จับพลัดจับผลูมาอยู่ขแมร์

มาอยู่เมืองเสียมเรียบ อย่างไม่ทันได้ตั้งตัวเท่าไหร่ เลยอยากเล่าเรื่องราวรอบๆตัว ที่นี่ มีสาระมั่ง ไม่มีสาระมั่ง
Permalink : http://www.oknation.net/blog/kamolnum

วันจันทร์ที่ 12 พฤษภาคม 2551

เกี่ยวกับเรา

ติดต่อเรา

สร้าง Blog

kamolnum
ranking : สมาชิกทั่วไป
email : kamolnum_p@yahoo.com
วันที่สร้าง : 2007-05-23
จำนวนเรื่อง : 45
จำนวนผู้ชม : 14643
จำนวนผู้โหวต : 154
ส่ง msg :

Ami Tokito

สาวแว่นสุดร้อนแรง

View All

เที่ยวท่องล่องไป

ไทยทริปเปอร์ส

เพื่อนพ้องร้องเพลง

ดนู ฮันตระกูล

โฟโต้มาเนีย

วันศุกร์ ที่ 9 พฤศจิกายน 2550

ปฐม

Posted by kamolnum , ผู้อ่าน : 545 , 00:04:40 น.

พิมพ์หน้านี้

"หนุ่ม ใช้เวลาไม่นานใช่ไม๊?" ผมยิ้มให้เธอ กุมมือแน่น แต่บีบบางเบา "ไม่นานหรอก กะถามอาการป่วย แล้วคุยกันนิดหน่อยจ้ะ รู้ว่าเอนอนนิดเดียวและหิวด้วย แป๊บเดียวเองนะ" เธอยิ้มตอบ แต่ไม่ได้เอ่ยอะไรมากไปกว่านั้น ผมเอนกายพิงเบาะแท็กซี่ ตามองไปข้างนอก นึกในใจว่ากำลังทำอะไรอยู่ เพราะผมเล่นเนต แต่ไม่เคยคิดจะพบใครที่ผมเจอในเนตเลย แต่ตอนนี้ผมกำลังจะทำ เจ็ดเดือนที่ผ่านมากับโอเคเนชั่น ผมเปลี่ยนไปเยอะเหมือนกัน แรกๆ อ่านอย่างเดียว ซักพักคอมเมนท์นิดหน่อย อีกนิดก็เริ่มมีเอนทรี่ของตัวเอง เพราะแรงบันดาลใจอย่างที่ผมเล่าในเอนทรี่แรก มาตอนนี้ เจอเอนทรี่ไหนที่ผมสนใจ ผมคอมเมนท์ตลอด และถ้าเขาเป็นคนคุ้นเคย ผมไม่รีรอที่จะ "กร๊ากกกก" หรือ "กรี๊ดดดดด" และ "เจิมมม" ไม่กี่วันที่ผ่านมา ผมเริ่ม "คริ คริ" กะเขาบ้าง ทั้งที่เป็นชายเต็มแท่ง แล้ววันนี้ อาการผมหนักถึงขนาดจะไปเยี่ยมคนที่ผมเพิ่งรู้จักผ่านเนต ครับ ผมจะไปเยี่ยม "ปฐม" ปฐมเป็นบล็อกเกอร์คนหนึ่ง ที่ผมอ่านงานเขาทุกวันพร้อมหนึ่งคอมเมนท์ ไม่ใช่เพราะเขาเป็นซุปเปอร์สตาร์ แต่เป็นเพราะสิ่งที่เขาเขียนโดยแท้ และเขาเป็นหนึ่งในไม่กี่คน ที่ผมขุดบล็อกเขา อ่านย้อนหลังไปถึงเอนทรี่แรก ขึ้นลิฟท์ไปชั้นห้า เจอห้องที่น่าจะใช่ อ่านชื่อที่ติดอยู่ แน่ใจว่าไม่ผิดห้อง "ก๊อก ก๊อก" "เชิญครับ" เสียงกังวานออกมา เธอที่มาด้วยกันมองสบตา ผมพยักหน้ารับรู้ ผมผลักประตูห้องเข้าไป เจอสองคน ผู้ชายและผู้หญิง ที่ส่งสายตาเต็มไปด้วยคำถามมา "สวัสดีครับ ผมกมลหนุ่ม มาจากเสียมเรียบ" ทั้งสองส่งยิ้มกว้าง ตาเป็นประกาย พร้อมสวัสดีทักทาย ปฐมแนะนำสาวสวยในห้อง "นี่ ซอสครับพี่" ผมยิ้ม และกล่าวสวัสดี นึกดีใจที่ได้เจอ นังซอสพริก ที่วาจาดุเด็ดเผ็ดมันเหลือหลาย ผมลำเลียงของฝากออกมาจากกระเป๋า ปฐมตาลุกโพลง "เฮ๊ย!! มีเบียร์ด้วยพี่ แต่ผมยังไม่เอานะ ช่วงนี้" ผมตอบ "เออ เอามาฝากเพื่อนๆ แบ่งๆกันไป" นังซอสพริก ก็กระดี๊กระด๊าไม่แพ้กัน ยังไม่ทันจะสอบถามสารทุกข์สุขดิบต่อ ก็ได้ยินเสียงคนเปิดประตูเข้ามา หมอเดินนำหน้าพยาบาล เดินฉับๆเข้ามาที่เตียง ผมหลีกทาง หลบไปนั่งที่โซฟา สายตาชำเลืองมองที่หมวกพยาบาล อืมม์ ระดับหัวหน้าตึก เพราะแถบสีดำที่คาดบนหมวก เป็นแถบหนาปื้นใหญ่ สายตาเธอกวาดไปทั่วเตียง มาสะดุดเอาที่กล่องสีแดง ที่วางอยู่ข้างใต้ เธอเอียงคอมองเขม็ง ส่งเสียงกัมปนาท "เอ๊ะ!!! ดื่มเบียร์ที่นี่ไม่ได้นะค๊ะ" ปฐมร้องเสียงหลง "ปะ ปะ เปล่าครับ ไม่ดื่มกันหรอก ขาผมหักแค่นี้ก็เต็มที่แล้ว ไม่หรอกครับ แน่นอน" ผมรู้สึกเหมือนโดนจับได้เวลาลอกข้อสอบเพื่อน "ผมเอามาเองครับ แต่เอามาฝากคนนี้" พลางชี้โบ้ยไปที่นังซอสพริก นังซอสพริกมองหน้าผมเหมือนอยากจะด่า แต่ปากพูด "ค่า ค่า ไม่ได้กะจะดื่มกันค่า" ใจมันคงคิดว่า ก็มันยังไม่เย็น จะดื่มยังไง รูปๆเดียวที่ผมได้มา จากนั้น หมอและพยาบาลก็ทำหน้าที่ หมอ "ไหน นอนคว่ำซิ ยกขาอย่างที่หมอสอนเมื่อวาน วันนี้ทำได้หรือยัง" ปฐมพยายามหมุนตัวคว่ำอย่างว่าง่าย แต่สีหน้าบอกว่า เขาเจ็บปวดเหลือเกิน พยาบาล "ยกขาซิ เอ้าพยายามหน่อย แสดงว่าเมื่อวานไม่ได้ฝึกเลยซิเนี่ย" ปฐมมองหน้าอย่างตัดพ้อ "ฝึกครับ ทำตลอดเลย โอ้ยย" ระหว่างนั้น นังซอสพริก ก็หัวเราะคิกคักอย่างสะใจตลอด ผมก็แอบยิ้ม ไอ้เสือเรากลายเป็นแมวเชื่องๆชั่วคราว หมอก็ให้ปฐมลองเดินโดยใช้วอล์คเกอร์ ให้ลองลงน้ำหนักไปที่เท้าของขาที่เจ็บ หมอ "ลงน้ำหนักแล้วเจ็บไม๊ครับ" ปฐม "โอย เจ็บครับ" หมอ "อะไรกันคุณ เท้ายังไม่ทันแตะพื้นเลย เจ็บซะแล้ว" ปฐมมองหมอ ผมและนังซอสพริกระเบิดเสียงหัวเราะ พลางมองเท้าปฐมแล้วลุ้นไปด้วย เท้าแตะพื้นแล้ว ปากบอกว่า "มันยังรู้สึกชาๆอยู่ครับ" หมอ "อืมม์ ดี มีความรู้สึกดี อีกสองวันน่าจะกลับได้แล้ว อย่าลืมทำกายภาพที่สอนไปที่บ้านด้วยล่ะ" "ครับ" หมอและพยาบาลจากไป เราระเบิดเสียงหัวเราะกันอีกรอบ วิพากษ์วิจาร์ณเหตุการ์ณอย่างสนุกปาก ผมรู้สึกว่า ความรู้สึกขัดๆเขินๆที่ล่องลอยอยู่ในใจผม มันหายไปโดยสิ้นเชิง มีแต่ความอบอุ่นใจ จากนั้น เราคุยกัน คุยกันข้างเตียง เขาเล่าเรื่องของเขา สิ่งที่เขาเรียน หน้าที่การงาน ย้ายมาคุยข้างระเบียง ผมถามถึงใครบางคนในบล็อก ที่ความคิดมันคับแคบ จิตต่ำเหลือเกิน และมันก็เป็นสาเหตุ ที่ผมต้องมาต่อปากต่อคำในโอเค คลุกฝุ่นไปกับมัน และให้ผมมาเป็นสมาชิก "หูดำ" "ผมถุยส์ อโหสิให้มันแล้วพี่ ตอนนี้มันก็ไม่มีใครคบ แต่ถ้ามันมาอีก ผมก็เอามันตาย!!" ผมมองตาเขา สายตาแขาแข็งกร้าว น้ำเสียงแน่น ผม "เอาไงเอากันวะ" มองไปที่ซอส เธอพยักหน้า เราย้ายกลับมาในห้อง เขานั่งตัวตรงบนเตียง ผมนั่งเก้าอี้ เราเริ่มขยายวงไปในเรื่องการเมือง ปฐมเปรียบการเมืองไทยยัอนหลังกลับไป เปรียบกับการปฏิวัติ์ฝรั่งเศส และปฏิวัติ์รัสเซีย เราต่อปากต่อคำกันนาน ผมรู้สึกว่า เขาไม่ใช่คนที่ ความคิดกูถูกเสมอ ถ้ามีเหตุผล ก็มาคัดง้างกันได้ และไม่โกรธ และตัวตนจริงกับตัวตนในบล็อกที่ผ่านงานของเขา มันเหมือนกัน!!! ความประทับใจผมเต็มตื้น ตอนนี้ผมคิดว่า ผมเป็นหนึ่งใน "หูดำ" อย่างเต็มตัว อย่างมีสติสมบูรณ์ เสียดายที่วันนี้ ไม่ได้เจอสมาชิกคนอื่นๆ ท่านแจ็ค สลิปน๊อต วิหคฯ มะโหนก เสี่ยวป้อ ฯลฯ ผมหันไปมองหญิงสาวที่มาด้วยกัน ปรากฏว่าเธอกำลังหลับสบายบนโซฟานุ่ม ที่ซอสเสียสละให้ ในใจผมตระหนก "ฉิบหายแล้วกู" ผมหันกลับมา ปฐมและซอสยิ้มให้ "กลับก่อนนะ ต้องไปทำธุระต่ออีก" "ครับ-ค่ะ โชคดีครับพี่" ผมโบกมืออำลา ตาเราประสานกันแน่น ความเข้าใจ มิตรภาพมีเต็มเปี่ยม ออกจากห้องมา ผมคิดว่า ผมยังคงค้างอะไรกับหญิงสาวอันเป็นที่รัก "เอ หนุ่มขอโทษนะ คุยกันเพลินไปหน่อย" เธอมองนิ่ง สบตากัน เธอตบเบาๆบนหลังมือผม "ไม่เป็นไรหรอกหนุ่ม เอเข้าใจ เอ่อ น้องๆเค้าก็โอเคนะ เดี๋ยวไง ถ้าเราทำธุระเสร็จเร็ว ค่อยย้อนกลับมาใหม่ก็ได้" ผมยิ้มกว้าง บีบมือเธอแนบแน่น หัวใจผมเบิกบาน

