วันศุกร์ที่ 25 กรกฎาคม 2551
- เคี่ยว โคมคำ
- ranking : สมาชิกทั่วไป
- วันที่สร้าง : 2007-06-19
- จำนวนเรื่อง : 89
- จำนวนผู้ชม : 35117
- จำนวนผู้โหวต : 86
- ส่ง msg :
- 1 ปี ของฉันกับโอเคเนชั่น ( ผู้หญิงตัวเล็ก )
- วิธีการสมัคร Empowerism ( WGRrich )
- จาก ธรรมศาสตร์ ถึง หนองประจักษ์ (ยังพิมพ์ไม่จบ) ( kittinunn )
- เทพทิพากร-นักบุญอีสานมาแล้ว ( เยี่ยมทองน้อย )
- ตากใบ ลือแซะ จะนะ ถึง อุดร ( ปลิวลม )
- แก๊สโซฮอล์คืออะไร? ( รณฤทธิ์ )
- {BooKs} สุดผืนทราย ปลายฝั่งฟ้า ( พระจันทร์มืด )
- คนเหล่านี้มีหมายศาลแต่...... ( ting )
- หุ่นยนต์ ภูติผี อันธพาล ( ขี้เลื่อย )
- พันธมิตรร่วมสภาทนายความลั่นกลองรบ...ใช้ ม. 157 กับผู้ว่าฯ/ม.ท.1 ( Canไทเมือง )
" กวีทรรศน์ " เส้นทางสู่กวีนิพนธ์ไทย Poets vision. A path through thai poetry.
ศิลปศาสตร์ทางถ้อยคำทำให้รู้จักกวีนิพนธ์ - กวีนิพนธ์ทำให้รู้จักโลกใหม่ที่บอดใบ้ในสามัญสำนึก
Permalink : http://www.oknation.net/blog/kaveethas
Permalink : http://www.oknation.net/blog/kaveethas
วันศุกร์ ที่ 18 กรกฎาคม 2551
เกลียวคลื่นแห่งความกล้า
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 93
, 22:42:03 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| เกลียวคลื่นแห่งความกล้า ฟ้าคลุ้มคลั่งลมป่วนเมฆครวญวิปริตเคลื่อนทับดินแนบสนิทปะทะสนั่นมิรู้ฟ้ารู้ฟื้นรู้คืนวันดึงกลับสู่ห้วงบรรพ์แห่งพายุ ชั่วช้างสะบัดหูงูแลบลิ้นเมษาก็สูบสิ้นแผ่นดินดุผงฝุ่นปลิวว่อนร้อนปะทุเหงื่อเดือดร่านระอุจนพริบตา ฉับพลันเมฆถ่มพ่นฝนสะเก็ดแข็งคมปานเหล็กเพชรสักแสนห่าหมายใจกำราบสิ้นพสุธาให้พืชพันธุ์ธัญญาได้ตกตาย ม่านพายุแฝงร่างเงาแห่งวิหคบินโทนโผนผกปีกวูบว่ายเวิ้งลมหม่นมุ่นซัดฝุ่นทรา.... |
วันพฤหัสบดี ที่ 10 กรกฎาคม 2551
อกข้างซ้าย
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 168
, 20:45:15 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| อกข้างซ้าย ไม่สร้างไม่ก่อก็เหมือนสร้างเมื่อแบ่งแยกแปลกต่างเปิดทางให้ความเกลียดชังโถมจับห้องหับใจคุโชนเชื้อไฟไหม้เชื้อฟืน สงครามเริ่มต้นในหัวใจมนุษย์ลามจากจุดจุดหนึ่งถึงจุดอื่นสุมอกหมกใจไหม้วันคืนแผ่คลื่นร้อนเร่าแผดเผาคน-- ผู้จุดฟืนยื่นไฟ ผู้ใฝ่เฝ้าปลุกเร้าแรงเสริมจุดเริ่มต้นโกรธเกลียดเครียดตึงจึงเติบตนแผ่ขยายปริมณฑลแห่งผลพวง นับแต่นั้น...หฤหรรษ์หฤโหดลุกโชติช่วงแบ่งแยก แปลกต่างเปื้อนด่างดวงใจหยามหยาบ.... |
วันศุกร์ ที่ 4 กรกฎาคม 2551
ฝีแปรงของเธอ
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 156
