ดวงอาทิตย์ได้ย่างเข้าสู่ราศีเมษ และผ่านวันเถลิงศกใหม่ไปแล้วอีกหนึ่งปี !

         แส้แสงแดดจากมือสวรรค์ยังคงกระหน่ำตีลงที่ผิวหนังจนแสบไหม้  เมฆลวงเคลื่อนผ่านมาบดบังได้เพียงครู่ก็ลอยลับเลือนหายไปในเส้นขอบฟ้า  ระอุไอความอบอ้าวแผ่ผ่าวถึงยามค่ำคืน มันรุกไล่เข้าไปห่อหุ้มถึงความรู้สึกนึกคิด จนทำให้ความฝันกลางฤดูร้อนตกอยู่ในภวังค์แห่งความวิปริต  คืนวันหมุนเวียนเปลี่ยนผ่านขาดความชุ่มเย็น  โลกบูด กาลเวลาเน่าเหม็น สังคมโศกเศร้า เทพเจ้าทางการเมืองได้กลายเป็นปีศาจเงินตรา ผู้นำสู่อนาคตอันสดใสต่างล้มตายลงสู่หลักประหารภายในรั้วกำแพงทุนนิยมตระบัดสัตย์  ศักราชใหม่ที่เริ่มต้นทุกสรรพสิ่งยังนิ่งงัน วันใหม่ๆ ปีใหม่ๆ เล่าสู่กันฟังได้เพียงน้ำเสียง แต่ด้านภายในส่วนลึกกลับไม่รู้สึกใดๆ ถึงความเปลี่ยนแปลง / เคี่ยว  โคมคำ

สงกรานต์

มีความสุขกันไปตามประสา

กลางความร้อนแดดจ้าป่าขุนเขา

หรือกลางเมืองแออัดของบ้านเรา

บ้างก็เมาไม่สร่างช่างมึนงง

เด็กๆ เล่นสงกรานต์สนานสนุก

ผู้ใหญ่ลุกยืนนั่งทั้งลืมหลง

อีกหนึ่งปีผ่านไปได้แต่ปลง

และก็คงต้องอยู่สู้ต่อไป

ร้อนปีนี้ยังดีที่มันร้อน

เดือนต่อไปคงผ่อนความหมองไหม้

ทั้งการเมืองการมุ้งยุ่งเป็นใย

รอคอยการแก้ไขหลายประเด็น

นักการเมืองเรื่องเดียวที่เกี่ยวข้อง

คือการเงินมัวหมองให้มองเห็น

เป็นสายทางธุรกิจต้องคิดเป็น

อยากจะเล่นการเมืองต้องเปลืองเงิน

เราจึงมีนายกฯที่งกงาบ

จะก้มกราบสัมพัทธ์ก็ขัดเขิน

รัฐมนตรีดี๋ด๋าถ้าประเมิน

มักจะเกินหรือขาดอนาถใจ

พวกคนรวยช่วยชาติประหลาดนัก

มันขัดหลักความจริงอันยิ่งใหญ่

ไม่เคยมีเมืองพอพ่อสอนไว้

อย่าฝันใฝ่ไปเลยเฉยและคิด

อุดมการณ์กินไม่ได้ใครมันว่า

ไม่ใช่เรื่องยัดห่าคิดก็ผิด

คือเหตุผลเลวๆ ของเทวฤทธิ์

มีชีวิตเพื่อตัวเองไม่เกรงใคร

เอาเงินทองมากองจนท่วมหัว

แล้วอวดตัวเย่อหยิ่งว่ายิ่งใหญ่

คนอย่างนี้หรือกล้าพาชาติไทย

จะยกย่องทำไมให้เปลืองตน

สลัดทุกข์สลัดสุขแล้วลุกขึ้น

สลัดมึนสลัดเมาอย่างเผาขน

สลัดนักการเมืองเรื่องพิกล

จะพบหนทางดีที่ต้องการ

อุดมการณ์อุดมคติจงผลิดอก

จงงามงอกอีกคราคนกล้าหาญ

เดือนสามคล้อยย้อยสี่ที่สงกรานต์

ภูผางามซาบซ่านบ้านเมืองไทย

“สุรชัย จันทิมาธร”

จากคอลัมน์กวีทรรศน์-เนชั่นสุดสัปดาห์