"หนุ่ม ใช้เวลาไม่นานใช่ไม๊?"
ผมยิ้มให้เธอ กุมมือแน่น แต่บีบบางเบา
"ไม่นานหรอก กะถามอาการป่วย แล้วคุยกันนิดหน่อยจ้ะ รู้ว่าเอนอนนิดเดียวและหิวด้วย แป๊บเดียวเองนะ"
เธอยิ้มตอบ แต่ไม่ได้เอ่ยอะไรมากไปกว่านั้น

ผมเอนกายพิงเบาะแท็กซี่ ตามองไปข้างนอก นึกในใจว่ากำลังทำอะไรอยู่ เพราะผมเล่นเนต แต่ไม่เคยคิดจะพบใครที่ผมเจอในเนตเลย แต่ตอนนี้ผมกำลังจะทำ

เจ็ดเดือนที่ผ่านมากับโอเคเนชั่น ผมเปลี่ยนไปเยอะเหมือนกัน แรกๆ อ่านอย่างเดียว
ซักพักคอมเมนท์นิดหน่อย อีกนิดก็เริ่มมีเอนทรี่ของตัวเอง เพราะแรงบันดาลใจอย่างที่ผมเล่าในเอนทรี่แรก
มาตอนนี้ เจอเอนทรี่ไหนที่ผมสนใจ ผมคอมเมนท์ตลอด
และถ้าเขาเป็นคนคุ้นเคย ผมไม่รีรอที่จะ "กร๊ากกกก" หรือ "กรี๊ดดดดด" และ "เจิมมม"
ไม่กี่วันที่ผ่านมา ผมเริ่ม "คริ คริ" กะเขาบ้าง ทั้งที่เป็นชายเต็มแท่ง
แล้ววันนี้ อาการผมหนักถึงขนาดจะไปเยี่ยมคนที่ผมเพิ่งรู้จักผ่านเนต
ครับ ผมจะไปเยี่ยม "ปฐม"
ปฐมเป็นบล็อกเกอร์คนหนึ่ง ที่ผมอ่านงานเขาทุกวันพร้อมหนึ่งคอมเมนท์
ไม่ใช่เพราะเขาเป็นซุปเปอร์สตาร์ แต่เป็นเพราะสิ่งที่เขาเขียนโดยแท้
และเขาเป็นหนึ่งในไม่กี่คน ที่ผมขุดบล็อกเขา อ่านย้อนหลังไปถึงเอนทรี่แรก

ขึ้นลิฟท์ไปชั้นห้า เจอห้องที่น่าจะใช่ อ่านชื่อที่ติดอยู่ แน่ใจว่าไม่ผิดห้อง
"ก๊อก ก๊อก"
"เชิญครับ" เสียงกังวานออกมา
เธอที่มาด้วยกันมองสบตา ผมพยักหน้ารับรู้
ผมผลักประตูห้องเข้าไป เจอสองคน ผู้ชายและผู้หญิง ที่ส่งสายตาเต็มไปด้วยคำถามมา
"สวัสดีครับ ผมกมลหนุ่ม มาจากเสียมเรียบ"
ทั้งสองส่งยิ้มกว้าง ตาเป็นประกาย พร้อมสวัสดีทักทาย
ปฐมแนะนำสาวสวยในห้อง "นี่ ซอสครับพี่"
ผมยิ้ม และกล่าวสวัสดี นึกดีใจที่ได้เจอ นังซอสพริก ที่วาจาดุเด็ดเผ็ดมันเหลือหลาย