, 15:51:19 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| ฝีแปรงของเธอ แปรงของเธอ กวาดใบไม้ไปรวมกลุ่มกองสุม เป็นหย่อมหย่อมเตรียมพร้อมขนฟุ้งฝุ่น ต้องแดดเช้าราวต้องมนต์ดังม่านหม่น ในแสงสีพิธีกรรม เสียงกวาดลาน กรากแกรกฟังดังฟังจังหวะตามแรงกะเก็งใจใช้กระหน่ำมือวาดแปรง สายตาจับเพียงนับจำลีลาพลิกคะมำซ้ำลีลา ผืนดินจึงเผยนวลอบอวลกลิ่นลายเส้นศิลป์จึงประจักษ์ จำหลักค่าเป็นเส้นสาย สีดำนำสายตาผืนแผ่นดินคือเฟรมผ้า จินตนาการ อีกครั้ง .... |
วันพฤหัสบดี ที่ 26 มิถุนายน 2551
จุดจบของขนมปังแยมสตรอว์เบอร์รี่
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 169
, 13:11:24 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| จุดจบของขนมปังแยมสตรอว์เบอร์รี่ ฟืนเต็มเตาอบจักรวาลหญ้าเหลืองขาวซีดเริ่มเขียวขจีปวงดอกไม้คลี่ออกจากผ้าห่มนกหางสีแดงสลัดความเกียจคร้านสรรพสิ่งปรากฏเงาบนผืนดินตามถนนหนทางเต็มด้วยผู้คนในรองเท้ามีเท้าที่เมื่อยล้าในกางเกงมีขาที่อ่อนเพลียในเสื้อมีแผ่นหลังอันบอบช้ำห่างไกลออกไปหลายไมล์ทะเลกระจกสะท้อนในดวงตาตะบองเพชรต้นสูงอวบอิ่มหนามแหลมคมราวดาบปลายปืนสงครามกลางเมืองพักรบชั่วคราวเลือดแห้งกรังบนถนนถูกชะล้างด้ว.... |
วันศุกร์ ที่ 20 มิถุนายน 2551
เมื่อฉันคือรากฝอย
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 126
, 22:16:31 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| เมื่อฉันคือรากฝอย พวกเขากลับมาจากที่ทางอันบางเบาแม้ในความทรงจำเยี่ยงเดียวกับกะลาสีผู้แตกสลายและลอยคอด้วยซากผุพังความหวังเรือพวกเราถูกป่นขยี้ด้วยวัย ลุงของฉันขายแรงแรกกับการงานอันโสมมในสิงคโปร์พายุกระชากเนื้อหนัง กระทั่งชีวิตไปจากเขาเหลือเพียงผงกระดูกกลับมาราวกับวิญญาณพเนจรโหยหาแผ่นดินกำเนิดพ่อของฉันซ่อมแซมปรารถนาในวัยหนุ่มด้วยบทเพลงอันแปร่งปร่าขุดผืนแผ่นดินเดียวดายเพื่อค้นหาดวงใจอันอุดมสมบูรณ์แต่ริ้.... |
วันพฤหัสบดี ที่ 12 มิถุนายน 2551
(ไม่) พอเพียง
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 131
, 22:15:55 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| (ไม่)พอเพียง แม้อาหารจะตั้งวางเต็มโต๊ะ คุณก็ไม่รู้สึกอิ่มเมื่อเสียงคร่ำครวญของความอดอยากกัมปนาทข้างหูต่อให้ร่ำรวยล้นฟ้าคุณก็ไร้ค่าความหมายเมื่อคนมากมายขาดแม้อาภรณ์สวมใส่คุณจะสำเริงสำราญใจได้อย่างไรในเมื่อทุกวินาที มีทารก เด็ก และผู้หญิงกำลังจะตายรู้ไหม? คุณภาคภูมิใจในโฉนดที่ดินหมื่นไร่ขณะทะเลทรายกำลังรุกคืบโลกนี้ คุณสวมเสื้อผ้าอาภรณ์อย่างดีมีรถคันหรูขับขี่ มีข้าวของเงินทองมากมายแต่...ความมั่งคั่งข.... |
วันศุกร์ ที่ 6 มิถุนายน 2551
ในความเคลื่อนไหว
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 173
