เอนทรี่นี้ ต่อเนื่องมาจาก "ความตั้งใจของเราในปีที่จะถึง" ที่ผมกับภรรยา ตั้งใจจะมีลูกกันในปีนี้ จากเอนทรี่นั้น ผมบอกไว้ว่า เราได้ลองกินยากระตุ้นให้ไข่ตก เพื่อกำหนดเวลาได้

เวลาผ่านไปสองรอบเดือน ผมและภรรยาก็ได้ลุ้นกันไปสองครั้ง รอบแรกลุ้นกันเหนื่อยหน่อยครับ
เพราะประจำเดือน ล่าช้าไปกว่าสิบวัน ส่วนรอบที่สอง มาตรงเวลาเป๊ะๆเลย

มันก็เลยถึงคราวที่เราต้องนั่งคุยกันอีกครั้งหนึ่ง ว่าเอาไงดี
พอดี๊พอดีผมมีเพื่อนเป็นหมอที่เชี่ยวชาญเรื่องนี้อยู่ ก็เลยให้ภรรยาโทรบอกรายละเอียดและปรึกษาก่อน
ไว้ผมกลับเมืองไทย ค่อยไปหาพร้อมกัน

ต้นเดือนกุมภาพันธุ์ที่ผ่านมา ผมก็ไปปรึกษากับเพื่อนคนนี้ มันสรุปว่า ที่พยายามกันมาสองเดือนน่ะ ยังทำ
ไม่ถูกท่าถูกทาง เอ๊ย ไม่ตรงตามหลักวิชาเท่าไหร่ ไข่ฟองที่เห็นในอุลตร้าซาวน์ มันแค่ขนาดสิบมิลลิเมตร
ถ้าจะให้ใช้ได้ดี ก็ต้องสิบแปดมิลลิเมตรขึ้นไป และต้องมีการฉีดยากระตุ้นให้ไข่ตก ตามเวลาเป๊ะๆอีกต่างหาก

เอาล่ะสิ ก็ต้องมาเริ่มกันใหม่อีก แต่ก่อนอื่น มันให้ผมไปตรวจดูซะก่อน ว่าประสิทธิภาพของผม ยังใช้ได้ดีอยู่หรือเปล่า ว่ากันด้วยปริมาณอสุจิต่อหนึ่งซีซี ต้องมากกว่า 20 ล้านตัว. ดูการเคลื่อนที่ ว่ายังวิ่งกันรวดเร็วดีไม๊ นอกนั้นก็รูปร่างหน้าตาทรวดทรง อาทิเช่น ตัวจุ๊จิ๊ที่ดี ต้องมีหน้าตาหล่อเหลา หัวกลมมนได้รูปไข่ มีหางยาวพริ้วถ้าเป็นตัวที่หัวกลมเหมือนแตงโม หางสั้นน่าเกลียด อันนี้ใช้ไม่ได้ แถมต้องดูลึกไปถึงหมวกกันน๊อคอีก เพราะหมวกกันน๊อคเนี่ยจะมีเอนไซม์ที่ใช้ทะลุทะลวง เจาะเปลือกสู่ภายในไข่ได้ อืมม์ มีละเอียดเหมือนกันแฮะ

นั่นก็เป็นเหตุผล ที่นำผมมาสู่ "ห้องชวนฝัน"

ในวันต่อมา ผมและภรรยาไปโรงพยาบาลกลางกรุงเทพแห่งหนึ่ง เจอแผนกต้อนรับก่อน
"สวัสดีค่ะ โรงพยาบาลน้องหนู ยินดีต้อนรับค่ะ"
"เอ่อ ที่นี่มีตรวจ Sperm analysis ไม๊ครับ" ผมถาม
"คะ? ไม่ทราบว่าคนไข้ ผู้ชายหรือผู้หญิงคะ"
"อะไรนะครับ?? เอ่อ ผู้ชายครับ" เอ๊ะถามแปลกๆเนอะ "เอางี้ครับ แผนกสูตินรีเวชอยู่ที่ไหนครับ"
"ที่ชั้นสองค่ะ ขึ้นลิฟท์แล้วเลี้ยวขวา เดินจนสุดทาง"
อืมม์ แปลกดี มาตรวจตัวอสุจินะเนี่ย แล้วมันมีตรวจในผู้หญิงด้วยเร๊อะแม่คู๊ณ

อีกสิบนาทีต่อมา ผมก็มาถึงแผนกสูตินรีเวช ผมก็นึกขำอยู่ในใจ ในวันนี้ ผมคงเป็นคนไข้ผู้ชายคนเดียว
ของแผนกนี้แน่เลย

ผมแสดงเจตจำนงกับพยาบาล พยายามเก็บอาการขวยเขินอย่างเต็มที่
เธอมองยิ้มๆ บอกว่า "รอซักครู่นะคะ เดี๋ยวจะให้พยาบาลพาไปห้องที่ชั้นสามค่ะ"