ผมลำเลียงของฝากออกมาจากกระเป๋า
ปฐมตาลุกโพลง "เฮ๊ย!! มีเบียร์ด้วยพี่ แต่ผมยังไม่เอานะ ช่วงนี้"
ผมตอบ "เออ เอามาฝากเพื่อนๆ แบ่งๆกันไป"
นังซอสพริก ก็กระดี๊กระด๊าไม่แพ้กัน
ยังไม่ทันจะสอบถามสารทุกข์สุขดิบต่อ ก็ได้ยินเสียงคนเปิดประตูเข้ามา
หมอเดินนำหน้าพยาบาล เดินฉับๆเข้ามาที่เตียง
ผมหลีกทาง หลบไปนั่งที่โซฟา สายตาชำเลืองมองที่หมวกพยาบาล
อืมม์ ระดับหัวหน้าตึก เพราะแถบสีดำที่คาดบนหมวก เป็นแถบหนาปื้นใหญ่
สายตาเธอกวาดไปทั่วเตียง มาสะดุดเอาที่กล่องสีแดง ที่วางอยู่ข้างใต้ เธอเอียงคอมองเขม็ง
ส่งเสียงกัมปนาท "เอ๊ะ!!! ดื่มเบียร์ที่นี่ไม่ได้นะค๊ะ"
ปฐมร้องเสียงหลง "ปะ ปะ เปล่าครับ ไม่ดื่มกันหรอก ขาผมหักแค่นี้ก็เต็มที่แล้ว ไม่หรอกครับ แน่นอน"
ผมรู้สึกเหมือนโดนจับได้เวลาลอกข้อสอบเพื่อน "ผมเอามาเองครับ แต่เอามาฝากคนนี้" พลางชี้โบ้ยไปที่นังซอสพริก
นังซอสพริกมองหน้าผมเหมือนอยากจะด่า แต่ปากพูด "ค่า ค่า ไม่ได้กะจะดื่มกันค่า" ใจมันคงคิดว่า ก็มันยังไม่เย็น จะดื่มยังไง

รูปๆเดียวที่ผมได้มา

จากนั้น หมอและพยาบาลก็ทำหน้าที่
หมอ "ไหน นอนคว่ำซิ ยกขาอย่างที่หมอสอนเมื่อวาน วันนี้ทำได้หรือยัง"
ปฐมพยายามหมุนตัวคว่ำอย่างว่าง่าย แต่สีหน้าบอกว่า เขาเจ็บปวดเหลือเกิน
พยาบาล "ยกขาซิ เอ้าพยายามหน่อย แสดงว่าเมื่อวานไม่ได้ฝึกเลยซิเนี่ย"
ปฐมมองหน้าอย่างตัดพ้อ "ฝึกครับ ทำตลอดเลย โอ้ยย"
ระหว่างนั้น นังซอสพริก ก็หัวเราะคิกคักอย่างสะใจตลอด ผมก็แอบยิ้ม ไอ้เสือเรากลายเป็นแมวเชื่องๆชั่วคราว

หมอก็ให้ปฐมลองเดินโดยใช้วอล์คเกอร์ ให้ลองลงน้ำหนักไปที่เท้าของขาที่เจ็บ
หมอ "ลงน้ำหนักแล้วเจ็บไม๊ครับ"
ปฐม "โอย เจ็บครับ"
หมอ "อะไรกันคุณ เท้ายังไม่ทันแตะพื้นเลย เจ็บซะแล้ว"
ปฐมมองหมอ ผมและนังซอสพริกระเบิดเสียงหัวเราะ พลางมองเท้าปฐมแล้วลุ้นไปด้วย
เท้าแตะพื้นแล้ว ปากบอกว่า "มันยังรู้สึกชาๆอยู่ครับ"
หมอ "อืมม์ ดี มีความรู้สึกดี อีกสองวันน่าจะกลับได้แล้ว อย่าลืมทำกายภาพที่สอนไปที่บ้านด้วยล่ะ"
"ครับ"

หมอและพยาบาลจากไป เราระเบิดเสียงหัวเราะกันอีกรอบ วิพากษ์วิจาร์ณเหตุการ์ณอย่างสนุกปาก
ผมรู้สึกว่า ความรู้สึกขัดๆเขินๆที่ล่องลอยอยู่ในใจผม มันหายไปโดยสิ้นเชิง มีแต่ความอบอุ่นใจ
จากนั้น เราคุยกัน

คุยกันข้างเตียง เขาเล่าเรื่องของเขา สิ่งที่เขาเรียน หน้าที่การงาน
ย้ายมาคุยข้างระเบียง ผมถามถึงใครบางคนในบล็อก ที่ความคิดมันคับแคบ จิตต่ำเหลือเกิน และมันก็เป็นสาเหตุ ที่ผมต้องมาต่อปากต่อคำในโอเค คลุกฝุ่นไปกับมัน และให้ผมมาเป็นสมาชิก "หูดำ"
"ผมถุยส์ อโหสิให้มันแล้วพี่ ตอนนี้มันก็ไม่มีใครคบ แต่ถ้ามันมาอีก ผมก็เอามันตาย!!"
ผมมองตาเขา สายตาแขาแข็งกร้าว น้ำเสียงแน่น
ผม "เอาไงเอากันวะ" มองไปที่ซอส เธอพยักหน้า

เราย้ายกลับมาในห้อง เขานั่งตัวตรงบนเตียง ผมนั่งเก้าอี้ เราเริ่มขยายวงไปในเรื่องการเมือง
ปฐมเปรียบการเมืองไทยยัอนหลังกลับไป เปรียบกับการปฏิวัติ์ฝรั่งเศส และปฏิวัติ์รัสเซีย
เราต่อปากต่อคำกันนาน ผมรู้สึกว่า เขาไม่ใช่คนที่ ความคิดกูถูกเสมอ ถ้ามีเหตุผล ก็มาคัดง้างกันได้ และไม่โกรธ
และตัวตนจริงกับตัวตนในบล็อกที่ผ่านงานของเขา มันเหมือนกัน!!!