, 16:16:28 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| ในความเคลื่อนไหว ในความเคลื่อนไหวมี ความนิ่ง ดำรงอยู่แล ในความนิ่งนั้นก็มี ความเคลื่อนไหว... เป็น เอกภาพแห่งด้านตรงกันข้าม กัน โ อ . . . เ พื่ อ น เ อ๋ ยสีเขียวแห่งใบไม้ที่ผลิใบในฤดูร้อนช่างงดงามนักหากเธอเดินทาง ใกล้หรือไกลไม่ว่าจะเป็น โดยรถไฟ รถยนต์ รถจักรยาน รถจักรยานยนต์ หรือแม้กระทั่งการเดินเท้าเธอจะเห็น สองข้างทางแห่งดอยป่ามวลบุปผา แลสีเขียวแห่งใบไม้ผลิดอกออกบานสะพรั่ง . . .ใน ความร.... |
วันอาทิตย์ ที่ 1 มิถุนายน 2551
วงจร-อโคจร
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 163
, 10:49:02 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| วงจร-อโคจร * ผมเห็นความแน่นอน วงจรฟ้าเริงทิวา ราตรีเปลี่ยว เดี่ยวเดือนหวานปรากฏการณ์อ่อนโยน โทนวิญญาณบ่มชีวิต เบ่งบาน แต่ปางบรรพ์*ผมเห็นการตกตะกอน-วงจรสีละเลื่อมรุ้งรวี- เพลงปี่ฝันเฟรมฟ้าอ่อน จิตรกร-ดวงตะวันเปล่งสีสัน เรือนร่างเราเรืองรอง*ดั่งนาฏลีลาฟ้อน-วงจรเสียงสำเนียงจากดวงดาว เราก้าวท่องทางช้างเผือก-ผีเสื้อขาว ใค.... |
วันศุกร์ ที่ 23 พฤษภาคม 2551
รูปการณ์แห่งรหัสนัย
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 189
, 20:30:13 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| รูปการณ์แห่งรหัสนัย 1. ตื่นจากนิมิตฝันอย่างหวั่นหวาดปลายประสาทตึงเคร่งเขม็งหม่นน้ำหนักเอียงข้างแห่งลางกลเทลงท้นเต็มทั่วห้วงหัวใจภาพทะเลเลือดหนอง กองเรือศพท้นสมทบสำทับสลับไหวภาพนาครธรรมพราวจรดราวไพรกลายเป็นไฟเปลวม้วนขึ้นป่วนฟ้าถอดรหัส ตีความตามศาสตร์โหรโลกที่โยนตัวไหวไปข้างหน้าคงตกจมล่มติดพิษชะตาด้วยอุกกาบาตโถมพุ่งโจมตีด้วยอำนาจสงคราม-คลื่นความร้อนประจุก้อนสมสั่งไอรังสีด้วยเชื้อโรคสายพันธุ์มิคสัญญีแ.... |
วันพุธ ที่ 14 พฤษภาคม 2551
เลื้อย
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 238
, 22:04:58 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| เลื้อย หลึกหลึกปลักสำลักเลนขึ้นเลื้อยบกหวั่นวิตกที่ตั้ง กำลังแผ่วประจบน้ำ ประจบดิน ทั่วถิ่นแนวก็ไม่แคล้วความนัย ไหลตามกาล ผสมพันธุ์เผ่าใดลงในร่างผสานสร้างพญานาควิบากฐานเล็งงูเห่าก็เห็นเห็น เป็นวิญญาณเลื้อยขึ้นคานอาจขาดน้ำเลี้ยงความทน รอจังหวะจะโคนโหนเกาะโลกรู้เชิงโชคฉ่ำ-แห้ง ทุกแห่งหนผืนแผ่นดินกว้างใหญ่ ไหลเลื้อยตนค่.... |
วันเสาร์ ที่ 10 พฤษภาคม 2551
มโนไฮกุ
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 230
