ที่บ้านประกอบกิจการค้าขาย มีสินค้ากองเต็มบ้าน

ทำให้เป็นที่อยู่อาศัยของเหล่าบรรดาหนูภายในบ้าน

อยู่มาวันหนึ่งพี่ชายฉัน อดทนกับเจ้าหนูจอมสกปรก

นี้ไม่ไหว เที่ยวกัดแทะสินค้าเสียหายเป็นจำนวนมาก

            พี่ชายเกิดปิ๊ง!ไอเดีย ไปขอแมวจากญาติมาเลี้ยง

ตัวหนึ่งเป็นเพศผู้ ตาสีฟ้า หางกุด สะดือจุ่น และมีขนสีขาว

ช่วงที่นำมาเลี้ยงใหม่ๆ ยังเป็นแมวเด็กก็ซุกซนตามประสา

บ้านฉันเป็นตึกแถว ซึ่งไม่เหมาะที่จะเลี้ยงแมวสักเท่าไหร่

แต่ด้วยความจำเป็นต้องเลี้ยงแมว

            เพื่อให้มาจัดการกับเหล่าบรรดาหนูจอมสกปรก

ทั้งหลายให้สิ้นซาก บ่อยครั้งที่พี่ชายฉันเดินขึ้นชั้น 2

ของที่บ้าน  เจ้าเหมียวก็จะขอขึ้นมาอยู่ที่ชั้น 2  ด้วย

เป็นประจำ ถ้าไม่ให้ขึ้นก็จะร้องกวนไม่ยอมหยุด

ไม่เป็นไรฉันทนได้

            เพราะเจ้าเหมียวโชว์ผลงานจับหนูได้วันละ 3-4 ตัว

(ขอโทษโปรดอย่าเข้าใจผิดว่าบ้านฉันทำไมสกปรกเพียงนี้)

เพราะหนูที่เจ้าเหมียวจับได้คือหนูจากฝั่งบ้านตรงข้ามทั้งนั้น

ซึ่งไม่รู้เหมือนกันว่าเจ้าเหมียวกะโชวผลงานให้ดูหรือไง

จึงเป็นภาระให้ฉัน  ต้องหาซื้อที่คีบมาคีบหนูที่ตายแล้ว

ไปทิ้งอีกที

            ขอเล่าต่อนะ หน้าบ้านจะมีสุนัขจอนจัดอยู่หลายตัว

ชอบกัดแมวตายเป็นประจำ ฉันจึงเคยเฝ้าระวังไม่ให้

เจ้าเหมียวหลุดออกไป ฉันจึงไปซื้อทรายสำหรับแมว

ถ่ายของเสียมาให้ถ่าย และแล้ว เวรกรรม! อะไรก็ไม่รู้

เจ้าเหมียวก็หลุดออกจากบ้านจนได้

            ฉ้นอยู่บนบ้านได้ยินเสียงสุนัขเห่า ตกใจ

รีบวิ่งลงไปดู  เห็นเจ้าเหมียวของฉันกำลังไล่ขู่สุนัขอยู่

ฉันแทบลมจับ ที่เห็นสุนัขวิ่งหนีเจ้าเหมียว  เจ้าเหมียว

เกิดย่ามใจแน่ะ เดินกร่างผ่านสุนัขทุกวัน แถมยังไป

นอนกลิ้งไปกลิ้งมาใกล้ๆ สุนัขอีก เหมือนไปเย้ยสุนัขว่า

            ข้าผู้ไม่เคยกลัวสุนัขอย่างแกเลย เพราะเจ้าเหมียว

จะทำแบบนี้ก็ต่อเมื่อมันห็นพวกเรายืนอยู่ใกล้ๆ กับมันนั่นเอง

ส่วนเยื้องจากบ้านฉันมีร้านขายอาหารสัตว์และมีสัตวแพทย์

รวมทั้งคนอาบน้ำให้สุนัขและแมว  คุณหมอ ยืน งง!

            แล้วก็ถามฉันว่า"พี่แมวพี่เหรอเนี่ย ดุจัง!" และแล้ว

ฉันก็เริ่มรู้จักคุณหมอผู้ใจดี มากขึ้นเพราะ ต้องพาเจ้าเหมียว

ไปทำแผลเหวอะหวะ เป็นประจำเนื่องจากเที่ยวไปท้ากัด

กับแมวตัวอื่นๆทุกวัน (แย่งแมวเพศเมียกัน)

