| Ami Tokito | ||
สาวแว่นสุดร้อนแรง |
||
|
View All |
||
| << | ธันวาคม 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | ||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | 31 | |||||
พิมพ์หน้านี้
|
ก่อนอื่น ก็ขอสวัสดีปีใหม่เพื่อนๆทุกๆคนนะครับ ขอให้สุขกายสบายใจ มีพลานามัยแข็งแรงกันทุกคนนะจ๊ะ คิดอยู่นาน ว่าจะเขียนเรื่องนี้ดีหรือเปล่า เพราะมันค่อนข้างส่วนตัวไป แต่คิดไปคิดมา มันก็เป็นเหตุการณ์หนึ่งที่สำคัญในชีวิตผม ก็สมควรจะบันทึกเอาไว้เสียหน่อย ความตั้งใจของเรา หมายถึงผมกับภรรยา คือในปีหน้า เราจะมีลูกกันครับ ผมและเธอ คบกันมาสิบกว่าปีแล้วครับ แต่เราเพิ่งได้แต่งงานกันเมื่อสองปีที่ผ่านมานี้เอง เราไม่เคยคุยเรื่องนี้กันจริงๆจังๆ ก็แค่คิดว่า ถ้าจะมี ก็มี ปล่อยไปตามธรรมชาติ ก็ผ่านมาสองปี ธรรมชาติก็ไม่ยอมทำงานให้เรา แถมผมต้องมาอยู่เสียมเรียบ ทำให้เวลาที่จะได้อยู่ด้วยกันมันก็น้อยลงไปอีก ปลายเดือนตุลาคมที่ผ่านมา เราก็เลยนั่งคุยกันจริงๆจังๆเรื่องนี้ ถามกันว่าตกลงจะมีไม๊ ลูกน่ะ สรุปออกมาว่า มี และคิดกันว่าโอกาสสุดท้ายก็น่าจะเป็นปีหน้านี้ งั้นก็ต้องวางแผนกัน หาหลักสูตรเร่งรัด ใช้วิทยาศาสตร์การแพทย์เข้าช่วย แต่ก่อนอื่น ต้องหาโค้ช เอ๊ย สูตินรีเวชประจำตัวซะก่อน ก็ได้คุณหมอวนาการหรือหมอแป๋ว มาเป็นพี่เลี้ยงให้ เธอบอกว่า ในสเต็บแรก ก็ให้ลองทานยาเร่งให้ไข่แข็งแรงและตกต้องตามเวลา ใช้วิธีนี้ก่อนเป็นเวลาสามเดือน ถ้าไม่ได้ผล ก็ให้ใช้วิธีต่อไป เราก็ลองเริ่มกันเมื่อกลางๆเดือนพฤศจิกายน ยาที่ใช้ ให้ทานตอนเมนส์มาวันแรก วันละเม็ด เป็นเวลาห้าวันต่อเนื่องกัน แล้วรออีกห้าวัน ไข่ก็จะเริ่มสุก และทยอยตก และช่วงนี้ก็จะเป็นช่วงที่"อิ๊อ๊ะ"กันได้ ช่วงไข่ตกนี้ก็ซักสิบวัน เมื่อเดือนที่แล้ว เธอก็เลยมาอยู่กับผมที่เสียมเรียบ เพื่อ mission จะได้ possible ขึ้นมาได้ และเป็นเรื่องที่ขำมาก เพราะน้องๆที่ทำงาน พอรู้ว่าผมจะทำอะไร ก็มีมหกรรมการอำกันอย่างสนุกสนาน เริ่มต้นจากเจ้านาย "เอ้อ หนุ่ม เช้าๆน่ะ ไม่ต้องรีบลงมาก็ได้นะ ถ้ามีอะไรก็ให้เค้าตามเอา ช่วงเช้าน่ะเหมาะนะเฟ้ย กำลังสดชื่น" "เฮ้ย กลับๆๆ กันได้แล้ว สามทุ่มแล้ว ไอ้หนุ่มมันติดภารกิจสำคัญ" พวกน้องๆก็ด้วย "พี่ๆ พี่ว่าไม๊เมื่อคืนมีแผ่นดินไหวหรือเปล่าก็ไม่รู้ ตึกเรามันสั่นๆยังไงชอบกล" "หนูเดินผ่านห้องพี่เมื่อเช้า ได้ยินเสียงอะไรก็ไม่รู้ด้วยล่ะ" น้องๆบางคนก็ยิ้มๆเวลาผมหายจากห้องทำงานไปเกินครึ่งชั่วโมง