, 01:08:19 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| มโนไฮกุรุ่งเช้า แมวคลอดลูกเป็นนกชีวิตข้าหักเหปีกหาย อยากกินกาแฟโบราณวิ่งตามนาฬิกาไม่ทันใจหาย-ในเนสกาแฟ คนบ้ามองเงาตัวเองในแม่น้ำหัวเราะให้อดีตที่จมหาย พระชราเดินบิณฑบาตนิ่งสงบหยุดยืนดูเต่าข้ามถนนนิพพานอยู่ไกล ชายต่องต๊องถลกตูดที่ท่าเรือโลกยามเช้าถอนสมอออกจากฝั่ง ข้าจะออกไปสู่โลกภายนอกได้ยังไงโดยไม่แปรงฟันฝึกไม่ยิ้ม ดนตรีมโหรีป่าอิจฉาเสียงกรนของคนนอนหลับ ดวงดาวสนทนาธรรมกับหิ่งห้อยความหมายของผู้รู้ไม่.... |
วันจันทร์ ที่ 28 เมษายน 2551
สงกรานต์
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 184
, 17:39:45 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| ดวงอาทิตย์ได้ย่างเข้าสู่ราศีเมษ และผ่านวันเถลิงศกใหม่ไปแล้วอีกหนึ่งปี ! แส้แสงแดดจากมือสวรรค์ยังคงกระหน่ำตีลงที่ผิวหนังจนแสบไหม้ เมฆลวงเคลื่อนผ่านมาบดบังได้เพียงครู่ก็ลอยลับเลือนหายไปในเส้นขอบฟ้า ระอุไอความอบอ้าวแผ่ผ่าวถึงยามค่ำคืน มันรุกไล่เข้าไปห่อหุ้มถึงความรู้สึกนึกคิด จนทำให้ความฝันกลางฤดูร้อนตกอยู่ในภวังค์แห่งความวิปริต คืนวันหมุนเวียนเปลี่ยนผ่านขาดความชุ่มเย็น โลกบูด กาลเวลาเน.... |
วันอังคาร ที่ 22 เมษายน 2551
กึ่งศตวรรษ
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 215
, 00:14:10 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| ช่วงวัยชีวิตที่เปลี่ยนผ่านเป็นช่วงๆ แต่ละช่วงในกรอบกำหนด 10 ปี ความเปลี่ยนแปลงทางด้านสรีระและอารมณ์จะมีพัฒนาการที่แตกต่างกันออกไป ความคิดทางภายในที่แปรเป็นความเชื่อ ความศรัทธา ความรัก และความชังในปัจเจกชน ล้วนเกิดจากการสั่งสมประสบการณ์ทางภายนอกทั้งที่รู้ตัวและไม่รู้ตัว เมื่อผ่านขบวนการกรองกลั่นบนฐานของวุฒิภาวะ ก็ทำให้เกิดโลกทัศน์ใหม่ๆตามมา ความโดดเดี่ยวของชีวิตหนึ่งๆ ไม่อาจสลัด.... |
วันอังคาร ที่ 15 เมษายน 2551
แสงแห่งอยุธยา
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 208
, 23:37:59 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| หากนับย้อนหลังคืนสู่อดีต การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 7 เมษายน 2310 บ้านเมืองในขณะนั้นแตกกระสานซ่านเซ็น แบ่งกันเป็นกลุ่มก๊กตามหัวเมืองน้อยใหญ่ ขาดความสามัคคีปรองดองสมานฉันท์ จนในที่สุด เจ้าตากในภาษาที่ชาวบ้านเคารพรักเรียกขาน หรือพระยาวชิรปราการ หรือสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ได้ทรงกอบกู้เอกราชได้ในปลายปีเดียวกัน.... |
วันศุกร์ ที่ 4 เมษายน 2551
ระหว่างทางชีวิต
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 240
