| ยินดีต้อนรับทุกท่านค่ะ... | ||
ด้วยรักจากใจ ^^ |
||
|
View All |
||
| วัดพุทธไสยาสน์ จังหวัดเพชรบุรี | ||
วัดพุทธไสยาสน์ มีวิหารขนาดใหญ่อยู่บนเชิงเขา ข้างในจะพบพระนอนที่มีลักษณะงดงามและมีขนาดใหญ่มากองค์หนึ่งของประเทศไทย |
||
|
View All |
||
| << | เมษายน 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |||||
พิมพ์หน้านี้
|
เมื่อนานมาแล้ว เราเคยได้ยินและเห็นภาพของ คฤหาสน์เก๋งจีนเก่าแก่หลังหนึ่งของกรุงเทพฯ ซึ่งมีอายุกว่า ๒๐๐ ปี นี้ตามหน้านิตยสาร และหนังสือต่างๆ เรามีความรู้สึกว่า สวยมากๆ และดูขลังมากจริงๆ จนอยากมาเห็นด้วยตาตนเอง...
นี่คือ คฤหาสน์เก๋งจีนที่ว่ากันว่างดงาม และเก่าแก่มากที่สุดแห่งหนึ่งของกรุงรัตนโกสินทร์ หาดูไม่ได้อีกแล้ว...คฤหาสน์ โซว เฮง ไถ่
ในสมัยรัชกาลที่ ๓ โซว เฮง ไถ่ เป็นที่รู้จักกันว่าเป็นบ้าน เจ๊สัวจาต (อ่านว่า -เจ้าสัว) แห่งสกุลโซว ตามชื่อหลวงอภัยวานิช (จาต) เจ้าของบ้านผู้เป็นนายอากรรังนกค่ะ
เมื่อสมัยเมื่อแรกสร้าง โซว เฮง ไถ่ ถือได้ว่าเป็นคฤหาสน์ชานเมือง จนมาถึงสมัยรัชกาลที่ ๔ กรุงเทพฯ มีจำนวนประชากรเพิ่มขึ้นมาก เมืองล้นขยายใหญ่จนล้นคูเมืองเดิมออกมามาก โซว เฮง ไถ่ ก็เปลี่ยนสถานภาพจากบ้านเศรษฐีชานเมือง มาเป็นบ้านคฤหบดีในเขตเมืองที่มีคูเมืองล้อมรอบในที่สุด และเรียก โซว เฮง ไถ่ ในอีกชื่อหนึ่งว่า บ้านตลาดน้อย
และผู้หญิงเก่งคนสำคัญของบ้าน โซว เฮง ไถ่ ก็คือ อำแดงอยู่ นะคะ ท่านเป็นเศรษฐีนีชื่อดังของชาวตลาดน้อยล่ะค่ะ (เกิดปี พ.ศ. ๒๓๕๖)
มีสิ่งวัดความมั่งมีของคนสมัยโบราณในคฤหาสน์หลังนี้นะคะ ว่ามั่งมีขนาดไหน ก็คือวัดจาก รอยพื้นกระดานไม้สัก ค่ะ รวยจริง พื้นไม้สักที่ปูพื้นบ้านต้อง ทรุด ลงไปเพราะรับน้ำหนักกำปั่นใส่ เงิน นะคะ อิอิ ย้ำนะคะว่าพื้นกระดานไม้สัก ไม่ใช่ไม้อัดบางๆ นะคะ
ใมาดูรูปแบบบ้านบ้างค่ะ...โซว เฮง ไถ่ นี้เป็นการวางผังเรือนหมู่แบบ สี่เรือนล้อมลาน เรียกในภาษาจีนว่า ซื่อเหอย่วน เป็นสถาปัตยกรรมแบบฮกเกี้ยนแต้จิ๋วค่ะ มีเรือนหลังทำหน้าที่เป็นซุ้มประตูทางเข้า แล้วต่อจากนั้นเป็นลานเปิดโล่ง จึงเป็นเรือนประธาน ลานโล่งทำให้เรือนประธานตั้งอยู่สง่างาม พร้อมทั้งถ่ายเทอากาศ และรับแสงสว่างเข้าตัวเรือนด้วยค่ะ
ซ้ายและขวาของเรือนประธานเป็นเรือนเคียง ใช้เป็นที่พักของลูกหลานหรือบริวารผู้อาศัยค่ะ แต่ที่ โซว เฮง ไถ่ แตกต่างจากเก๋งจีนอื่นๆ คือด้านหน้าห้องเรือนประธาน มีการยกเฉลียงต่างระดับ เหมือนเรือนไทยแท้โบราณค่ะ ถือว่าเป็นการผสมผสานธรรมเนียบแบบหมอบคลานของไทย เข้ากับบ้านแบบจีนได้เป็นอย่างดี ปัจจุบันคฤหาสน์หลังนี้ ได้ขึ้นทะเบียนของกรมศิลปากรไว้แล้วนะคะ
วันนี้ นับว่าโชคดีจังที่ได้เข้าไปเห็น และเข้าไปสัมผัสด้วยตนเอง และยิ่งเมื่อใกล้จะกลับบ้าน ได้ไปแวะที่ท่าน้ำของที่นั่นด้วย ซึ่งในอดีตก็เป็นทางตรงต่อออกมาจากหน้าประตู โซว เฮง ไถ่ เลย
ขอบคุณหนังสือ นายแม่ เรื่องดีๆ ของนารีสยาม โดยพิมพ์ประไพ พิศาลบุตร สำหรับข้อมูลและแรงบันดาลใจค่ะ
ภาพทั้งหมดนี้ ถ่ายไว้เมื่อ 3 ปีที่แล้วโดยกล้องคอมแพคฟูจิ s5500 แต่นำมาโพสต์อีกครั้งเพราะประทับใจบ้านที่มีประวัติยาวนานแบบนี้มาก เคยเห็นภาพถ่ายคฤหาสน์หลังนี้ครั้งแรกเมื่อเกือบ 20 ปีก่อนใน "นิตยสารดิฉัน" ซึ่งบ้านยังสวยกว่าตอนนี้มาก มาวันนี้จึงขอบันทึกไว้ก่อนที่เรื่องราวจะพัดผ่านจางหายไปกับวันเวลาและความเปลี่ยนแปรไปของโลก..... สวัสดีค่ะ ^^ |