ความประทับใจผมเต็มตื้น ตอนนี้ผมคิดว่า ผมเป็นหนึ่งใน "หูดำ" อย่างเต็มตัว อย่างมีสติสมบูรณ์
เสียดายที่วันนี้ ไม่ได้เจอสมาชิกคนอื่นๆ ท่านแจ็ค สลิปน๊อต วิหคฯ มะโหนก เสี่ยวป้อ ฯลฯ

ผมหันไปมองหญิงสาวที่มาด้วยกัน ปรากฏว่าเธอกำลังหลับสบายบนโซฟานุ่ม ที่ซอสเสียสละให้
ในใจผมตระหนก "ฉิบหายแล้วกู" ผมหันกลับมา ปฐมและซอสยิ้มให้
"กลับก่อนนะ ต้องไปทำธุระต่ออีก"
"ครับ-ค่ะ โชคดีครับพี่"
ผมโบกมืออำลา ตาเราประสานกันแน่น ความเข้าใจ มิตรภาพมีเต็มเปี่ยม

ออกจากห้องมา ผมคิดว่า ผมยังคงค้างอะไรกับหญิงสาวอันเป็นที่รัก
"เอ หนุ่มขอโทษนะ คุยกันเพลินไปหน่อย"
เธอมองนิ่ง สบตากัน เธอตบเบาๆบนหลังมือผม
"ไม่เป็นไรหรอกหนุ่ม เอเข้าใจ เอ่อ น้องๆเค้าก็โอเคนะ เดี๋ยวไง ถ้าเราทำธุระเสร็จเร็ว ค่อยย้อนกลับมาใหม่ก็ได้"

ผมยิ้มกว้าง บีบมือเธอแนบแน่น หัวใจผมเบิกบาน

แสดงความคิดเห็น | ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อน

อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 106
เสือจุ่น วันที่ : 19/11/2007 เวลา : 18.21 น.
http://www.oknation.net/blog/tigerjun
"ไม่เอาผังเมืองที่กำลังทำลายเมืองเชียงใหม่"

ผมยิ้มกว้าง บีบมือเธอแนบแน่น หัวใจผมเบิกบาน

ดีจัง หัวใจเบิกบาน

ความคิดเห็นที่ 105
วิตามินบี วันที่ : 13/11/2007 เวลา : 22.56 น.
http://www.oknation.net/blog/babymind
วางความเป็นผู้ใหญ่ไว้ที่โลกภายนอกแล้วกลับมาเป็นเด็กๆกันเถอะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3
kamolnum วันที่ : 13/11/2007 เวลา : 22.39 น.

ลืมไป ถ้ามีรูปตอนสามขวบ ที่มีเด็กกางเกงเปียก จะสมบูรณ์แบบจ้ะ

...............................................
บีไม่กล้าเอารูปมาลงค่ะ บีอายยยยยย
กลัวโดนเซ็นเซอร์ภาพนู้ด คิคิ

ความคิดเห็นที่ 104
Kibangkok วันที่ : 13/11/2007 เวลา : 17.08 น.
http://www.oknation.net/blog/thaithai
ชิวชิวสีน้ำกับเรื่องราวที่ไร้สาระ ของ...'^'*-.,_,9 ่ี:)่ ลุงกิ๊..

104 แล้วครับ เมื่อไรจะได้อ่านเรื่องใหม่

เป็นกำลังใจให้นะครับ ขอเรื่องใหม่ด้วยครับ
แฟนหลายเรียกร้อง

ความคิดเห็นที่ 103
ยัยตัวหนอน วันที่ : 13/11/2007 เวลา : 15.30 น.
http://www.oknation.net/blog/bookclub
รวมพลคนรักหนังสือ บาย "ยัยตัวหนอน"

คำเดียวสั้นๆ เลยคุณพี่ "ซึ้ง" โครตๆ (ขออภัยหากไม่สุภาพ) เพิ่งทราบว่าคุณปฐมขาหักเข้าโรงพยาบาล แล้วออกจากโรงพยาบาลรึยังค่ะ ยังไง ฝากเยี่ยมและอวยพรให้หายดีดีด้วยนะคะ

อิอิ ฝากบอกอีกเรื่องค่ะ คุณหนุ่ม ไปเขียนเรื่องโรแมนติกได้เลยนะค่ะ เรื่องของคุณหนุ่ม ท่าทางจะโรแมนติกมากๆ ทำเอาคนอ่านบล็อกอย่างตัวหนอนตาร้อนแผ่วเชียว 555

ความคิดเห็นที่ 102
paedophile วันที่ : 13/11/2007 เวลา : 12.28 น.
http://www.oknation.net/blog/paedophiel
ขับเคลื่อนอารมณ์ให้ตรงร่องน้ำ หากประมาทอาจทำให้สำนึกถูกเฉี่ยวชนจนสติปัญญาเกยตื้น

102 แล้ว

เมื่อไหร่จะเขียนเรื่องใหม่ซะทีล่ะท่าน

ความคิดเห็นที่ 101
เจเจค่ะ วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 19.37 น.
http://www.oknation.net/blog/jj
__สวัสดีประเทศไทย__

1ล้านบาท

สำหรับคห.100 อ๊ะป่าว

ความคิดเห็นที่ 100
เจเจค่ะ วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 19.36 น.
http://www.oknation.net/blog/jj
__สวัสดีประเทศไทย__