, 16:31:55 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| ระหว่างทางชีวิต กี่เส้นทางเราเที่ยวท่องล่องชีวิตใครกี่คนเนรมิตความคิดฝันเพียงผ่านพบเพื่อพลัดพรากลาจากกันชีวิตนั้นชั่วคราวไม่ยาวนัก มีเรื่องราวสุขเศร้าเฝ้าเวียนพบเริ่มง่ายง่ายแต่อาจจบทบทวนหนักหลังโกรธเกลียดไม่กี่วันอาจปันรักหลังเหนื่อยล้าอยากหยุดพัก-ใจกลับท้วง เป็นเช่นไหน-ชีวิตใครคิดค้นเป็นเช่นนี้-เสียจนไม่พ้นห่วงเรื่องบางเรื่องว่าจริงกลับยิ่งลวงคนบางคนว่าห่วงยิ่งห่างร้าง เชื่อได้ไหมวันนี้ที่เป็นอยู่เ.... |
วันศุกร์ ที่ 28 มีนาคม 2551
มอดไหม้
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 219
, 19:51:40 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| มอดไหม้ องค์พระปฏิมาน้ำตาไหลอุเบกขาสั่นไหวพระพักตร์หมองสดับในโมหันธ์แห่งครรลองย่ำยินท่วงทำนองอกุศลกรรม มรรคาศาสตร์ มิอาจสร้างในบางศาสตร์มัชฌิมากิ่วขาดบาดถลำทะลักปนดีชั่ว ขาวกลั้วดำธรรม อธรรม ปนเปื้อนถึงเดือนดาว ธรณีโหยหวนเสียงครวญคร่ำมหานทีเงียบคำหยุดนิ่งหนาวดาริกาเริงระยับวะวับวาวยวงแสงพราวเศร้าหม่นบนฟากฟ้า เมื่อมนุษย์เข่นคร่า ค้ามนุษย์ความพิสุทธิ์จมหาย ตะกายหาฤา ก่อนเคลื่อนถึงซึ่งยุคพระศรีอาริย์ไฟศ.... |
วันพุธ ที่ 19 มีนาคม 2551
วูบไหวในเงาจันทร์
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 248
, 17:43:00 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| วูบไหวในเงาจันทร์ เหมือนปลายทางชานชาลาเรามาพักเมื่อคืนค่ำเพรียกกวักอยู่ไหวไหวด้วยขบวนยวดยานโดยสารใดหรือสายลมหนึ่งไหนที่พัดมา โดยลึกลับมนตราหรืออาถรรพณ์แห่งน้ำทิพย์อำพันปรารถนาหรือธิดาเมรีร่ายลีลาเป่าเวทย์มนต์แห่งมหาสุราลัย จึงราตรีสำเริงเริ่มเริงร่าคนสำราญจึงพร้อมมาเริงสมัยคนว้าเหว่เร่มาเพื่อเริงใจคนขี้เหงามาเหงาใจอยู่ในนั้น คือโลกแห่งคนธรรพ์ทิพย์สถานและธิดารัตติกาลร่วมสังสรรค์เมื่อราตรีคลี่ปีกลงโดยพ.... |
วันพฤหัสบดี ที่ 13 มีนาคม 2551
เราไม่เคยมีปีหนึ่งหกและหนึ่งเก้า
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 239
, 20:18:37 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| เราไม่เคยมีปีหนึ่งหกและหนึ่งเก้า ๑).ปีศาจตนหนึ่งได้ขึงปีกพือฉีกแผ่นฟ้ายุโรปล่มถอนรากถอนโคน-โค่นล้มสังคมเจ้าขุนมูลนายโฮจิมินห์,เลนิน,เหมาเจ๋อตงโบกธงพรึบพรับขยับขยายจักรวรรดิอเมริกันอันตรายเชตายที่โบลิเวียโดมิโน่ล้มครืนเป็นคลื่นคลื่นแดงดื่นโถมสาดจนราดเรี่ยสงครามเย็นเงียบงำก็ลามเลียเอเชียอาฟริกาลาตินแบ่งเกาหลีพี่น้องเป็นสองฝ่ายทำลายเวียดนามระส่ำสิ้นฆ่าเขมรล้างโคตรแล้วกลบดินเบอร์ลินแบ่งนามด้วยกำแพงเป็นขว.... |
วันเสาร์ ที่ 8 มีนาคม 2551
ในเรา
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 236
, 20:11:14 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| ในเรา @ - คุณอยู่ที่ไหน ฉันอยู่ในคุณ ในใจการุณย์ ในคุณธรรม ในอวิชชา ในตาดำดำ ในยุคระยำ ในคำมรรคา ในคุกความคิด ในติดอัตตา ในศิลปา ในกาละกาฬ .... |
