พิมพ์หน้านี้
|
ในความเคลื่อนไหว ในความเคลื่อนไหว มี ความนิ่ง ดำรงอยู่ แล ในความนิ่งนั้น ก็มี ความเคลื่อนไหว... เป็น เอกภาพแห่งด้านตรงกันข้าม กัน โ อ . . . เ พื่ อ น เ อ๋ ย สีเขียวแห่งใบไม้ที่ผลิใบในฤดูร้อนช่างงดงามนัก หากเธอเดินทาง ใกล้หรือไกล ไม่ว่าจะเป็น โดยรถไฟ รถยนต์ รถจักรยาน รถจักรยานยนต์ หรือแม้กระทั่งการเดินเท้า เธอจะเห็น สองข้างทางแห่งดอยป่า มวลบุปผา แลสีเขียวแห่งใบไม้ผลิดอกออกบานสะพรั่ง . . .ใน ความร้อนแล้งแห่งคิมหันตฤดู ก็ยังมี ค ว า ม ง ด ง า ม ดำรงอยู่ ทั้ง ยามเช้า และ ยามเย็น หรีดหริ่งเรไร ลองไน ร่ำร้องรรรงม เป็นบทเพลง Orchestra ที่มิต้องมี Conductor มากำกับเวที โ อ . . . ช่างไพเราะเพราะพริ้งยิ่งนัก เพราะเสียงร้องเพลงของเขามิใช่เสียงรถยนต์ เสียงโรงงาน หรือเสียงเครื่องจักร ฯลฯ โ อ . . . เ พื่ อ น ที่ รัก เอ๋ย ในยามเหงา หรีดหริ่งเรไรลองไนร่ำร้องระงม - - - บางครา หัวใจข้า ก็ ร ะ ท ม - - - บางครา ดวงใจข้า ก็ ฉ่ำ บ า น ! แสงดาว ศรัทธามั่น จากคอลัมน์กวีทรรศน์-เนชั่นสุดสัปดาห์ |
| Sunthon Poo | ||
Immortal poet of Ratanakosin |
||
|
View All |
||