100

ความคิดเห็นที่ 99
delicoco วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 18.57 น.
http://www.oknation.net/blog/delicoco

ยินดีกับมิตรภาพที่คุณกมลหนุ่มมีกับเพื่อนๆในบล็อกจังค่ะ
ได้ยินมาว่าคุณปฐมประสบอุบัติเหตุ ใจก็บอกว่าขอให้คุณปฐมหายเร็วๆ เพราะดูท่าจะไม่น้อย แต่คิดว่าอาการคงดีวันดีคืนค่ะ

ที่นี่ "โอเค" - โอเคเนชั่น

ทุกอย่างโอเคด้วยคำว่ามิตรภาพค่ะ

ความคิดเห็นที่ 98
chada วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 15.59 น.
http://www.oknation.net/blog/chada
สุขใดไหนจะเท่า...ล้วงกระเป๋าแล้วเจอตังค์

สวัสดีวันจันทร์ค่ะ ป่านนี้คุณปฐมจะหายรึยังค่ะ ได้กำลังใจมากมายขนาดนี้

ความคิดเห็นที่ 97
kaypuccino วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 15.27 น.
http://www.oknation.net/blog/kaypuccino
N o T T h i n G i M p o S S i B L e f O r M E !!!

จ๊ะเอ๋

ความคิดเห็นที่ 96
เจเจค่ะ วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 15.13 น.
http://www.oknation.net/blog/jj
__สวัสดีประเทศไทย__

พรี่หนุ่มน่าร้ากที่ฉุดเยย

กราป๋องเบียร์เป็นอินดิเคเตอร์อ่ะ

ความคิดเห็นที่ 95
kamolnum วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 11.20 น.
http://www.oknation.net/blog/kamolnum

คุณบัวบูชา
-ครับ ขอบคุณที่มาเยือนเช่นกัน

คุณchada
-ไปถึงก็หมดซะแล้ว ข้าวมันไก่

คุณอธิฎฐาน
-ครับ มันน่าแปลก ที่เริ่มจากโลกเสมือนจริงไปสู่โลกจริง

คุณบี
-ดีใจที่มาครับ แฮ๊ปปี้เบิร์ทเดย์ครับผม

คุณลุงกิ๊
-เบียร์เป็นป๋องครับลุง กะเอาไปแล้วแอบๆไว้ครับ

คุณมิดไนท์
-รู้ได้ไงจ๊ะ

คุณหมี
-อีกแล้วเหรอ เปลี่ยนมั่งน๊า ขอร้อง

คุณซามุ
-โด๊ปไปแล้วหนึ่งขวดจ้ะ เหนื่อยเหมือนกัน ฮิฮิ

คุณจีจี้
-ขอบคุณครับ แฮะๆ ต้องมีซักหกสิบเอนทรี่นั่นแหละ ถึงจะเข้ามือ จะลองดูนะครับ แน๊ ยุขึ้นซะด้วยสิ

คุณกิ๊
-สวัสดีอีกทีครับ ขอบคุณ

คุณปรัตยา
-เป็นพยาบาลครับ น่าจะเกิดยุคห้าศูนย์ แต่นิสัยดีนะ

ความคิดเห็นที่ 94
kamolnum วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 10.41 น.
http://www.oknation.net/blog/kamolnum

คุณnoina
-ครับ งดงามเสมอ

คุณฝน
-ฮาครับ ฮา

คุณแจ๊ค
-สวัสดีสหาย

คุณคนโท
-ยินดีที่มาเยี่ยมเยียนครับ

คุณเค
-เรารักของเรา สามคน อื๊ยยย

ซอส
-นารก เจงๆ

คุณซามุ
-ก็ไปด้วยกันน่ะน้าซามุ เห็นกันอยู่

คุณThailandNeverDie
-หาเอาได้ที่บล็อกเพื่อนบ้านจ้ะ

คุณหมี
-มาทวงสร้อย จ้า ไปดูที่บ้านมาแล้ว ไม่ค่อยน่าดูนะ มีแต่หนุ่มๆ

คุณก้อนหิน
-ขอให้มีความสุข เช่นกันครับ

คุณลูกเสือ
-

ดีใจที่มาครับ

คุณzuni
-เค้าเรียกพยูนเกยตื้นจ้ะ

คุณสายสร้อย
-อ่านแล้วยิ้มเลย บ้ายอเหมือนกันนะ ผมเนี่ย

คุณปุ๊กปิ๊ก
-เป็นหวัดน่ะนะครับ มาก็ดีเหมือนกัน แฮ่

คุณตุ้มจิ๋ว
-ครับ มีมิตรให้กันและกัน

คุณเฟิงสุ่ย
-ขอบคุณครับ

คุณsainam
-ขอบคุณคะรับ

คุณmylife
-

ได้ข่าวว่าตามมาตอนหลังเหรอ

คุณรุสสกี้
-นั่นสิ มีแต่คนชอบก้นพยาบาลแฮะ

คุณมิดไนท์
-ขอบใจจ้าา

พี่ก๊วย
-แล้วเล่าให้ฟังตอนเจอกัน นะพี่นะ

คุณหวาน
-จ้ะ มิตรภาพงดงาม

ความคิดเห็นที่ 93
kamolnum วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 10.29 น.
http://www.oknation.net/blog/kamolnum