            เจ้าเหมียวฉันไม่ทราบว่าเป็นโรคอะไร ชอบส่งเสียง

ร้องดังหนวกหูทั้งวัน แทบจะ 24 ชั่วโมง ก็ว่าได้ วันไหน

ถ้าได้นอนข้างบนชั้น 2 ก็จะได้ยินเสียงร้องทั้งคืน อยู่หน้า

ประตูห้องนอน คือเจ้าเหมียวจะให้ส่งมันออกไปเที่ยวข้าง

นอกชั้น 2  เพื่อจะไปใช้ชีวิตยามค่ำคืนนอกบ้าน  บางที

            ทนเสียงมันไม่ไหว ก็ส่งให้มันได้ไปสมใจอยาก

(โดยทีบส่งไปเลยเพราะพี่ชายไม่เห็น) แล้วเป็นไง

เช้าวันรุ่งขึ้นเลือดโชกกลับมา ต้องพาไปให้หมอล้าง

แผลใส่ยา เป็นอย่างนี้แทบทุกครั้งที่มันได้ออกไป

            มันเคยหนีออกจากบ้านหายหน้าหายตาไป

สองสัปดาห์เต็มๆ ไอ้เราก็นึกดีใจลึกๆ ที่ไม่ต้องมา

เจอะเจอกันอีก แต่อีกใจก็ให้นึกสงสารว่า ป่านนี้มัน

จะเป็นอย่างไรถูกเขารุมกัดจนเป็นแผลกลับไม่ไหว

            รึจะถูกสุนัขที่ไหนที่หมั่นไส้มันเต็มแก่

คาบไปแล้วก็ไม่รู้  นั่งนึกไปนึกมาแล้วอยู่ๆ

ก็สะดุ้งโหยง มันก็ส่งเสียงร้องมาแต่ไกล

อ้าว!กลับมาทำไมเนี่ย! กรรมของฉันอีกแล้ว!

            บางทีฉันก็ได้ยินเสียงเพื่อนบ้าน บ่นว่าแมวใคร

ร้องหนวกหูน่ารำคาญจริง อาหารที่ มันชอบมาก คือ

น่องไก่ทอด กินวันละ 4 - 5 น่อง น่องละ12 บาท

กินดีกว่าฉันอีกแหนะ ส่วนปลามันไม่ค่อยชอบกินเท่าไหร่

            (มันเกิดผิดตระกูลรึเปล่าเนี่ย) รึว่าเป็นเสือกลับชาติ

มาเกิดในคาบแมว มันชอบอ้อนพี่ชายฉัน และอ้อนฉัน

แต่มันก็ดุไว้ใจไม่ค่อยได้ เพราะ ห้ามเผลอ มันจะชอบ

กัดมือ โรคจิตด้วยหรือเปล่านะ เขามีโรงพยาบาลรักษา

            โรคนี้สำหรับแมวไหมน๊า และแล้ว วันที่พี่ชายฉัน

ต้องได้แผลจากเจ้าเหมียวก็มาถึง เจ้าเหมียวแอบ

วิ่งขึ้นชั้น 4 พี่ชายจึงไป อุ้ม เพื่อนำลงมา แต่มัน

ไม่ยอมมันจึง กัดที่มือเป็นแผลหลายแผลเลือดออก

เต็มไปหมด ฉันได้ยินเสียงจึงวิ่งขึ้นไปดูแล้วรีบพาพี่ชาย

            ขึ้นรถไปคลีนิกใกล้บ้านที่สุด หมอบอกว่า

แมวบ้ารึเปล่า ถ้าสงสัยก็ให้ตัดคอมันมาเลย อุ๊ย!

เราฟังแล้วก็ตกใจ หมอค่ะทำไม่ลงหรอกค่ะ

หมอบอก ถ้างั้น..ให้เฝ้าสังเกตอาการของแมว..