วันเสาร์ ที่ 1 มีนาคม 2551
หลังรูปนามสันติสุขและเรื่องเศร้า
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 233
, 22:44:07 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| หลังรูปนามสันติสุขและเรื่องเศร้า เราต่างเป็นสัญลักษณ์ใดสักอย่างประกอบสร้างเป็นตัวตนหลังค้นหาเรียนผิด ถูก จริง ลวงเป็นดวงตาสุข ทุกข์มอบศรัทธาแก่ดวงใจ เหยียบยืนระหว่างฝั่งชังและรักชั่วร้ายดานดัก ดีงามได้งดงาม อัปลักษณ์ ทอถักใยเลือกก้าวไป จมปลักสู่ที่อยู่เป็น หลอมรวมหรือเป็นรูปลักษณ์ใดสักอย่างด้านสว่าง มืดไหม้ เห็น ไม่เห็นเรียบง่าย ยอกย้อน ร้อนหรือเย็นนอกเหนือกรอบ ในกฎเกณฑ์ จะขัดเกลา ขึ้นปรากฏรูปลักษณ์ใ.... |
วันเสาร์ ที่ 23 กุมภาพันธ์ 2551
โลกงามด้วยความรัก
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 240
, 23:41:54 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| โลกงามด้วยความรัก ในเกล็ดน้ำนั่นมีมณีรุ้งในขอบคุ้งฟากครามมีความหมายในเมฆฟ้าล้วนฝันพรรณรายในทุกฟายละอองรังรองนักฯ เพราะมอบใจให้กันในวันนี้จึงย่อมมีเยื่อก่อขึ้นทอถักเมื่อสองเธอเสนอใจให้ฟูมฟักจึงย่อมมีใยรักมาถักทอมาถักทอดขึ้นทาบไปทั่วฟ้าค่อยทบทาตราเต็มอยู่ติดต่อค่อยแต่งแต้มแซมความงามลออค่อยกลึงกรอทิพย์ธาตุทุกอณูเป็นวันนี้ โลกนี้ที่เพราพริ้มเป็นวันนี้ที่ยิ้มปริ่มแย้มอยู่เป็นพลังอหังการ์มาชุบชูให้หาญสร้.... |
วันพุธ ที่ 13 กุมภาพันธ์ 2551
เหตุการณ์ในกองถ่าย
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 280
, 18:55:29 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| เหตุการณ์ในกองถ่าย ใครแสร้งแต่งทัพพระเจ้าตากบุกย่ำหนามขวากมาจากไหนผิดบทที่บอกรีบออกไปเดินกล้องส่องไฟเร่งถ่ายทำ เมคอัพอาร์ตติสท์อย่าผิดชุดฉากยุทธหัตถีตีกระหน่ำกรุงยังไม่แตกอย่าแหกนำองค์ดำยังอยู่ฉากสู้รบ เรื่องหน้าไม่แน่แต่รอหน่อยกรุงแตกแยกถอยค่อยลี้หลบฉากต้อนไพร่พลที่ค้นพบเมืองจันทร์ตรลบ-แต่งทัพเรือ อ้าว...เอ้า ว่าแล้วไม่รู้เรื่องชักเคืองขุ่นใจบอกไม่เชื่อผิดคิวผิดบทกำหนดเนื้อใบ้เบื้อเชื่อฟังกันบ้างซี .... |
วันเสาร์ ที่ 9 กุมภาพันธ์ 2551
บนร่องความกดอากาศ
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 234
, 20:12:18 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| บนร่องความกดอากาศ 1. บทเพลงเห่โลก...เหนืออากาศวุ้งเวิ้งทะเลว้างจังหวะลมแรมร้างอากาศไหวหอบอารมณ์สั่นรัวบางหัวใจท่ามแมกไม้ลู่ไกวสวัสดี เทศกาลต้อนรับขับจังหวะกล่อมหัวใจบางขณะรับหน้าที่สัญญาณแห่งอารมณ์, สุนทรีย์ทอดวลีลิบโล่ง อุโมงค์กาล คอยแต่ฟ้าแต้มสีให้เข้มข้นคอยแต่นกโผล่พ้นเมฆาผ่านคอยแต่ดอกไม้ป่าระบำบานคอยแต่ฝนหล่นสนานจากน่านฟ้า จึงจากฟ้าหลั่นฟ้ามาบรรจบกดอากาศผ่านพบสงบหน้าทอดอารมณ์แน่นิ่งพสุธาจากเมฆา.... |
