• กวีจร_ณ_โคราชา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : kaweejohn@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-12-21
  • จำนวนเรื่อง : 40
  • จำนวนผู้ชม : 10633
  • จำนวนผู้โหวต : 167
  • ส่ง msg :
กวีจร ณ โคราชา
มากล่าวขานความรู้สึก ในห้วงสำนึกจากจิตวิญญาณ
Permalink : http://www.oknation.net/blog/kaweejorn
วันเสาร์ ที่ 26 กรกฎาคม 2551
เรื่องสั้น : การเดินทางมาถึงของผู้หญิงมือสีส้ม
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 38 , 16:35:56 น.  
พิมพ์หน้านี้

การเดินทางมาถึงของผู้หญิงมือสีส้ม วันนี้เป็นอีกวันที่ผมต้องกลับให้ถึงห้องก่อนหนึ่งทุ่ม เลื่อนนัดดูบอล เลื่อนนัดพบลูกค้า จับจ่ายของจำเป็นบางอย่างให้เพียงพอทั้งน้ำดื่มกับขนมอีกเล็กน้อย และใช้เวลากับผู้หญิงที่ผมรอคอยให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอบอกเวลาหนึ่งทุ่มไม่ขาดไม่เกิน เธอตรงเวลาและซื่อสัตย์กับคำมั่นระหว่างกันว่าจะกลับมาหาผมในคืนพระจันทร์เต็มดวง  เธอโทรบอกผมเป็นระยะว่าอยู่ที่มุมใดของกรุงเทพฯ การเด....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 18 กรกฎาคม 2551
แบ่งปัน - ผูกพัน - คุณแผ่นดิน
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 216 , 16:22:40 น.   | หมวดหมู่ : โคราชดำเนิน :  
พิมพ์หน้านี้

- แบ่งปัน-ผูกพัน-คุณแผ่นดิน  -หนึ่ง-  ฉันมีข้าวมีปลาเธอมีผัก เพียงรู้จักการแบ่งปันไม่เสียหาย หมั่นเรียนรู้เอื้อเฟื้อจักสบาย เป็นวิถีอันหลากหลายเลี้ยงชีวิน  ฉันสอนเธอเพาะปลูกพืชธัญญา เธอสอนฉันเลี้ยงมัจฉาในบ่อสินธุ์ เราร่วมมือปลูกผักผลไม้เหลือ ขาย กิน ทุกข์ยากจนเคยชินสิ้นสารพัน  ผืนดินเปล่าแล้งไร้ค่าเราพลิกฟื้น ให้กลับคืนคุณอเนกดังเสกปั้น ประยุกต์ใช้ทฤษฎีเลิศโดยทั่วกัน วิถีนั้นสรรเสกเกษตรสมบูรณ์  จัดพื....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 16 กรกฎาคม 2551
Case Study_เรื่องสั้นขนาดยาว
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 158 , 01:43:44 น.  
พิมพ์หน้านี้

Case Study_เรื่องสั้นขนาดยาววิชิตนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ที่พนักพิงสูงแค่ไหล่ กี่ร้อยวินาทีแล้วที่ผมมานั่งรอเขา ผมไม่แน่ใจและคร้านจะตรวจเช็ค…. ข้อมูลจากการสัมภาษณ์เมื่อสองวันก่อน “นางสุดสวาสดิ์” ภรรยาของวิชิตบอกกับผมว่าสามีของเธอเป็นผู้ชายอ่อนโยน สุภาพเรียบร้อย ทว่ามักเก็บตัวและชอบอยู่ลำพังกับครอบครัว เป็นพ่อที่รักลูกและสามีที่เอาใจใส่ภรรยาเป็นอย่างดี ผมจดคำว่า “แฟมิลี่แมน” เพิ่มเติมในสมุดบันทึก นอกจากนี้ว....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 1 กรกฎาคม 2551
คิดถึงคนไกล
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 405 , 15:37:31 น.   | หมวดหมู่ : บทกวี :  
พิมพ์หน้านี้

คิดถึงคนไกล คืนค่ำพรำลมเย็นยะเยือกหนาวมวลหมู่ดาวพราวพร่างผ่องเก็จสีเปิดสมุดบันทึกจดบทกวีค่ำคืนที่แสงฝันจันทร์สาดทอ หลีกเร้นกายนั่งเหงาอยู่เงียบเงียบใจเย็นเฉียบไร้รักสลักต่อเดียวดายคล้ายจันทร์เจ้าเศร้าสั่นคลอไหว้วานขอผูกมิตรชีวิตดาว ปิดสมุดบันทึกบทกวีลี้ไกลลับไปนอนหลับบนเตียงเลี่ยงเหน็บหนาวอ่านบทกวีในฝันบางครั้งคราวเมื่อปวดร้าวคิดถึงรำพึงรัก อยู่เงียบเงียบเหงาเหงาในห้องมืดห้องหมองจืดสีสันสะบั้นหักดั่ง....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 27 มิถุนายน 2551
สัญญาหน้าแล้ง
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 146 , 18:12:59 น.   | หมวดหมู่ : บทกวี :  
พิมพ์หน้านี้