ผมก็ยิ้มกับภรรยา ตื่นเต้นอยู่เหมือนกัน เพราะกิจกรรมด้านเซ็กซ์กับผม มันไม่เคยมีในตอนไหนที่ต้องกระทำ ด้วยความรู้สึกที่คิดว่า "ต้องทำ" มันมักจะเป็นเรื่องที่ตามมา หลังจากความรู้สึกและอารมณ์ที่ดีๆต่างหาก

อีกซักพัก ก็มีพยาบาลสาวสวย คะเนอายุ ไม่น่าจเเกินสามสิบ พาผมไปยัง ห้องชวนฝัน
ระหว่างทาง เธอชวนผมคุย
"มาตรวจครั้งแรกเหรอคะ" เธอชวนคุย
"ครับ" (((ฟังดูเหมือนครั้งแรกของหนุ่มสาว ยังไงก็ไม่รู้)))
"ตื่นเต้นไม๊คะ"เธอถามต่อ
ผมสบตาเธอ "เอ่อ นิดหน่อยครับ" (((แล้วคุณล่ะครับ ตื่นเต้นหรือเปล่า)))

โอ้วว์ ในที่สุด ผมก็มาถึง เปิดประตูเข้าไป ก็เจอบรรยากาศอันนุ่มนวลด้วยแสงสีส้มปนชมพู อืมม์ หรือว่าสีแบบนี้ มันจะเร้าอารมณ์ได้ดีที่สุดหนอ คงต้องเอาไปตกแต่งห้องนอนมั่งดีกว่า

ผมก็เพิ่งรู้ ว่าห้องปฎิบัติ์การแบบนี้ ภาษาอังกฤษเค้าเรียกว่า Imagery Room
ว้าว เห็นแล้วนึกถึงผับชื่อดังแถวๆสุขุมวิท ที่เมื่อก่อนผมไปประจำจังเลย

พยาบาลสาวนางนั้น เธอทำหน้าที่ได้อย่างดี ในห้องมีการเปิดแอร์เตรียมไว้อยู่แล้ว ผมรู้สึกว่ามันเย็นเกินไป
"แอร์เย็นไปไม๊คะ ปุ่มปรับอยู่ตรงนี้นะ"
"อ่อ กำลังดีครับ"(((หนาวชิกหายเลย กูจะไหวไม๊เนี่ย)))
"สวิทช์ไฟอยู่ที่นี่นะคะ คุณจะปิดเลย หรือดิมให้สลัวๆก็ได้"
"โห ดีจังครับ"(((เอ่อ แล้วถ้าอยากได้บรรยากาศดิสโก้ ทำไงครับ)))
"พอหลั่งแล้วเก็บเอาไว้ในกระปุกนี้นะคะ แล้วเอาใส่ในกระติกนี้อีกที"
"ครับ" (((กระปุกใหญ่ดีจังครับ ออกแบบดีนะเนี่ย)))
"ช่วยบันทึกเวลาที่หลั่ง ในกระดาษใบนี้ด้วยนะคะ"
"อ่อ ครับ" (((คงจะอีกนานนะครับ ผมคงไม่ออกจากห้องนี้ภายในห้านาทีแน่นอน ต้องรักษาฟอร์มซักหน่อย)))
"คงเท่านี้ล่ะค่ะ มีอะไรสงสัยไม๊คะ"
"ไม่ครับ ขอบคุณมากๆ"(((เอ่อ แล้วคุณไม่อยู่เป็นเพื่อนผมหรือครับ)))
"ไปล่ะค่ะ เดี๋ยวล๊อกประตูให้นะคะ"
"ขอบคุณครับ" (((คุณไม่ล๊อค ผมก็ต้องล็อคมันอยู่แล้วครับ เอ๊ออ)))

แล้วเธอก็จากไป ผมเหลืออยู่คนเดียวในห้อง ชักเริ่มสนุก ลองสำรวจหน่อยซิว่าห้องนี้มีอะไรบ้าง

"ห้องชวนฝัน" มีขนาดประมาณสี่คูณสี่ตารางเมตร มีห้องน้ำในตัว เข้ามาในห้อง ก็จะเจอโซฟาเดี่ยวขนาดยักษ์ น่านั่งที่สุด แต่ช้าก่อน ควรตรวจตราเรื่องความสะอาดซักนิด อืมม์ ก็ดูดี ไม่มีคราบไคลอะไรติดค้างเลย ผมลองนั่งดู สบายก้นดีครับ ไม่นุ่มไม่แข็งเกินไป

