• กวิสรา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : saimorkrakdokya@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-05-11
  • จำนวนเรื่อง : 9
  • จำนวนผู้ชม : 4084
  • จำนวนผู้โหวต : 48
  • ส่ง msg :
บทกวี
บทกวีจากดวงใจที่ยังมีความรักต่อโลกใบนี้ :
Permalink : http://www.oknation.net/blog/kavisara
วันศุกร์ ที่ 17 สิงหาคม 2550
เสียงเรียกจากซากดอกไม้ป่า
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 322 , 15:49:54 น.  
พิมพ์หน้านี้

ฉันปลุกเธอด้วยซากดอกไม้ป่า กับน้ำตาอาบศพผีเสื้อขาว สนทนานิ่งเงียบเนิ่นนานยาวในเช้าหนาวหมอกหนาแสงฟ้ามัว ฉันถามเธอจะไปด้วยกันไหมไปด้วยความฝันใฝ่ไปจนทั่ว ทิ้งอดีตพลาดพ่ายในตนตัว นานเกินพอจะกลัววันพรุ่งนี้ วิถีใดไม่มีสมบูรณ์แบบ มนุษย์ยังใจแคบเสียทุกที่ มีแต่ตัวเราเองต้องปราณี ใจตัวเองนาทีแสนบอบช้ำ ฉันว่าเธอไม่ได้เสียดวงตาฝัน และตะวันไม่ได้ขึ้นกลางค่ำ หากรู้ร้อนรู้หนาววาระกรรม ต้องรู้ย่ำรอยเท้าก้าวเดินทาง....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 14 สิงหาคม 2550
ความงดงามของชีวิต
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 201 , 03:27:11 น.  
พิมพ์หน้านี้

มาสิดูดอกไม้กำลังผลิกลีบสะอ้านหางนกยูงระบายร่มห่มผืนลานขณะธารต้องแดดคลื่นระยับฉันเคยใช้ชีวิตเพิกเฉยในมุมอับมองโลกกว้างเกินไปจนอาภัพทุกอย่างไกลเกินเอื้อมจับสัมผัสเจอราวกับความรักดับก็สิ้นไร้ไปเสมอโลกหม่นเทาเย็นชาพร่าและเบลอไม่มีคำพร่ำเพ้อออกจากใจวันหนึ่งลมอื้ออึงผลักหน้าต่างฝนสาดใส่ฉันวิ่งไปดึงบานนั้นกลับข้างในและชะงักก่อนปล่อยให้ฝนสาดมาน้ำฝนเย็นเสียจนเพิ่งเข้าใจในปรารถนาแม้จะเปียกแต่มิใช่จากน้ำตาโลกก....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 7 สิงหาคม 2550
ไปสิ - ไปด้วยกัน
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 185 , 11:43:29 น.  
พิมพ์หน้านี้

1.คุณถามว่าจะไปด้วยกันไหมไปสิไป...ไปด้วยกันวันเหงาเหงานานมาแล้วไม่มีเพื่อนดูหมอกเทาไม่มีคนบอกเล่าเรื่องราวใดบนหนทางคุณยิ้มให้ฉันก่อนฝันซีดซีดกลับสะท้อนฝันครั้งใหม่กรุ่นกลิ่นเศร้าเบาบางเริ่มจางไปหอมกลิ่นดอกหมอกไม้ละไมละมุนโอ..ดูคุณสิน้ำตาจะร่วงหยาดฉันจะปาดเช็ดแก้มให้ด้วยมืออุ่นเศร้ามาจากคืนค่ำ ดาวของคุณเลือนลับหายหรือกลายจุลธุลีดาวฉันแสนคุ้นกับเสียงสะอื้นนักฉันรู้จักสนิทสนมกับลมหนาวฉันโอบกอดความเงียบม....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 30 มิถุนายน 2550
สุสานดอกรัก
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 217 , 04:10:43 น.  
พิมพ์หน้านี้

"สุสานดอกรัก"พลิ้วไหวเบาบางกลางดอกฝนพร่างหล่นลางเลือนเหมือนมองผ่านดอกโศกปลิดโปรยโรยร่วงรานสุสานแห่งบ้านความทรงจำเลื้อยจนรกเรื้อกุหลาบป่าระเบียงคร่ำคร่าตะไคร่คล้ำโต๊ะไม้เก่าเก่ารอยไหม้ดำจากเทียนในค่ำคืนมืดมนเก้าอี้สองตัวเราเคยนั่งฝุ่นฝ้าเกราะกรังจนดูหม่นนั่นบ้านแห่งเราเราสองคนร่องรอยเริ่มต้นของความรักถนนหน้าบ้านคือทางแยกห่มด้วยหญ้าแพรกเธอย่ำหักวันเธอจากไปฉันไม่ทักเงียบนิ่งหน่วงหนักน้ำตาใจฉัน....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 11 มิถุนายน 2550
บางซับความรู้สึกแห่งใจ
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 203 , 10:36:55 น.  
พิมพ์หน้านี้

เจ็บมาอย่างไรหัวใจเจ้าจะซับรับเอาทุกรอยหมองซับโดยสายฝนหล่นทำนองกลางแดดสีทองรุ้งทอราวร้าวมาอย่างไรจะโอบรักหนาวก็จะถักแพรผืนขาวห่มให้อุ่นไอใต้แสงดาวก้าวต่อกี่ก้าวจะเดินเคียงเหงามากี่ครั้งพลั้งมาเหงาในห้องความเศร้าอันเงียบเสียงมืดมิดโคมฟ้าจุดตะเกียงร้อยเรียงเพลงหวานขานกล่อมใจน้ำตาหยาดนั้นฉันจะขอยามเธอทดท้อในหมองไหม้ผีเสื้อจุมพิตแผ่วเพียงใดจะจุมพิตให้แผ่วเพียงนั้นเจ็บมาอย่างไรโปรดบอกเล่าให้ฉันแบ่งเบาความ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 3 มิถุนายน 2550
"ระหว่างคนเศร้าแห่งความรัก"
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 254 , 11:36:33 น.  
พิมพ์หน้านี้