วันจันทร์ ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2551
บนบันไดความเงียบ
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 363
, 13:16:43 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| บนบันไดความเงียบ ผมปีนขึ้นไป-บันไดความเงียบหยั่งเหยียบเฉียบหวานประมาณไหนผมปีนป่ายเงียบงัน อัศจรรย์ใจล้วงลำไส้กาลเวลาเพื่อท้าทาย ผมรู้สึกเหมือนทุกปล้องของไม้ไผ่-บนบันไดไต่ถาม เปี่ยมความหมายแม้ทุกข้อต่อเปลี่ยว จักเดียวดายปรัศนีความตาย คล้ายเส้นทาง ผมปีนขึ้นไปหยั่งเพื่อฟังเสียง-กี่เดซิเบล-เสี่ยงภัยที่ไกลห่างกี่ดวงตาประภาคาร น่านน้ำร้าง-กลางทะเลที่ไร้คลื่นครึกครื้นไร เฉกรถไฟบดราง-กลืนทางกินการได้ยินความ.... |
วันพุธ ที่ 30 มกราคม 2551
เหมือนความป่วยไข้ยังไม่สร่าง
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 237
, 19:58:55 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| เหมือนความป่วยไข้ยังไม่สร่าง ผ่านรอบเวลาชะตากรรมกี่รอยทรงจำสีคล้ำหม่น ?ผ่านคืนและวันอันวกวนกี่คนพ่ายแพ้แก่ชีวิต ? ม่านปีคลี่ปมคลายขมขื่นบางเสียงสะอื้นถูกปกปิดม่านเดือนเคลื่อนฝันวันละนิดหลายสิทธิ์กลับเศร้ามิเบาบาง มุมห้องหมองตรมขังขมใจเหมือนความป่วยไข้ยังไม่สร่างพิษป่วนหวนปนมิหม่นจางสรรพางค์ปวดเหน็บเจ็บร้าวนัก นอนซมจมแผลความแพ้พ่ายเหนื่อยหน่ายวิถีที่หน่วงหนักวาดเท้าก้าววางบนทางรักถูกผลัก ถีบ ชก .... |
วันพฤหัสบดี ที่ 24 มกราคม 2551
ชะตาชราดังมวนยาฉุน
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 327
, 01:23:15 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| ชะตาชราดังมวนยาฉุน (๑)วอมแสงไฟก้อนเส้า เย็นเหงาเงียบคลื่นแม่น้ำ ราบเรียบ ยะเยียบค่ำโรยควันกรุ่นของฟืน หมาดชื้นน้ำมหกรรม ควันวาด ผ่านพาดรอย อังมืออุ่นของคนเฒ่า นั่งเฝ้าฝั่งคอยความหวังของแม่น้ำ ค่ำคืนหงอยด้ายเปื่อยยุ่ยของแหเก่า กับเรือน้อยวันเคลื่อนคล้อย พลอยเคลื่อนวัย ชายชรา ลมแม่น้ำพลิ้วผ่าน ม่านควันไหวเปลเรือไกว พะเยิบพะยาบ ภาพพรายพร่ามือคนเฒ่า ม้วนตอง ป้องพันยาโดยท่วงท่า งกเงิ่น เกินคาดกาล กระเพื่อ.... |
วันพฤหัสบดี ที่ 17 มกราคม 2551
แผ่นดินนิรันดร์
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 233
