วันอังคาร ที่ 14 สิงหาคม 2550
ความงดงามของชีวิต
Posted by
กวิสรา
,
ผู้อ่าน : 256
, 03:27:11 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 มาสิดูดอกไม้กำลังผลิกลีบสะอ้านหางนกยูงระบายร่มห่มผืนลานขณะธารต้องแดดคลื่นระยับฉันเคยใช้ชีวิตเพิกเฉยในมุมอับมองโลกกว้างเกินไปจนอาภัพทุกอย่างไกลเกินเอื้อมจับสัมผัสเจอราวกับความรักดับก็สิ้นไร้ไปเสมอโลกหม่นเทาเย็นชาพร่าและเบลอไม่มีคำพร่ำเพ้อออกจากใจวันหนึ่งลมอื้ออึงผลักหน้าต่างฝนสาดใส่ฉันวิ่งไปดึงบานนั้นกลับข้างในและชะงักก่อนปล่อยให้ฝนสาดมาน้ำฝนเย็นเสียจนเพิ่งเข้าใจในปรารถนาแม้จะเปียกแต่มิใช่จากน้ำตาโลกก....
|