คุณภิริสา
-ครับผมก็เสพติดงานเขาทุกวันเลย

คุณคนผ่านทาง
-เกินโควต้านะนั่น

คุณเตี้ย
-

คุณเจ้าอารมณ์
-ครับมิตรภาพเกินคำบรรยาย ขอบคุณสำหรับโหวตครับ

คุณkate
-เอ๊ ใครๆก็ชอบบั้นท้ายพยาบาลนะเนี่ย

ความคิดเห็นที่ 92
kamolnum วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 10.05 น.
http://www.oknation.net/blog/kamolnum

วันนี้ว่าจะอัพบล็อกครับ แต่ยังค้างใจอยู่ว่า ยังตอบคอมเมนท์ไม่หมด งั้นบรรเลงก่อนแล้วกัน

คุณมันนีเพนนี
-ครับ เป็นสมาชิกมาซักเดือนได้แล้ว เย้

คุณจุ้ย
-ต้องได้มีโอกาสร่วมวงกันแน่นอน ท่านประธานสาขาเซี่ยงไฮ้

คุณพิม
-สวัสดีเช่นกันครับ

คุณกวน
-ขอบคุณที่มาอ่านเรื่องราวจ้ะ

คุณสิบหมื่น
-ครับ ประทับใจทั้งสองฝ่ายเลย

คุณสงราษฎร์
-ใช่เลยครับพี่หลวง

คุณคนเลวที่แสนดี
-ยินดีที่มาอ่านครับ

คุณวิคิ
-ออกจาก รพ แล้วครับ น่าจะสบายดี เห็นกำลังอัพบล็อกอย่างเมามัน

คุณสิงห์มือซ้าย
-555 สลิปน้อตมากับสาวซะด้วย

ความคิดเห็นที่ 91
ปรัตยา วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 08.50 น.
http://www.oknation.net/blog/chief-dan
บล็อคที่หวานแหววแต๋วจ๋าที่สุดในโอเคเนชั่นนะเธอ

เท่าที่อ่านมาทั้งหมด ผมสนใจอยู่เรื่องเดียว

ว่า

หญิงสาวคนนั้นเป็นใคร?

ฮี่ ๆๆๆๆ

ความคิดเห็นที่ 90
Kibangkok วันที่ : 11/11/2007 เวลา : 22.17 น.
http://www.oknation.net/blog/thaithai
ชิวชิวสีน้ำกับเรื่องราวที่ไร้สาระ ของ...'^'*-.,_,9 ่ี:)่ ลุงกิ๊..

แวะเข้ามาอ่านบางช่วงที่ยังไม่ได้อ่านครับผม

เขียนได้ดีมากครับ..........

ความคิดเห็นที่ 89
GPEN วันที่ : 11/11/2007 เวลา : 21.56 น.
http://www.oknation.net/blog/comicbook

เขียนดีมากเลยครับ (นายเขียนได้แน่มาก

)

จากที่อ่านนี่ และจากที่รู้ว่าชอบอ่านหนังสือ
ก็อยากอ่านเรื่อง fictionสักเรื่อง สั้นยาวไม่จำกัด
ช่วยจัดให้หน่อยนะ ไม่ต้องรีบ ขอเร็วๆหน่อย

ความคิดเห็นที่ 88
ซามูไรไม่มีลูกอ่อน วันที่ : 11/11/2007 เวลา : 18.30 น.
http://www.oknation.net/blog/oksamurai
อัพบล็อกแล้น ^^

ความคิดเห็นที่ 73
-------------------------------------
kamolnum วันที่ : 09/11/2007 เวลา : 23.22 น.

ขอบคุณทุกคน กับคอมเมนท์ครับ สัญญาว่าตอบกลับทุกคน

-------------------------------------

มาเพิ่มเม้นท์ให้คนตอบกรี๊ดส์เล่น
เม้นท์เยอะอย่างนี้
ท่าทางต้องโด๊ปกระทิงแดงไปตอบไปแน่ๆ 5555

ความคิดเห็นที่ 87
Ch.Minivet วันที่ : 11/11/2007 เวลา : 16.12 น.
http://www.oknation.net/blog/ChMinivet
Ch.Minivet

อ่านแล้วรู้สึกดีจัง..

ความคิดเห็นที่ 86
apooh วันที่ : 11/11/2007 เวลา : 16.09 น.
http://www.oknation.net/blog/bedtaled
มีคนเคยบอกว่าเลขโปรดของเขาคือ 51ยังอีกไกลกว่าจะถึง100แต่ 51 ก็เกินครึ่งมาแล้ว

เรียนกมลหนุ่ม แซ่บค่ะ
เอาจริงสิคะ ถ้าล้อเล่นจาไปทวงทุกบ้านเหรอ คะ??
อีกอย่างเรื่องเอ็นทรี่หน้าเป็นหญิงนี่ ไม่ทันแล้วเน้อ เก็บลิ้งค์หนุ่มคนเดิม มาแล้ว 100 อัน แปะรูปอย่างเดียวเลยยยยย

ก็กำลังรักกำลังหลงอ่ะ

ความคิดเห็นที่ 85
midnightcopy วันที่ : 11/11/2007 เวลา : 12.33 น.
http://www.oknation.net/blog/midnightcopy

ลืมบอกไป...

