ช่วงวัยชีวิตที่เปลี่ยนผ่านเป็นช่วงๆ แต่ละช่วงในกรอบกำหนด 10 ปี ความเปลี่ยนแปลงทางด้านสรีระและอารมณ์จะมีพัฒนาการที่แตกต่างกันออกไป  ความคิดทางภายในที่แปรเป็นความเชื่อ ความศรัทธา ความรัก และความชังในปัจเจกชน ล้วนเกิดจากการสั่งสมประสบการณ์ทางภายนอกทั้งที่รู้ตัวและไม่รู้ตัว  เมื่อผ่านขบวนการกรองกลั่นบนฐานของวุฒิภาวะ ก็ทำให้เกิดโลกทัศน์ใหม่ๆตามมา ความโดดเดี่ยวของชีวิตหนึ่งๆ ไม่อาจสลัดพ้นไปจากกระแสการรับรู้เรื่องราวทางสังคมที่ไหลผ่านกาลเวลา  ความสำนึกในสภาพชีวิตจึงกลายเป็นภาระธรรมชาติที่ทุกคนต้องแบกหามไปพร้อมๆกัน การแลกเปลี่ยนถ่ายทอดถึงกันบนวีถีสามัญหรือผ่านงานศิลปะ การนำเสนอภาพปัญหาในแนวลึกและกว้าง  เรื่องราวของปัจเจกก็ได้กลายเป็นเรื่องราวทางสังคมที่ควรค่าแก่การรับรู้ / เคี่ยว  โคมคำ

กึ่งศตวรรษ

เดินทางมาถึง  กึ่งศตวรรษ

จากยืนหยัดก็หย่อนยานปานเล่นตลก

เป็นหญ้าคมสูงค่า,  เป็นหญ้ารก

เป็นเรื่องจริง  เรื่องโกหกตลกชีวิต

บนเส้นทางแสวงหา,  แสวงหาย

แสวงเป็นแสวงตาย  ไปตามจริต

ทางร้อยแพร่งแบ่งร้อยทางวางยาพิษ

วิปริตตลอดทางก็ยังปะทะ

หอบหัวใจไล่ทุบอุปสรรค

หอบความรักฝ่าหนามไป  ใฝ่เสียสละ

หอบวิญญาณเบิกตะวัน  เป็นพันธะ

บ้าภาระหน้าที่  บ้าชีวิต

ยามร้าว, น้ำตารดหยดเผาะๆ

ยินเสียงหัวเราะเยาะ  ก็หงุดหงิด

คำเย้ยหยันนินทาจากสารทิศ

เป็นทางปิดทางฝ่า  ตามอายุ

ยามหนาวก็ร้าวรวดปวดหนึบ ๆ

สมองทึบ  ใจที่ฝ่อมันก็ผุ

เรียกร้องความสนใจให้บรรลุ

มันปะทุที่ข้างในใจรันทด

ประสบการณ์ผ่านเวลา  ดั่งทารก

โตก็รก, หมกไหม้มั่วไปหมด

กึ่งชีวิต  ถ้าไม่งอมันก็คด

แต่พูดปด  สร้างศรัทธา  ขอสาธุ  !

มันก็เป็นเช่นนี้  แหละชีวิต

อันสถิตสัจจะไว้  โดยไม่ปรุ

สั่งสมมาทีละนิด  จึงคิดทะลุ

ความคิดเคยแตกปะทุก็ลุเย็น

กึ่งศตวรรษ  อาจเกินกึ่งชีวิต

วิธีคิดย่อยยับกับทุกข์เข็ญ

แต่รู้โศก  รู้สุข  ทุกประเด็น

เป็นก็เป็น  ตายก็ตาย  เถอะไอ้วีระ  !