วันเสาร์ ที่ 10 พฤษภาคม 2551
มโนไฮกุ
Posted by
เคี่ยว โคมคำ
,
ผู้อ่าน : 264
, 01:08:19 น.
| หมวดหมู่ :
กวีทรรศน์
พิมพ์หน้านี้
|
มโนไฮกุ
รุ่งเช้า แมวคลอดลูกเป็นนก ชีวิตข้าหักเห ปีกหาย อยากกินกาแฟโบราณ วิ่งตามนาฬิกาไม่ทัน ใจหาย-ในเนสกาแฟ คนบ้ามองเงาตัวเองในแม่น้ำ หัวเราะให้อดีต ที่จมหาย พระชราเดินบิณฑบาต นิ่งสงบหยุดยืนดูเต่าข้ามถนน นิพพานอยู่ไกล ชายต่องต๊องถลกตูดที่ท่าเรือ โลกยามเช้า ถอนสมอออกจากฝั่ง ข้าจะออกไปสู่โลกภายนอกได้ยังไง โดยไม่แปรงฟัน ฝึกไม่ยิ้ม ดนตรีมโหรีป่า อิจฉา เสียงกรนของคนนอนหลับ ดวงดาวสนทนาธรรมกับหิ่งห้อย ความหมายของผู้รู้ ไม่ได้วัดกันด้วยแสงมากแสงน้อย บทกวีผลิบานออกมาทีละนิด ทีละนิด เหมือนตาน้ำบนยอดเขา ไหลลงมาเป็นน้ำตก หายใจไม่ออก ควร หายใจเข้า ปีหนึ่งอาศัยอยู่ในถ้ำ ออกมาพบแสงสี กิเลสตื่น ใกล้บ้านมีต้นไม้ต้นหนึ่ง เธอเรียกว่า...ก็แค่ต้นไม้ต้นหนึ่ง เขาบอกว่ามันคือป่า เด็กกลับชาติมาเกิด เคี้ยวลูกโป่งเล่น เผลอร่วงเข้าไปในท้อง ตัวโป่งพองลอยขึ้นฟ้า เธอตื่นเช้าเล่าความฝัน ไม่น่าเชื่อสุดซอยวัดอุโมงค์ มีทะเลเชียงใหม่
เสี้ยวจันทร์ แรมไพร
จากคอลัมน์กวีทรรศน์-เนชั่นสุดสัปดาห์
|