เบื้องหลังพยาบาล ดูขึงขัง

แต่...เบื้องหน้าของพยาบาลนี่สิ....คนละเรื่องเลย อิอิ

ความคิดเห็นที่ 84
วิตามินบี วันที่ : 11/11/2007 เวลา : 11.31 น.
http://www.oknation.net/blog/babymind
วางความเป็นผู้ใหญ่ไว้ที่โลกภายนอกแล้วกลับมาเป็นเด็กๆกันเถอะค่ะ

ขอบคุณนะคะ
สำหรับคำอวยพรวันเกิด
และขอบคุณสำหรับมิตรภาพค่ะ

ความคิดเห็นที่ 83
Kibangkok วันที่ : 10/11/2007 เวลา : 23.21 น.
http://www.oknation.net/blog/thaithai
ชิวชิวสีน้ำกับเรื่องราวที่ไร้สาระ ของ...'^'*-.,_,9 ่ี:)่ ลุงกิ๊..

โตะ จาย หมดเลย ของเยี่ยมคนป่วย "เบียร์"เป็นขวดๆๆๆ
เลยนะครับคุณหนุ่ม

แอบเข้ามาอ่านความประทับใจของคุณที่มีต่อบล็อคเกอร์
ด้วยกัน.......... เพื่อนๆๆๆหลายคน
ก็มีเหตุผลเกือบคล้ายๆๆๆกับคุณหนุ่มนะครับ

คนไม่ติดบล็อคคงจะไม่เข้าใจ ว่า ทำไมคน
ถึงติดบล็อค ติดแล้ว ได้อะไร

ขอให้คุณปฐมหายป่วยเร็วๆๆๆนะครับ

ความคิดเห็นที่ 82
วิตามินบี วันที่ : 10/11/2007 เวลา : 23.09 น.
http://www.oknation.net/blog/babymind
วางความเป็นผู้ใหญ่ไว้ที่โลกภายนอกแล้วกลับมาเป็นเด็กๆกันเถอะค่ะ

มีบทอ่อนหวาน
ซึ้งๆ ตอนจบด้วย
น่ารักเชียว

ความคิดเห็นที่ 81
อธิฏฐาน วันที่ : 10/11/2007 เวลา : 21.44 น.
http://www.oknation.net/blog/sandstone
เพราะคุณเป็นมากกว่าเพื่อน

มิตรภาพไม่ได้เริ่มต้นจากโลกจริงเสมอไป อ่านแล้วก็มองเห็นภาพอย่างกระจ่างเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 80
chada วันที่ : 10/11/2007 เวลา : 18.43 น.
http://www.oknation.net/blog/chada
สุขใดไหนจะเท่า...ล้วงกระเป๋าแล้วเจอตังค์

สวัสดีคะ แวะมาทักทายเจ้าของบล็อกบ้านนี้คะ
ขอบคุณที่แวะไปทานข้าวมันไก่นะคะ

ความคิดเห็นที่ 79
บัวบูชา วันที่ : 10/11/2007 เวลา : 18.42 น.
http://www.oknation.net/blog/kaimoog
...บัวบูชา...

การมีเพื่อนดีๆ..แม้เพียงหนึ่งก็มีค่ามหาศาลแล้วค่ะ
....
บัวบูชาแวะมาขอบคุณที่ไปเยือนค่ะ

ความคิดเห็นที่ 78
รอยยิ้มจางๆ วันที่ : 10/11/2007 เวลา : 12.39 น.
http://www.oknation.net/blog/wana22
บ้าน ของ หัวใจ

ต้องไปฝึกถ่ายภาพเพิ่มนะค่ะ แค่เห็นเบื้องท้ายของคุณพยาบาลก็ รู้ค่ะว่าต้องสวย

มิตรภาพงดงามค่ะ

"หวาน"

ความคิดเห็นที่ 77
พี่ก๊วย วันที่ : 10/11/2007 เวลา : 09.36 น.
http://www.oknation.net/blog/peeguay

What is "blackear"?

ความคิดเห็นที่ 76
midnightcopy วันที่ : 09/11/2007 เวลา : 23.30 น.
http://www.oknation.net/blog/midnightcopy

โอ้...ว้าว....

เล่าเรื่องราวได้ไม่แพ้ฝีมือถ่ายภาพเลยนะ
อ่านแล้วรู้สึกดีจัง...

ความคิดเห็นที่ 75
รุสสกี้ วันที่ : 09/11/2007 เวลา : 23.25 น.
http://www.oknation.net/blog/russky
ในงานศพ จะมีขี้เมาน้อยกว่างานแต่งงานหนึ่งคนเสมอ

แวะมาเยี่ยม
ได้เห็นก้นพยาบาล ก็ดีใจแล้ว

ความคิดเห็นที่ 74
mylife วันที่ : 09/11/2007 เวลา : 23.25 น.
http://www.oknation.net/blog/mae23

เค้าเรียกว่า

ท่าปลาพะยูน

เกยตื้นใช่ม่ะ

ความคิดเห็นที่ 73
kamolnum วันที่ : 09/11/2007 เวลา : 23.22 น.
http://www.oknation.net/blog/kamolnum

ขอบคุณทุกคน กับคอมเมนท์ครับ สัญญาว่าตอบกลับทุกคน

ความคิดเห็นที่ 72
Sainam วันที่ : 09/11/2007 เวลา : 23.22 น.
http://www.oknation.net/blog/sainam

เรื่องราวของมิตรภาพที่ไม่มีพรมแดน น่าประทับใจค่ะ

ความคิดเห็นที่ 71
feng_shui วันที่ : 09/11/2007 เวลา : 21.06 น.
http://www.oknation.net/blog/buzz
feng_shui

<<	พฤศจิกายน 2007					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
				1	2	3
4	5	6	7	8	9	10
11	12	13	14	15	16	17
18	19	20	21	22	23	24
25	26	27	28	29	30