วันนี้ได้ไปดูภาพยนตร์เรื่อง “ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น” ที่โรงแถวๆ บ้านมาเจ้าค่ะ


อัน ที่จริงทีแรกชวนเพื่อนเลิฟแถวบ้านไป ปรากฏว่าเพื่อนไปไม่ได้ เพราะต้องดูแลคุณพ่อที่เข้าโรงพยาบาล จะชวนแม่ไป แม่ก็บอกว่าไม่เอา หนังเด็กไปป่าว สำหรับแม่ เหอๆ เลยต้องโทรตามกิ๊กไปจ่ะ (ข้ออ้างในการเจอกันน่า ฮ่าๆๆ)






ก็ โอเคค่ะ หนังออกมาดูสบายๆ อาจไม่ต้องคิดอะไรมาก ดูเพลินๆ กับช่วงชีวิตที่เกี่ยวเนื่องกับความรักในคน 4 รุ่น (ซึ่งก็ไม่ใช่รุ่นเราอยู่ดี เหอๆๆ) แต่ดูไปก็ย้อนมาดูตัว ว่าในอดีต ตัวเราเอง เคยคิด เคยทำ และเคยตัดสินใจแบบนั้นหรือเปล่า ภาพรวมของหนังเรื่องนี้ ไม่ใช่ว่าถ้าไม่ได้ดูแล้วคุณจะพลาดอะไรไป ไม่ถึงขนาดนั้นนะคะ ดูก็ได้ ไม่ดูก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าดูเพื่อเอาใจแฟน ก็ดูไปค่ะ ฮ่าๆๆ ดูไปเผื่อจะเอามือที่ล้วงป๊อปคอร์นของแฟน มาส่งเข้าปากเราเหมือนฉากหนึ่งในหนังก็โมแรนติกไม่หยอก กรั๊กๆๆๆ


ใน 4 ความรักของแต่ละรุ่นในหนัง ความประทับใจน้อยที่สุดคือคู่ของ นานา ลูกสาวครูหงุ่ย กับเด็กชายวัยรุ่น 2 คนคือไม้ และ พุ ที่แย่งกันนักแย่งกันหนา ทำทุกอย่างคู่กันเพื่อจะเอาชนะใจหญิงที่ตนรัก






ก๊าก ๆๆๆ หารู้ไม่ ในชีวิตจริงที่เรารู้จัก คนที่ทำแบบนี้ ท้ายที่สุดไม่มีใครชนะใครในตอนท้าย นานา ไม่ได้รับโทรศัพท์ใครหนึ่งในสองคนนี่หรอก แต่รักคนอื่นที่มาใหม่ ส่วนเด็กหนุ่มสองคนที่แย่งกันเอง ในฐานะที่สนิทกันเหลือเกิน เลยเป็นแฟนกันซะเลย


Y ซะไม่มีอ่ะ 555+ แต่เรื่องจริงนะจ๊ะ เคยเกิดขึ้นแล้ว ซิบอกให่


คู่ ต่อมา โจ้ กับ ซี อ่า หลายๆ พฤติกรรมก็บอกได้ว่าเริ่ด คนในรุ่นเราเมื่อตกอยู่ในความรักแบบนี้คิดไปไม่ถึง ทำไม่ได้แบบนี้ อิอิ ดูเสร็จก็มาคิดๆ ว่า เอ๊...ตอนเข้ามหา’ลัยใหม่ๆ ตอนนั้นเราทำไงกับคนที่รักน๊า หรือมัวแต่ม้วนไปม้วนมาเป็นเลขแปด ไม่มีไอเดียเก๋ๆ แบบนี้ ไม่ทันกินเขาหรอก อิอิ






