แม้ร่างกายจะเหนื่อยล้า.........

แต่จิตวิญญาณยังแข็งแกร่ง.............สองพ่อลูกหัวใจประชาธิปไตย

นอนกลางดิน...............

กินกลางถนน...................ไม่ย่น ไม่ย่อ ไม่ท้อ.....สู้มาแต่ปี 49 แล้ว...ลูกเอ๊ย

ม็อบรถเข็น................

เข็นกันมาทั้งครอบครัว................ไม่ต้องเติมเงิน...เติมใจให้กันอย่างเดียว

น่ารัก........น่าชังอย่างนี้.................

ลุงหมักยังจะกล้ายิงแก๊สน้ำตามาใส่หนูเชียวหรือค่ะ...................

สารพัดรูปแบบที่สะท้อนต่อนักการเมือง.............

ได้รับความสนใจอย่างมาก...........เป็นดาราหน้ากล้องไปเลยคุณพี่.........

นี่ก็การแสดงออกถึงความคิดความเชื่อทางการเมืองในแบบของเขา......โพกหัวและพันผ้าแดงขับรถมอร์เตอร์ไซด์มาบิดเร่งเครื่องเย้ยอยู่ต่อหน้าตำรวจตรงแยก จปร.....ขว้างปาขวด และก้อนหินเข้าใส่....สงสารตำรวจไทยมากๆ  ที่ทำได้แค่ตะโกนใส่โทรโข่ง " ขอให้หยุดการกระทำแบบนี้ซะ...ทางเจ้าหน้าที่ได้ทำการบันทึกเทปไว้หมดแล้ว ขอให้กลับไปยังเวทีสนามหลวง "

มีหัวโจ๊ก  เอ๊ย..ให้เรียกว่าไรดี  หัวหน้าแก๊งค์ .. เด็กแว๊นซ์ใส่หมวกน้ำเงิน คอยเป่านกหวีดให้สัญญาณรุก และถอย เป็นระยะ 

ถ้านี่คือวิถีประชาธิปไตย......ก็แสดงออกกันไป ... เพราะทุกคนมีความคิดความเชื่อเป็นของตนเอง....แต่ความคิดความเชื่อต้องไม่ก่อเหตุแห่งความแตกแยก  และความรุนแรง 

ในยามที่สังคม การเมือง และสถานการณ์ของบ้านเมืองต้องการคนที่มีเหตุมีผลมาช่วยกันแสดงออกในสิ่งที่เป็นเหตุเป็นผล  หากรู้ทั้งรู้ว่ามีความไม่ชอบมาพากลแล้วยังเสวยสุข นั่ง นอน กิน เที่ยว กันได้สบายใจ  ไม่รู้ร้อนรู้หนาวว่าใครจะตากแดด ตากฝนยังไง...ก็ดูจะใจดำกันเกินไปล่ะเนาะ...

มีภาพที่สามารถใช้เล่าเรื่องแทนคำบรรยายได้อีกมาก...แต่เอาไว้ค่อยมาโพสให้ได้ชมความเป็นไปของการแสดงออกทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยกันในเอนทรีต่อๆไปก็แล้วกัน....ยังง่วงไม่หายเลย นอนน้อยมาแต่ วันที่ 25 พ.ค.2551 แล้ว...