมโลดี้ริทึ่มของซาตานเรกเก้ หลายปีก่อนท่วงทำนองเดียวกันนี้ก็เขย่าวงการโฆษณาฟิล์มสีฟูจิมาแล้ว โดยได้ซูเปอร์สตาร์ค่ายยักษ์มานำเสนอ ทำให้เราคุ้นเคยจาไมก้าจนนับญาติกับภูเก็ตและอันดามัน 

ทิดคำเองในฐานะกรรมกรเรือสำราญ-เคยไปเดินหาซื้อปลากระป๋องร้านชำแถวๆ นั้น มาต้มยำใบมะกรูดแกล้มเหล้ารัม นอกจากต้องเดินเด้งหน้าเด้งหลังไปตามจังหวะเรกเก้แล้ว สองสิ่งที่เคียงคู่ไปกับสองฝั่งถนนคือการเสนอขายใบมาลีฮวนน่า มีทั้งแบบพร้อมเสพและแบบสำเร็จรูป สนนราคาก็ไม่กี่บาท (เหรียญอเมริกัน) ไม่มีการแอบๆ ซ่อนๆ เดินดักหน้าเสนอราคาเหมือนขายล็อตเตอรี่วันที่ 14-15 ลูกค้าส่วนใหญ่แม้ต้องการแต่ก็ติดปัญหาเรื่องด่านศุลกากร ถ้าพลาดก็หมายถึงเสรีภาพถูกจองจำ หน้ำซ้ำหนังสือเดินทางถูกประทับตราเป็นบุคคลที่รัฐบาลอเมริกันใส่ใจเป็นพิเศษ  

สินค้าคู่แฝดที่นำเสนอในกรณีลูกค้าปฏิเสธมาลีฮวนน่า คือก้อนหินสีดำเล็กๆ ขนาดลูกองุ่น รู้จักกันในนามหินดำ (Black Stone) หนุ่มไทย (ที่หัวใจยังเป็นชายแท้) รายไหนรายนั้น มักจะควักกระเป๋าง่ายๆ กับหินดำคนละก้อนสองก้อน บางคนซื้อมาใช้กับตัวเอง หลายคนซื้อเป็นซูวิเนียร์ฝากเพื่อนฝูง ทิดคำรับรู้ข้อมูลจากพี่ตี๋หลังจากจิบเหล้ารัมและซดต้มยำปลากระป๋องร้อนๆ ว่า คุณสมบัติของมัน ถ้าใช้ให้เป็นและถูกจังหวะนอกจากเสริมสร้างความมั่นใจแล้วยังก่อความภาคภูมิใจให้กลายเป็นเอกบุรุษไปเลย แกว่างั้น  

“อย่าผลีผลาม อย่าใจเร็วด่วนได้ ควบคุมอารมณ์ให้ปรกติ ช่วงโหมโรงพอเครื่องติดพักมือพักขาก่อน บรรจงลิ้นแตะหินดำสักครู่ให้รู้สึกเย็นๆ ชาลิ้น แล้วจึงเปิดศึกกับคู่ต้อสู้เนิบนาบแต่รวดเร็ว รุนแรงแต่นุ่มนวล อย่าว่าแต่ดรุณีแรกรุ่นเลย ต่อให้สาวแรงสูงหรือมาม่าซังจู่โจมด้วยตัวเอง หรือจะลงมือโจมตีพร้อมกันทั้งบนล่าง ขอเพียงพิษของหินดำผ่านปลายลิ้นแทรกซึมทั่วร่าง มีดสั้นของเราจะเย็นเยือกเหมือนเหล็กหิมะพันปี และจะดื่มเลือดเมื่อเราต้องการเท่านั้น” พูดจบพี่ตี๋ยกแก้วเทสก็อต วิสกี้ลงคอ ก่อนจะซดต้มยำปลากระป๋องแก้เลี่ยนตาม อมร-หนุ่มโคราช หลานย่าโมขอซื้อต่อสองเม็ด ในราคาเท่าตัวทันที

เขานำมาใช้ภาคปฏิบัติครั้งแรกที่แหล่งบันเทิง กลางเกาะแห่งหนึ่งในทะเลแคริบเบียน คู่ต่อสู้รู้สึกจะเป็นโฉมสะคราญจากโคลัมเบีย ต่างฝ่ายต่างเปิดกระบวนท่าสู้กันราวหนึ่งชั่วโมงจนเหงื่อโทรมกาย ขากลับอมร กระซิบให้ทิดคำฟังว่ามีดสั้นที่สะบัดออกแม้จะถูกเป้าหมายแต่ไม่อาจดื่มเลือดคู่ต้อสู้ ทั้งนี้เพราะโฉมสะคราญโคลัมเบียมีห่วงเงินคู่เล็กๆ เป็นอาวุธลับคอยสกัดกั้นตอนมีดสั้นปักเป้าหมาย         

“ไม่รู้เพราะห่วงคู่ทำให้ตื่นเต้น หรือพิษหินดำที่แผ่ซึมทั่วร่าง มีดสั้นจึงมิอาจดื่มเลือดคู่ต่อสู้” อมรว่าเบาๆ ก่อนจะพูดจริงจังว่า “ถ้าพี่คำมีโอกาสเขียนเรื่องจาไมก้า นอกจากมาลีฮวนน่ากับเรกเก้ พี่มิอาจไม่เขียนถึงแบล็คสโตนโดยเด็ดขาด”