            แล้วให้มาล้างแผลทุกวันนะ ส่วนพี่ชายจะ

นำเจ้าเหมียวไปปล่อย แต่ก็ให้นึกสงสารมันที่

แสนจะน่ารักของฉัน จึงเลี้ยงไว้ต่อ  เพราะพี่ชาย

รักมันมาก อ้อ! ลืมเล่าไปว่านอกจากเจ้าเหมียว

ที่ชอบไปเล่นบทบู๊มาแล้ว จะกลับมาด้วยตัวที่

สกปรกมอมแมมและเหม็นหึ่ง

            จึงต้องส่งไปให้ร้านฝั่งเยื้องๆ บ้านอาบน้ำให้

น้อง ที่มีหน้าที่ อาบน้ำเขาจะทำหน้าแหยๆกลัวหน่อยๆ

ทุกครั้ง แต่มีหน้าที่ต้องอาบเพราะเป็นลูกจ้างเขา

และเขารู้ว่ามันดุ หมอจึงช่วยนำผ้ามามัดปากมันไว้

            กันมันกัดคนอาบ และมัดขาเพราะมันดิ้นแรงมาก

มันไม่ยอมอาบน้ำ หลังจากอาบเสร็จ ต้องใช้ไดเป่าขน

มันให้แห้ง มันก็จะส่งเสียงร้องลั่นร้านเขา ขณะเป็น

ห้องกระจกยังส่งเสียงดังมากๆ ดังมาถึงฝั่งตรงข้าม

เลยทีเดียว

            ช่วงหลังๆ เจ้าเหมียวไม่ถ่ายในทรายที่ซื้อมาให้

ไม่รู้ไปถ่ายที่ไหน แต่ชอบฉี่ไม่เลือกที่ คือฉี่ทั่วบ้าน

พ่นฉี่ไปทั่วบ้านเหม็นหึ่งเลย และแล้ววันที่ดวงซวย

ของฉันก็มาถึง เจ้าเหมียวไปกัดกับแมวเพื่อนบ้าน

            ฉันมีหน้าที่พาไปหาหมอ จนแผลหายเป็นปกติ

ฉันจึงเดินไปบอกคนอาบน้ำว่าเดี๋ยวจะไปจับเจ้าเหมียว

มาให้อาบน้ำให้นะ เขาบอกว่ารีบไปพามากำลังว่าง

ฉันก็ไปตามหาเจ้าเหมียว แน่เจอแล้วนอนหลับสบายใจ

            อยู่ตรงบันได้ชั้น 2 ฉันเรียกมัน  มันก็ส่งเสียงร้อง

เหมียว!เหมียว! ฉันก็บอกเจ้าเหมียวว่ามาเดี๋ยวจะพาไป

อาบน้ำนะ ฉันก็อุ้มมัน ขึ้นมาอยู่บนฝ่ามือ แล้วจู่ๆ

ก็มีเสียงแมวตัวอื่นร้องอยู่ข้างนอกบ้านบริเวณชั้น 2

            ฉันกำลังอุ้มเจ้าเหมียวอยู่ ก่อนที่เจ้าเหมียวจะ

กระโดดลงจากมือฉัน ฉันมีความรู้สึกว่าทำไมที่ฝ่ายมือ

ปวดมากๆ โดยที่ไม่ทราบว่ามัน!กัดฉันเข้าไปแล้ว 

ด้วยความนึกไม่ถึงว่าจะโดนกัด

            พอมองมาที่พื้นก็เห็นเลือดไหลเต็มพื้น จึงเอะใจ

ว่าโดนกัดแน่แล้วจึงมองดูฝ่ามือ โอ๊ย! ฉันร้องเสียงหลง

จนทั้งพี่สะใภ้และพี่ชายตกใจวิ่งขึ้นมาดู เห็นเลือดเต็มพื้น

จึงรีบพาฉันไปคลีนิกที่ครั้งก่อนฉันก็เป็นคนพาพี่ชายไป

            แต่ครั้งนี้กลับกลายเป็นฉันเอง มันมีอาการปวดมากๆ

หมอให้ยาแก้ปวดมากินก็ไม่หายปวด ปวดแบบ

ทรมานจริงๆ ไม่เคยถูกแมวกัด มือบวมเป่ง

ไม่สามารถขยับได้เลย สงสัยน้ำลายสกปรกมาก

            เพราะชอบกัดหนูเป็นประจำ (หนูนอกบ้านนะ)

หลังจากนั้นไม่ถึง 3 เดือน บริเวณที่ถูกกัด เป็น

เหมือนหูดขึ้น ฉันปล่อยทิ้งไว้มาเกือบ 2 ปี

จึงไปหาหมอที่ ร.พ.เอกชนแห่งหนึ่ง

            เล่าให้หมอฟัง หมอบอกว่าถ้าถูกแมวกัด

น้ำลายแมวก็มีเชื้อที่ทำให้เกิดหูดได้ แต่ต้อง

เกิดภายในหลังถูกกัดไม่เกินสัก 3 เดือนนะ

ถ้าเลยก็ไม่น่าจะใช่สาเหตุ สุดท้ายเจ็บตัว

            ด้วยการจี้หูดออก เออ!เล่ามาถึงตรงนี้

ลืม! บอกไปว่าส่งเจ้าเหมียวคืนญาติไปแล้ว

ผลคือ มันไปสร้างวีรกรรมต่อ กัดกับสุนัข และ

โดนสุนัขกัด เช่นกัน แต่ยังมีชีวิตอยู่ ล่าสุด

            ได้ข่าวว่าไปกัดลูกคนงานเข้าอีก เขาเกือบ

เอามันไปทำตำยำแมวซะแล้ว มันหนีหายไป

และช่วงที่เลี้ยงมัน ฉันก็เป็นภูมิแพ้ แพ้ขนแมว

หรือเห็บหมัดแมว ผื่นคันขึ้นตลอดต้องไปขอ

            ยาแก้แพ้กับหมอมาทาน หมอจึงแนะนำให้จัดการ

ที่ต้นเหตุคือต้องไม่เลี้ยงแมว ไม่อย่างั้นคุณต้อง

ทานยาตลอดชีวิต ทุกวันนี้ฉันมี ชีวิตที่มีความสุขมาก

หลังจากส่งเจ้าเหมียวจอมกวนกลับไปอยู่บ้านญาติแล้ว

            ( สรุปแล้วที่เอามันมาเลี้ยงให้ช่วยจับหนู

กลับกลายเป็นภาระให้ฉันมากมาย เดี๋ยวก็ตาม

เก็บซากหนูตายที่มันอุตส่าห์ จับได้จากนอกบ้าน

แล้วอุตส่าห์คาบมาทิ้งที่ในบ้าน กรรม! ของฉันจริงๆ

เฮ้อ! จบกันซะทีแมวซ่าส์จอมกวนกลับชีวิตของฉัน

ไม่เอาอีกแล้วจ้า )