นิคมอุตสาหกรรมกระหน่ำสร้าง                     ชวนเชื้อเชิญชาติต่างต่างอย่างเปิดเผย

มาเลยเข้ามาเข้ามาเลย                               บีโอไอเราเสบยให้ทั้งเพ

ลดกระหน่ำซัมเมอร์เซลล์กลัวเขาชิ่ง              ประเทศอื่นช่วงชิงจะหันเห

ให้พื้นที่ให้ภาษีให้ทำเล                              จะเกเรอย่างไรไม่ว่ากัน

จะปล่อยกรดปล่อยด่างต่างต่างบ้าง               จะปล่อยควันลอยคว้างก็ช่างฉัน

จะปล่อยพิษปล่อยภัยก็ช่างมัน                     ใช่ประเทศของฉันใยต้องคิด

ก็เงินฉันลงทุนเป็นเรื่องใหญ่                         แถมกฎหมายเขาให้อภิสิทธิ์

เมื่อลงทุนต้องกำไรกันสุดฤทธิ์                     ลงทุนต่ำกำไรติดจึงคิดควร

ประเทศยูเจ้าหน้าที่เขามีไว้                          แต่ว่าทำอะไรไอไม่ได้เพราะหางด้วน

ทั้งเส้นเล็กเส้นใหญ่เป็นกระบวน                    เป็นรัฐมนตรียังชวนไอลงทุน

ไอเอ็กปอร์ตยอดทะลุเป็นหมื่นล้าน                แค่น้ำดำทำรำคาญให้หัวหมุน

สร้างแรงงานพันชีวิตไม่คิดคุณ                     ควรขอบคุณไอด้วยที่ช่วยไทย

แค่หาดเลอะเปรอะหน่อยน้ำมันหนืด               ปลาขึ้นอืดลอยฟ่องทำฟ้องได้

สารเคมีหกนิดหน่อยเป็นไรไป                      แค่โรงเรียนนัดกันไอหนึ่งโรงเรียน

หมอกควันมันก็ต้องมีกันบ้าง                        ได้ช่วยสร้างบรรยากาศไม่ให้เลี่ยน

แหล่งน้ำกินใช้ไม่หมุนเวียน                         น้ำก็เนาสะอิดสะเอียนเหม็นนิดหน่อย!!!

.

๏ แต่ก่อนเก่ากาเลเมืองระยอง                     แผ่นดินทองของไทยไม่เสื่อมถอย

สุนทรภู่ครูกวีเป่าปี่คอย                               สร้างพระอภัยตาลอยนั่งรำพึง

รำพึงถึงชายหาดสะอาดขาว                         รำพึงถึงเงือกสาวที่คิดถึง

รำพึงถึงผีเสื้อสมุทรสุดคะนึง                        เกิดเป็นหาดแม่รำพึงคะนึงครวญ

น้ำทะเลใสเย็นเห็นตัวปลา                           ว่ายแหวกไปมาน่าเสสรวล

ชาวประมงออกเรือลากแหอวน                     ฝูงปลาก็ชวนเข้าอวนแห

ชาวบ้านร้านตลาดก็ซื้อหา                           ทำเขียวหวานลูกชิ้นปลาน่ากินแท้

อากาศสดชื่นไม่ปรวนแปร                           พ่อแม่ลูกพากันร่าเริง

พระสงฆ์องคเจ้าบิณฑบาต                          ตามรอยบาทพระพุทธองค์ทรงเถลิง

ร่มเย็นเป็นสุขแสนดำเกิง                             จนมาเถิงความระยำของนิคม

นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด                        ผุดขึ้นใหญ่ขนาดน่าขื่นขม

บอกว่าชาวระยองจักชื่นชม                          ด้วยเหมาะสมเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรม

โครงการอื่นอื่นหลายหมื่นล้าน                      ก็ตามมาทรมานช่วยกระหน่ำ

ทีพีไอใหญ่โตเป็นผู้นำ                                ชื่อขำขำโก้โก้ปิโตรเคมี

ต่อมาเปลี่ยนชื่อเสียงเพราะชื่อเสีย                เป็นไออาร์พีซีละเหี่ยเพื่อล้างหนี้

ฝนฟ้าอากาศเปลี่ยนทันที                            ชีวิตชีวีก็เริ่มเพลีย

น้ำใสไหลเย็นเห็นตัวปลา                            เป็นน้ำดำครำคร่าเห็นตัวเอี้ย

น้ำฝนตกมาชื่นอกเมีย                                เป็นน้ำเหลืองเปรี้ยวเปรี้ยใครกล้ากิน

หาดทรายสุนทรภู่ครูกวี                               เป็นหาดสีดำคล้ำแถมมีกลิ่น

ฝูงปลาอพยพแหล่งหากิน                            ชาวระยองก็สิ้นลูกชิ้นปลา!!!

หาดทรายทองเมื่อ 25 ปีที่แล้ว...

.

**กราบขอบพระคุณพี่เป็บซี่มากๆที่เมตตาอนุเคราะห์ประพันธ์นิราศนี้มอบให้กับคนระยอง..ยังมีต่อนะค่ะ  ความยาวประมาณสามเอนทรี่...จะทยอยนำมาลงให้ได้อ่านกันค่ะ...ความดี ความงาม ความชอบทั้งหมด  ขอมอบให้พี่เป็บซี่นะจ๊ะ...ขอให้มีแต่ความสุขความเจริญจ้า