ตรงหน้า ประจันกับโซฟาเดี่ยว ก็คือจอ LCD พร้อมเครื่องเล่นDVD

เอ๊ะ มีโต๊ะเล็กๆอยู่มุมขวา มีอะไรมั่งนะ

อ่าห์ เจอหนังสือปลุกใจเสือป่าอยู่ตั้งหนึ่ง ลองพลิกๆดู ส่วนใหญ่ก็เป็นหนังสือต่างประเทศ ประเภท PentHouse หรือ PlayBoy มีปฎิทินวาบหวามอยู่สองเล่ม อืมม์ ดูๆแล้วเฉยๆแฮะ ไม่ค่อยเร้าอารมณ์เท่าไรนัก

เจอแล้ว กระปุกที่ว่า กับกระติกน้ำแข็ง เพื่อความรอบคอบ ผมเอาทั้งสองชิ้นนี้มา และไปนั่งยังโซฟาปฎิบัติ์การ ลองเปิดฝากระติกค้างไว้ เปิดฝากระปุก แล้วลองปิดมันด้วยมือข้างเดียว ทำซ้ำแล้วซ้ำอีกจนคล่องแคล่วดี อืมม์ ถึงเวลาจะได้ไม่เสียจังหวะ ปรี๊ดเมื่อไหร่ ลงกระปุก ปิดฝา ลงกระติก รับรอง ไม่มีเลอะเทอะแน่ๆ

ต่อไป มาสำรวจแผ่นดีวีดี ดีกว่า เค้ามีหนังอะไรมั่งนะ

เห็นสติ๊กเกอร์นี้ ผมปล่อยก๊ากเลยครับ แน๊ มีหวงซะด้วย น่าจะให้กลับไปเป็นที่ระลึกมั่ง สมัยนี้เค้าไรท์กันได้ง่ายๆนี่นา จากนั้นผมก็ลำเลียงแผ่นออกจากกล่อง นั่งดูทุกแผ่น แบบสแกนเร็วๆน่ะครับ ดูจนหมด แล้วสรุปได้ว่า

-ห้าในสิบแผ่น เป็นหนังฝรั่ง ประมาณเมื่อสิบปีที่แล้วแบบว่าทั้งนางเอกและพระเอก จะมีขนาดใหญ่โตมโหฬารไปทุกส่วนสัด (ดูบ่อยๆอาจมีปมด้อยในจิตใจได้) และเหมือนมีสคริปต์ชัดเจน จนเหมือนกับแสดงให้ดู แถมนางเอกมองกล้องตลอดเวลาและตีสีหน้ายั่วยวน อืมม์ ขอผ่านดีกว่า

-อีกสี่แผ่น เป็นหนังญี่ปุ่น ประเภทอุปกรณ์เสริมเยอะเหลือเกิน สงสารนางเอกเหมือนกัน เห็นร้องโหยหวนตลอด กว่าจะจบเรื่อง คงจะเป็นคออักเสบพอดี แต่บางแผ่นก็ถือว่าคุณภาพ เพราะนางเอกสวยมาก

-แผ่นสุดท้าย หนังไทยเรื่องเดียวในห้องนี้ แน่นอนครับ เป็นใครไปไม่ได้ นอกจาก "น้องแน็ท"

เห็นแล้วก็ขำดี เฮ๊ย แผ่นนี้เค้าห้ามเผยแพร่นี่นา คิดเล่นๆว่าถ้าตำรวจบุกเข้ามา ผมคงโดนจับในฐานะสมรู้ร่วมคิดครอบครองแผ่นต้องห้ามเป็นแน่

อีกส่วนของห้อง ไม่ได้ถ่ายรูปมา ก็คือห้องน้ำ และมีโซฟายาวอีกตัวอยู่ข้างหน้า ในห้องน้ำก็สะอาดดีครับ มีสบู่ (ก้อนเล็กใหม่เอี่ยม), มีผ้าเช็ดตัวผืนเล็ก (พับไว้เรียบร้อย), มีน้ำยาบ้วนปาก (นี่นึกไม่ออกว่าเอาไว้ทำไม)

เอาละครับ คิดว่าสมควรแก่เวลาแล้ว

ปล.ช่วงรอผลตรวจ ในเวลาหนึ่งชั่วโมงนั้น เล่นเอาลุ้นกันเหงื่อตกเหมือนกัน เพราะถ้าออกมาว่า ในหนึ่งซีซี มีปริมาณน้อยกว่ายี่สิบล้านตัว ก็เป็นอันจบกัน

แต่นแตนแต๊น ผลออกมาว่า ในหนึ่งซีซีของผม มีอยู่ 46 ล้านตัว ได้ออกมา 3.5 ซีซี ก็กว่าร้อยล้านตัว เห็นแล้วก็หมดห่วงครับ ก็มีแต่ต้องบำรุงร่างกาย เพื่อเพิ่มความแข็งแรงให้กับเชื้อซะหน่อย