บางคนก็เสนอดีวีดีคอลเลคชั่นสุดหวงให้ บางคนกระซิบถึงอุปกรณ์เสริมและท่วงท่าต่างๆ บางวงเหล้าที่เฮฮากัน ในเวลานี้พวกเค้าก็ไม่ชวน ผมก็ได้แต่ขำไปกับพวกเค้า ในที่สุดก็ถึงวันที่ไข่จะเริ่มตก เราก็ให้หมอแป๋วช่วยทำอุลตร้าซาวนด์ให้ "โหพี่ ไข่เป็นพวงเลย อยู่ที่รังไข่ด้านขวา" "ด้านซ้ายมีไม๊แป๋ว" "ไม่มีอ่ะพี่ มีแต่ด้านขวา แต่เยอะอยู่เหมือนกันนะ" "เหรอ แล้วต้องใช้ท่าไหนให้ไข่ในรังด้านขวามันร่วงได้ล่ะ" แป๋วตีแขนผมดังเพี๊ยะ "จะบ้าเหรอพี่ หนูจะไปรู้ได้ไง เอ๊อ หนูเรียนโอบีไกเน่นะ ไม่ใช่เซ็กโซโลจี้ หาวิธีกันเอาเองแล้วกัน ไป๊ ไปได้แล้ว บ่ายนี้ลางานไปเลย" เอ้อ แป๋วก็เอากะเค้าด้วยแน่ะ หลังจากนั้น เธอก็กลับภูเก็ต พร้อมด้วยความหวังของเราทั้งสองคน เวลาผ่านไป ถึงเวลาที่เธอควรจะมีเมนส์ แต่เมนส์ก็ไม่มา เราตื่นเต้นมากๆ ลุ้นกันตัวโก่งเลยล่ะ คิดว่าติดแน่ๆ ผมก็ภูมิอกภูมิใจ แน่เหมือนกันนะเรา ครั้งแรกก็เรียบร้อยแระ กระหยิ่มยิ้มย่องได้แค่สิบวัน และแล้วฝันก็สลาย ทำให้เราต้องมาเริ่มกันใหม่อีกในเดือนนี้ เฮ้อ เหนื่อยเหมือนกันนะวุ๊ยยย ดังนั้นปลายเดือนนี้ เธอก็ต้องมาอยู่เสียมเรียบกับผมอีกวาระหนึ่ง ซึ่งขั้นตอนก็เหมือนเดิม ทานยาตามเวลา และรอวันไข่สมบูรณ์ดี และเริ่มตก ซึ่งก็น่าจะเป็นวันนี้ ก็เลยให้คุณหมอแป๋วไถท้องดูอีกครั้ง "พี่ ไข่ที่สุกเต็มที่มันมีอยู่ฟองเดียว อยู่ที่รังไข่ด้านขวาอีกแล้ว" "เหรอ ยามันไม่ได้ผลเหรอแป๋ว" เธอปลอบ "มันก็ได้ผลนะพี่ คือมันคงสมบูรณ์และตกไปแล้วจำนวนหนึ่งน่ะ แล้วสองสามวันที่ผ่านมา ทำกิจกรรมกันมั่งไม๊ล่ะ" "ก็มีบ้าง" "คราวนี้อาจจะติดแล้วก็ได้นะ และเนี่ยเหลืออีกหนึ่งฟอง น่าจะตกในวันสองวันนี้แหล่ะ พี่ขยันหน่อยนะ" "เออ พี่จะพยายาม" ![]() นี่แหล่ะครับ ผลอุลตร้าซาวนด์สดๆร้อนๆ หมายเลข1 นั่นคือรังไข่ด้านขวา มีไข่ที่สมบูรณ์เต็มที่หนึ่งฟองอยู่ตรงกลาง ที่ไม่สมบูรณ์เกาะเป็นพวงสีขาวอยู่ด้านบน หมายเลข 2 คือท่อนำไข่ เป็นสถานที่สุดโรแมนติกที่พระเอกกะนางเอกควรได้มาพบกัน และตกลงกันได้ ณ.ที่นี้ ถ้าตกล่องปล่องชิ้นกันดี ก็จะย้ายมาก่อร่างสร้างตัวกันใน สถานที่หมายเลข3 นั่นคือมดลูกครับ เป็นอันว่าผมรู้แล้วครับว่าปีใหม่นี้ผมต้องเคานท์ดาวน์ที่ไหน กับใคร อัพเดต สิบสี่มกรา เพิ่งกลับจากเมืองไทย มาถึงเสียมเรียบเมื่อซักครู่ ขอบคุณกับทุกๆคอมเมนต์นะครับ เรื่องลูก ก็คงต้องพยายามกันอีก ในครั้งต่อไป คราวนี้ไม่ประสพผลครับ เศร้าเหมือนกัน ไม่เป็นไร คงไม่มีอะไรที่ได้มาง่ายๆนัก |