| จิตวิญญาณของการต่อสู้ | ||
จิตวิญญาณของคนระยองที่ต่อสู้เพื่อระยอง |
||
|
View All |
||
| << | พฤษภาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
พิมพ์หน้านี้
|
8 พฤษภาคม 2551 เวลา 9.00 น. ณ โรงแรมระยองเพรสซิเดนท์ เครือข่ายประชาชนภาคตะวันออกได้ร่วมกับมูลนิธินโยบายสุขภาวะ จัดอบรมการประเมินผลกระทบทางสุขภาพ (HIA) เพื่อให้สอดคล้องกับ พรบ.สุขภาพแห่งชาติ โดยมีอาสาสมัคร Rayong HIA Group เข้าร่วม 20 คน รูปแบบการอบมรมจะเป็นการสร้างองค์ความรู้เรื่องการประเมินผลกระทบสุขภาพ 4 ด้าน 1. ผระกระทบด้านร่างกาย 2. ผลกระทบด้านจิตใจ 3. ผลกระทบด้านสังคม 4. ผลกระทบด้านจิตวิญญาณ สร้างองค์ความรู้ ในการประเมินผลกระทบ ในการวิเคราะห์ผลกระทบ เพื่อมีส่วนร่วมในการประเมินโครงการขนาดต่างๆ ทั้งของรัฐและเอกชนที่จะมีการเข้ามาตั้งในพื้นที่ชุมชน เช่น การขยายอุตสาหกรรม สร้างองค์ความรู้เพื่อให้เท่าทัน และชุมชนสามารถวิเคราะห์ผลกระทบด้านสุขภาพของตนเพื่อการเรียกร้องชดเชยเมื่อได้รับผลกระทบจากโครงการต่างๆ ซึ่งสามารถเข้าถึงกฎหมาย พรบ.สุขภาพแห่งชาติ ตามรัฐธรรมนูญ 2550 ได้
คำว่าผลกระทบสุขภาพ ไม่ได้มีด้านเดียว ไม่ได้เฉพาะเจาะจงว่า ร่างกายเจ็บไข้ได้ป่วย นั่นคือผลกระทบ แต่หากสภาพจิตใจย่ำแย่เพราะเหตุแห่งความรู้สึกทุกข์ กดดัน จากโครงการอย่างอุตสหากรรม ที่ปล่อยสารพิษ น้ำเสีย ก่อเสียงดัง ส่งกลิ่นเหม็น รบกวนต่อความรู้สึกนั่นก็คือผลกระทบ หรือหากโครงการนั้นมาตั้งแล้วเกิดผู้คนหลั่งไหลมาอาศัยอยู่ในชุมชน ทั้งที่เมื่อก่อนที่ไม่มีโครงการชุมชนนั้นๆก็อยู่กันอย่างสงบสุข เมื่อมีคนมาอยู่มากเกิดปัญหาสังคมตามมา ก็ก่อให้เกิดผลกระทบด้านสังคม ด้านความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน เสียงสะท้อนจากอาสาสมัครของแต่ละชุมชน อย่าง มาบตาพุด บ้านฉาง บ้านแลง ตะพง อำเภอเมืองระยอง ต่างสรุปตรงกันว่า การพัฒนาของรัฐได้อย่าง แต่เสียหลายอย่าง รัฐมองแต่ภาพใหญ่เรื่อง จีดีพี แต่ไม่ได้มองถึงสิ่งที่เสียไปของชุมชน ของประชาชนเจ้าของประเทศ ชุมชน ต้องสูญเสียจิตวิญญาณดั่งเดิม สูญเสียวิถีชีวิต อาชีพ ทรัพยากรธรรมชาติที่จะสามารถใช้หล่อเลี้ยงชีวิตจากรุ่นสู่รุ่น ปัญหาจากการพัฒนาอุตสาหกรรมอย่างขาดการมีส่วนร่วม และขาดจิตสำนึกของผู้ประกอบการ ขาดธรรมาภิบาลที่ผ่านมาก่อความทุกข์ยากกับคนในพื้นที่ ชายทะเลหายไป ปูปลาไม่มีให้จับกินจับขาย เรือกสวนไร่นาล่มสลาย อาชีพเกษตร อาชีพประมงตายผ่อนส่ง อาชีพการท่องเที่ยวจะหมดสิ้นไปเพราะไม่มีอะไรจะขายการท่องเที่ยว นี่คือสิ่งที่เสียไปหลายอย่าง ถามกลับว่ามันคุ้มกันไหม....จะมีรัฐบาลไหนตอบประชาชนกับคำถามเหล่านี้ได้บ้าง...? ภาพ/เรื่อง : กนิษฐ์ |