จึงต่างรักกันและกันในความเศร้าหลงไหลในความเหงาอันอ่อนหวานกลางฝนหนาวพราวพรมยะเยือกสะท้านใจเพรียกขานดวงใจโอบดวงใจในยะเยือกสายฝนจึงงามนักงามตามเม็ดน้ำผลักดอกไม้ไหวงามตามสายแดดทอมารำไรผมเส้นไหมเปียกหยาดน้ำงามลึกลับชายหนุ่มรักหญิงสาวใบหน้าโศกเขาแอบยิ้มให้โลกจากห้องอับเพียงใดรักมาผลิใบเกินใจนับน้ำตาซับน้ำตาเศร้าเฝ้าฝันฉะนี้หญิงสาวรักชายหนุ่มแห่งความเศร้าผะแผ่วเบาเธอบอกกับดอกไม้คลี่โลกของเขาบอบบางในบทกวีในด....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 31 พฤษภาคม 2550
ณ กาลแห่งรัก
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 234 , 13:33:46 น.  
พิมพ์หน้านี้

ฝากตามเสียงลมลำเลียงกวีบทหนึ่งฝากไปถึงบางใครใต้แสงหวานอาบอุ่นไอดอกไม้ผลิใบบานสีสันฤดูกาลช่างน่ารักเหงาวันใดก็พักนะนักฝันห้วงหัวใจจากฉันจะคอยถักทอฝนร่ำระบายไปทายทักเป็นเพลงผลักเธอก้าวคราวท้อแท้อย่าให้น้ำตาใสไหวหยาดวามใจฉันจะขาดตามเธอแน่แน่ยามเธอปล่อยฝันพ่ายไม่ดูแลใจฉันแทบเป็นแค่ฝุ่นธุลีจากเส้นฟ้าตัดเส้นฟ้ากว่าเราพบแสงทองกลบขาวระลอกหมอกม่านคลี่อาจตื้นตันหวั่นไหวในนาทีก่อนแสงจะเคลื่อนที่สลายไปเธอปรารถนา....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 30 พฤษภาคม 2550
นกฟ้านักฝัน
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 142 , 16:57:39 น.  
พิมพ์หน้านี้

 ปีกของนกโผผกจากพุ่มไม้สู่ปลายรุ้งหมอกพรมลมคล้อยคอยพยุงข้ามทุ่งเถื่อนท่าวเนจรไร้เพื่อนไร้รังยังหวังว่าร่มไม้ชายป่าต่างบรรถรตะวันเอื้ออุ่นไออาทรเพลงพรจากทะเลบรรจบทรายปีกบางร่างเล็กใช่เหล็กกล้าตากฟ้าน้ำค้างกลางป่าฝ้ายหนาวเหน็บเก็บงำมาเดียวดายพรุ่งนี้ไม่ตายคงได้บินนกฟ้านักฝันต่างกันไหมหวาดไหวศรัทธาจะสูญสิ้นลมร้ายเกรียวกรูอยู่อาจิณบ่อยครั้งหยาดน้ำรินจากตานกฟ้านักฝันฉันเธอเขาโดดเดี่ยวเพียงเราแสวงหาใครบ้าง....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 13 พฤษภาคม 2550
ความเคลื่อนไหวในสายลม
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 230 , 13:54:16 น.  
พิมพ์หน้านี้

สายลมฟ้อนอ้อนยอดไม้ระบำระบัดปรากฎชัดงามทำนองของเคลื่อนไหวอ่อนโยนยามปลิดใบไม้แช่มช้าละไมลมอุ้มดั่งกล่อมไกวในอ้อมเปลระเบียงเก่าเช้าใหม่ในวสันต์ร้อยพฤกษ์พันธ์พร้อมพรักจักขับเห่จากภูผาตะวันถึงจันทร์ทะเลฉันกำลังลอยเร่ในหัวใจการเดินทางนานยาวถนนชีวิตวิปริตมรสุมรุมเผาไหม้ปวดและปร่าพร่าและลบภพแห่งไฟนานเพียงใดไม่ได้เสพสุนทรีย์ทั้งที่ลมนั้นฟ้อนอ้อนยอดไม้ผ่านเช้าเก่าเช้าใหม่งามพอที่ปลุกหัวใจรานแหลกไม่มีดีลืมตาพบ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 11 พฤษภาคม 2550
ฝันและที่ฉันหายไป
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 268 , 01:00:15 น.  
พิมพ์หน้านี้

เธอถามฉันวันวานหายไปไหนฉันหายไปราวลมรำเพยผ่านแล้วกลับมาพร้อมแสงดาวบนสายธารและกรุ่นกลิ่นดอกไม้หวานจากภูดอยฉันหายไปค้นหาเวลาชีวิตหลังอยู่กลางความมืดมิดอันเศร้าสร้อยท่ามกลางตึกระฟ้าระดะรอยฉันรอคอยกลิ่นหญ้าระคนกันฉันหายไปนั่งนิ่งในคืนเพ็ญลมพัดเย็นชวนเรไรมาสังสรรค์ฉันนั่งฟังเพลงผิวจากป่าชันที่กระท่อมลานจันทร์ตลิ่งดาวฉันนั่งคิดชีวิตตอนเป็นเด็กโลกใบเล็กอุ่นไอไม่เหน็บหนาวแหงนมองฟ้าคราใดใจเต้นราวโลกกว้างขึ้นท....

อ่านต่อ


/1