แต่ แอบติติงเล็กน้อย ฮือๆๆ ของฝากเพื่อคนที่รัก จากตามจังหวัดต่างๆ ที่เป็นของขึ้นชื่อของจังหวัดนั้นๆ มันดู “เชย” และไม่น่ารับเป็นเจ้าของมากเลยหรือนี่ในภาพยนตร์นี้ ข้าวหลามหนองมนแสนอร่อยมันดูเชย และสมควรโดยประนามว่าไม่อาวววว เอามาทำไม... ขนาดนั้นเลยฤา แงๆๆๆ เราชอบซื้อของแบบนี้ฝากคนที่เรารักง่ะ T_T






คู่ ต่อมาเป็นคู่รักในจิตนาการ โอ๋เล็ก กับ ตี่ตี๋ (ตี่ตี๋ ในไอ่ป้ายยกๆ นั่นดันมองแว๊บๆ หน้าเหมือนน้ำ รพีภัทร เนอะ คิกๆๆ) คู่นี้เริ่ด และยกซูฮกให้ ในฐานะที่เป็นคนเคยรักเขาข้างเดียวเหมือนกัน เข้าใจหัวอกของคนเคยรักโดยไม่คิดหรอกว่าจะได้ครอบครอง แต่ขอรักเหอะ ประมาณนี้ แถมทำหลายๆ อย่างที่ชีวิตปกติไม่ต้องทำแต่จะทำเพื่อรักลอยๆ นี้ เฮ้อ...






ช๊อตที่ถ่ายตอนน้องโอ๋เล็กนั่งบนรถเมล์แล้วด้านข้างของรถโฆษณาหนังที่ตี่ตี๋แสดง เริ่ดมากค่ะ


.......................


หมายเหตุ : ถึงตรงนี้ ขอเท้าความไปถึงเรื่องราวใหญ่โตระหว่าง ผู้กำกับหนังเรื่องนี้  และกลุ่มแฟนคลับของ ดง บัง ชิน กิ หน่อยนะคะ ที่ว่ามีเรื่องมีราวกัน ที่ ผกก. ออกมาพูดว่าคาแรคเตอร์ ดง บังฯ ไม่เหมาะกับบท ตี่ตี๋ เพราะไม่อบอุ่น


พอเราไปดูหนังจบ  เราว่าจะใช้ดาราแนว ดง บังฯ วัยรุ่นย้อมผมทองแทนคนนี้ก็ได้ค่ะ  เพราะเราไม่เจอคำว่า "อบอุ่น" จากตรงจุดนี้เลย  เจอแต่ว่า ความต้องพยายาม, ความหวังลมๆ แล้งๆ , ความลุ่มหลง,  แรงผลักดัน  และความอัศจรรย์ในการปรากฏตัวของตัวละคร ตี่ตี๋ ที่มีต่อตัวละครตัวอื่นมากกว่า


ดังนั้น  ถ้าจะใช้ดาราแนว ดง บังฯ เราก็ว่าเริ่ดออกค่ะ  ดูชัดเจนและแตกต่างในคาแรคเตอร์กว่านี้ด้วยซ้ำ  เพราะจะใช้ดาราไต้หวันผมดำมาเล่น  มันก็ดูกลมกลืนกับดาราไทยไป  เพราะหลายๆ ตัวละครวัยรุ่นไทยในภาพยนตร์เรื่องนี้  ก็แต่งตัวและทำผมแทบจะดูเป็นดาราเกาหลีมากว่า ตี่ตี๋ ด้วยซ้ำ






แต่ ท้ายที่สุด จะกรี๊ดแสนกรี๊ดได้ยินไปทั่วสยามยังไงก็แล้วแต่ พอความฝันมาปรากฏตรงหน้าจริงๆ ก็หาได้มีเสียงกรี๊ดใดใดออกมาสักแอ่ะไม่ มีแต่น้ำตาที่เอ่อล้น ว่านี่หรือสิ่งที่วิ่งตามหามาตลอดเนี่ย และหลังจากนั้นถึงแม้จะได้รับบัตรสต๊าฟชนิด “ALL AREA” เดินเข้าได้ทุกจุดหลังเวทีคอนเสิร์ตของตีตี๋ที่ไต้หวัน พร้อมตั๋วเครื่องบินก็ตาม เราว่าสิ่งที่ดีกว่าของโอ๋เล็กที่ได้รับก็คือภาพอันอบอุ่นของครอบครัว (ที่ถ่ายร่วมตี่ตี๋วันเช็งเม้ง) และการสลายไปของ “เส้นเหลือง-ดำ” (เขตห้ามผ่าน) ของพี่สาวตนเองในห้องนอนมากกว่า ที่ทำให้รอบยิ้มอันเป็นสุขของเธอมีชีวิตชีวามากกว่า