, 19:13:29 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| แผ่นดินนิรันดร์ ไปตามหาความฝันกับฉันไหมมาเลือกไปในวันที่เธอว่างรอเพียงเธอพร้อมแล้วจะแผ้วทางเราจะถางทางไกลไปด้วยกัน ไปเดินหาความรักสักพักเถิดเพื่อบรรเจิดโลกที่เต็มสีสันถ้าเธอกล้าแล้วล่ะก็อย่ารอวันยื่นมือจับมือฉันอย่างมั่นใจ ไม่เบื่อหรือการสู้อยู่กับที่ถึงไม่หนีแต่ก็ใช่จะไปไหนเมื่อตั้งหลักแล้วถ้าไม่กล้าไปเอาแต่ทอดอาลัยในอารมณ์ เธอก็เหมือนคนพร้อมจะยอมแพ้ลิ้มรสแค่ชีวิตที่ขื่นขมในขณะหนามขวากได้ฝากคมแหละหิ.... |
วันพุธ ที่ 9 มกราคม 2551
รูปที่เริ่มเขียนในคืนฤดูหนาว
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 309
, 18:19:41 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| รูปที่เริ่มเขียนในคืนฤดูหนาว เหมือนรังหนูดูสิ - สตูดิโอแขวนโชว์ภาพตกอับประดับผนังตวาดเกรี้ยวเรี่ยวแรงที่แห้งกรังเช็ดฝุ่นระบายบังพลังใจ หลังจากเผชิญพบปะภาระโลกกล่องของขวัญสุขโศกร่วมสมัยวักน้ำเย็นล้างอาบรอยคราบไคลระบายไล่ซอกปื้นบนพื้นปม ยังขรึมขลังเนื้อสาร - เฮอร์มาน เฮสเสรูปเช ทึมเทาสีเผ้าผมประวัติศาสตร์ชีวิต ยุคนิยมนานนม ยาวยืดไม่จืดจาง สตูดิโอรังหนูฤดูหนาวข่าวคราวไร้ชื่อฝีมือช่างกะลาฟ้าขังครอบความบอ.... |
วันอาทิตย์ ที่ 23 ธันวาคม 2550
คือธรรม จักนำธรรมนูญ
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 275
, 14:08:56 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| คือธรรม จักนำธรรมนูญ ฯพณฯ ปานเทพผู้เสพทิพย์ในสรวงลิบแดนหล้า โพ้นฟ้าสวยอิ่มในกลมนตรามหาระรวยทั้งงามด้วยรูปเสน่ห์เนรมิต แท้-ผองเล่ห์เทวกรรมเปี่ยมอำนาจอันประกาศโองการอภิสิทธิ์ให้ท่านงามทระนงธำรงฤทธิ์นั้น,มหิทธิ์แห่งมหาประชาชน เพื่องามใจ-ชัยยะโมหะยั่วเกรงบาปชั่ว กลัวบาปฉ้อ ระย่อฉลเพื่องามรักเอื้อแรงแต่งสกลงามกมลอวยชอบมอบประชา งามกมล เพื่อก่นสร้างหนทางโลกให้สิ้นโศก สร่างเศร้า อนาถางามสังคมสมควรถ้วนมรรค.... |
วันพฤหัสบดี ที่ 20 ธันวาคม 2550
ชิงช้าสวรรค์
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 282
, 00:15:57 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
| ชิงช้าสวรรค์ ย่ำสนธยาเคลื่อน วันเดือนผ่านเพลงแว่วหวานวันวานคืนหวานไหวเสียงตึกตักเต้นตื่นเต็มห้วงใจจนร้อนรุ่มภายในใจดวงน้อย เริ่มเดียงสา เริ่มน่ารัก รู้จักสนุกเพลงวัดปลุก ลืมลับการหลับผล็อยรีบก้าวลงจากเรือนเพื่อนยังคอยก้าวกึ่งลอยกึ่งเดิน เพลินวิ่งลับ เสียงแม่ร้องไล่หลังจากบนบ้านบอกเจ้าอย่าไปนานให้รีบกลับดาริกาพรายกระพริบระยิบระยับประกายแสงวะแวมวับขับล่อตา ยืนหยุดมองงานตรงลานวัดงานบุญปีนี้จัดใหญ่หนักหน.... |
วันเสาร์ ที่ 8 ธันวาคม 2550
ดุจดวงดาวกลางดึกดำของค่ำคืน
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 361
, 12:13:55 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์