บทกวี
บทกวีจากดวงใจที่ยังมีความรักต่อโลกใบนี้ :

วัน อาทิตย์ ที่ 23 กันยายน 2550
ฝีมือถ่ายรูปของเด็กสามขวบแปดเดือน(ตากล้องตัวน้อย)
ลูกสาวใครไม่รู้น่ารักชะมัด - แถมถ่ายรูปเก่งด้วยสิ
แค่สามขวบแปดเดือนเองนะเนี้ย โตมาท่าทางเป็นตากล้องละมั้งเนี้ย
Post by
กวิสรา
: 23.33 น.
|
แสดงความคิดเห็น
|
แหมลูกจ๋า ทำตาเจ้าเล่ห์จริงๆ
|
|
เอ๊ะ แม่เก๋เก็บผ้าไปหมดแล้ว
|
|
หนูแอบอมขนมไว้ในปากแม่รู้นะ
|
|
มีแต่คนบอกลูกสาวแม่ผู้หญิ๊งผู้หญิง
|
|
ก็ไม่เจอหนูอิงค์ตอนแก่นกะโหลกนิ
|
|
จ้านิ่งๆให้แม่ถ่ายซะทีเน้าะ
|
|
โพสท่าเก่งไม่เบานะลูกฉานนน
|
|
ก็คนมันเก่งอะเน้าะทำไงได้ คิคิ
|
|
รู้ตัวหรือเปล่าว่าลูกถ่ายรูปเก่ง แค่สามขวบกว่าเองนะเนี้ย
|
|
สงสัยจะไม่รู้ตัวล่ะสิแม่แก้มยุ้ย
|
|
ก็ลูกชอบเอากล้องแม่ไปถ่ายเล่นนินา
|
|
งั้นแม่จะโพสที่ลูกถ่ายเองกับมือให้ดู (แม่เห็นยังทึ่ง)
|
|
ลูกบอกแม่ว่าขอยืมกล้องไปถ่ายคุณตาหน่อย
|
|
แม่เห็นลูกอยู่กับคุณตาเลยอ่านหนังสือได้ยินเสียงใสๆมาจากสนามตลอดเวลา
|
|
แม่เคยสอนวิธีการใช้กล้องให้ลูก
|
|
แต่ไม่รู้ว่าลูกจะถ่ายได้ดีขนาดนี้ (ในความคิดแม่)
|
|
จนกระทั่งแม่โหลดภาพลงคอมพ์ ดอกไม้ที่ลูกถ่ายแม่ยิ้มแก้มปริ
|
|
นั่นไงคุณตาของลูก ที่ลูกถ่ายเองกับมือ และเสียงใสๆกำกับให้คุณตานิ่งๆ (แม่อดขำไม่ได้)
|
|
และยิ้มจนปวดแก้มเมื่อเห็นรูปนี้ คุณตาพักเหนื่อยและลูกก็ถ่ายในมุมนี้ น่าชังมากๆ
|
|
และคุณตาก็เล่าว่าลูกถ่ายนั่นถ่ายนี่ไปทั่วแม้แต่หลังคาบ้านหรือใบไม้ก็ไม่รู้ที่ลูกตั้งใจถ่าย แต่มันสวยสดงดงามมากสำหรับแม่ มันเป็นท้องฟ้าบ้านของเรา (ลูกคือคนที่คุณตาคุณยาน้าภณและแม่พูดถึงแทบทุกชั่วโมง)
|
|
คุณตาอวดกับแม่ว่า ลูกสอนคุณตาว่าดอกจะบานเป็นสีม่วง(ดอกนี้ลูกถ่ายได้สวยจ๊ะ)
|
|
แม่รู้จ๊ะว่าลูกรู้ เพราะลูกชอบเรียนรู้และทำทุกอย่างที่คนในครอบครัวเราทำแม้แต่การเขียนกลอน
|
|
ลูกมักจะสอนแม่หรือคุณตาและคนอื่นๆอยู่เสมอ(รูปนี้ลูกถ่ายได้สวยมาก)
|
|
หลุมที่คุณตาขุดไว้ปลูกต้นไม้ลูกก็ยังถ่ายมา
|
|
สนุกใช่ไหมลูก ที่ได้ทำสิ่งต่างๆด้วยตัวเอง
|
|
สำหรับเด็กเล็กๆสามขวบแปดเดือนอย่างลูกถ่ายรูปออกมาแบบนี้มันทำให้แม่ทึ่งมาก
|
|
เมล็ดพันธุ์บางชนิดจะงอกงามขึ้นพร้อมกับวันวัยของลูก
|
|
แม่ปลูกลูกด้วยเมล็ดพันธุ์แห่งความรัก สักวันลูกจะเข้าใจ
|
|
วันใดที่ลูกโตขึ้นและมองย้อนมา ลูกจะได้เห็นว่าดวงตาและดวงใจของลูกงดงามอย่างไร
|