มาถึงคู่สุด ท้าย ซึ่งเราดูว่ามีความซับซ้อนมากที่สุดในจำนวน 4 คู่นี้ เหิร และ นวล คู่นี้ เราว่ามีความเป็นชีวิตจริงของคนที่ครองคู่มากที่สุด เจอทุกคน การตัดสินใจที่ยิ่งใหญ่ในการก้าวผ่านเส้นกั้นของคำว่ารักเธอคนเดียว กับอารมณ์พาไป






เข้า ใจความรู้สึกของน้องอ้อย Aoi นะ (ซุปเปอร์สตาร์ ดาราหนัง AV ญี่ปุ่น)  คงไม่ใช่ว่านักท่องเที่ยวญี่ปุ่นเป็นแบบนั้นทุกคนหรอก แต่ทัศนคติของเรื่องลี้ลับตรงนี้ เกิดกับใครก็ได้ในทุกชาติทุกวัย นาทีนั้นมัน “คลิ๊ก” อะไรกับใครนั่นแหล่ะ






ดู จบถามตัวเองว่าชีวิตจริงเคยเจอไหม ทั้งการเป็นเจ้าของเรื่องที่ต้องตัดสินใจแบบเหิรนั้น หรือเป็นผู้รับเรื่องเหมือนน้องนวล ก็อายุปูนนี้แล้วต้องขอบอกว่า “เป็น” ทั้งสองแบบ แต่อิ้งสุดๆ กับความแมนของเหิร ที่กล้าสารภาพหมดเปลือกซะบนรถไฟขบวนที่ไปรับน้องนิเทศฯ นั่น หรือจะเป็นเพราะว่าไหนๆ ก็เธอบอกเลิกแล้ว ก็สารภาพซะเลย เหอๆๆ ข้าพเจ้ามิกล้า อิอิ






จริงๆ จบฉากนั้น กิ๊กเราบอก เอ๊...หน้านักแสดงคนนี้คุ้นๆ นะ  กี๊ซซซซซ  กิ๊กกรู  เป็นแฟน AV น้อง Aoi ด้วยเหยอ...


เอา ล่ะ จบหมดทั้ง 4 คู่ล่ะ อย่างไรก็ตาม ชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป พอปิดเทอมใหม่ครั้งหน้า ตัวละครเหล่านี้ อาจไม่ได้มีแค่นี้ก็ได้ ยังมีอะไรต่ออะไรอีกมากที่ต้องว่ากันไป


ระหว่างนี้ ก็คอยดูปฏิทินไปพลางๆ ก่อนแล้วกันว่าวันเพ็ญเต็มดวงครั้งหน้าจะมาถึงเมื่อไรอีก จะได้เตรียมตัวไปพงันบ้าง เหมือนค่านิยมที่รู้กันไปทั่วโลนลี่แพลนเนตแล้วว่า ชีวิตหนึ่งของนักย่ำโลก ต้องมาฟลูมูนปาร์ตี้ที่พงันสักครั้งนึง จึงจะนอนตายตาหลับอย่างที่น้อง Aoi บอก






จะได้ไปดูดแม่โขง + โซดา + โค๊ก ในถังพลาสติกเอาหลอกปักแบบนั้นบ้าง เอิ๊กๆๆๆ

---

ภาพประกอบจาก :
http://www.pidtermyai.com
http://www.wayfaring.info/
http://www.manuclub.com