จะกล่าวกรอกบอกความที่ตามมา

อ่าวพลาบ้านพยูนก็คุ้นหู

อ่าวประดู่นั้นหรือก็ชื่อหาย

อ่าวตะกวนว้าเหว่ทะเลกลาย

หาดทรายพังหายยับไปกับตา

*

**

อ่าวพยูนถิ่นเกิดกำเนิดปลา

ชาวพลารู้คุ้นพยูนหาย

ทั้งโลมากลาดเกลื่อนก็เลือนไป

มันหนีตายสุดฤทธิ์เพราะพิษมี

*

**

**

*

อุตสาหกรรมล่วงล้ำน่านน้ำนี้

ทั้งปูปลาเคยมีก็หนีหาย

ทั้งปลาเล็กปลาน้อย อีกหอยทราย

พากันตายเกลือนกราดทั่วหาดทราย

*

**

ท่านคิดดีแล้วหรือมาถือสิทธิ์

เอามลพิษมาถล่มให้จมหาย

อุตสาหกรรมก้าวหน้าพามาตาย

ประมงหายย่อยยับไม่กลับมา

*

*

หยุด...อุตสาหกรรมที่ทำแย่

หยุด...เหลียวแลแก้ไขให้เหมาะสม

มัวแต่พูดบ่ายเบี่ยงได้เพียงลม

ไม่รื่นรมย์นิคมเราแสนเศร้าเอย...

ร้อยเรียงคำรำพัน..โดย

ลุงเจริญ  เดชคุ้ม

ชาวชุมชนบ้านเกาะกก-หนองแตงเม 

หนึ่งใน 25 ชุมชนโดยรอบนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด จ.ระยอง

3 พ.ย.2550

ขอบคุณเพลงริ้วทะเล จากคาราบาว