สัญญาหน้าแล้ง                                                     - ๑ - พ่อแม่พี่น้องที่เคารพรักทุกท่านพอจำกันได้หรือไม่ใครร้องทักกระหึ่มผ่านขยายเสียงอันทุ้มหนักสัญลักษณ์พรรคแนวหน้าประชาธิปไตย นโยบายพรรคโชติช่วงมารอท่าจะนำพาความเจริญสู่ยุคสมัยจะดูแลเด็ก คนชราด้วยจริงใจจะซับน้ำตาผู้ยากไร้ภัยแห้งแล้ง ถิ่นกันดารแสนห่างไกลจะรุ่งเรืองพัฒนาให้ประเทืองไปทุกแห่งสัญญาใจมุ่งรับใช้อย่าเคลือบแคลงย้ำแสดงเจตนาประช....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 19 มิถุนายน 2551
โคราชดำเนิน
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 262 , 17:34:39 น.   | หมวดหมู่ : โคราชดำเนิน :  
พิมพ์หน้านี้

----หนึ่ง- พเนจร ค่ำที่ไหนนอนที่นั่นหนอนกพลัดถิ่นตระเวนย่ำหากินเหงื่อรินไหลซบหน้ารับความเจ็บปวดรวดร้าวใจเก็บกลืนกล้ำน้ำตาไว้ในอกตน ขายแรงกายแลกเบี้ยเงินเขาแทนให้แบกรับไว้หนี้จำนำทำสับสนถึงนาแล้งยังไม่แล้งเท่าใจคนหมองใจหม่นเขามองเราแค่เศษดิน ทั้งเอาเปรียบทั้งเหยียบย่ำซ้ำรอยแผลผู้อ่อนแอยอมจำนนซึ่งคำหมิ่นขอสักเสี้ยวนาทีใจได้โบยบินกลับคืนถิ่นเพื่อพักใจในรวงรัง ค่ำไหนนอนที่นั่นหนอนกพลัดบ้านต่อเติมฝันอันตร....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 18 มิถุนายน 2551
...ค่ำคืนแห่งความเดียวดาย...
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 164 , 00:24:40 น.   | หมวดหมู่ : บทกวี :  
พิมพ์หน้านี้

---...ค่ำคืนแห่งความเดียวดาย... มีเพียงความเงียบเหงาและเหว่ว้าแม้แต่เสียงการมาของนกกา ก็เงียบใบ้ไร้สรรพเสียงสิ่งมีชีวิตอื่นใดยินแต่เสียงร่ำไห้แห่งสายลม คืนค่ำก็พลันเงียบสงบหลังตะวันชิงพลบเข้าขื่นขมดาวใหญ่น้อยก็พาลพลอยมิน่าชมทุกข์ระทมค่ำคืนเปล่าเปลี่ยวเดียวดาย จักจั่นเรไรในไพรพฤกษ์สงัดดึกเคยขับกล่อมก็พลอยหายไผ่สีเสียดเบียดกิ่งก้านต้านลมกรายเพียงพัดพายมาทายทักแล้วจากจร พิศเพ่งเดือนเลือนรางกลางใจหม่นจิต....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 10 มิถุนายน 2551
รมย์...วสันต์
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 243 , 10:00:43 น.   | หมวดหมู่ : บทกวี :  
พิมพ์หน้านี้

รมย์…วสันต์รื่นรมย์ยามฝนรินหลั่ง             สดชื่นภวังค์ใต้รอนสุรีย์คลี่ม่านแพรหยาดน้ำค้างพ้องพาน     ริมฝั่งสายธารบอกกาลฤดูฝนพรำเพาะหว่านพืชผลประจำ         ขยับลำนำกำกับทำนองพาทีแพรพรมเขียวสดขจี               พฤกษามาลีระบัดลอองามตาเถลิงรื่นรมย์คณนา                 ปลุกจิตอุราแย้มรับทิพย์หยาดวสันต์ธรรมชาติงามค่าอัศจรรย์         กว่าถ้อยจำนรรจ์ผูกพันแน่นแฟ้นสถิตแจ้งใจดั่งมนตร์นฤมิต              แนบแน....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 31 พฤษภาคม 2551
...เวลานี้ไม่มีแรงบันดาลใจ...
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 290 , 00:28:51 น.   | หมวดหมู่ : บทกวี :  
พิมพ์หน้านี้

---...เวลานี้ไม่มีแรงบันดาลใจ... ขณะนี้เวลา...ศูนย์นาฬิกา ศูนย์นาทีบทกวีไม่มีความเคลื่อนไหววาบความคิดวูบผ่านมาแล้วผ่านไปเหลือทิ้งไว้ความสงสัยผ่านข้ามคืน นั่งพิศเพลินดารารายพรายพร่างฟ้าสิ้นเรี่ยวแรงปรารถนาล้าสุดฝืนท่ามกลางจินตนาการไร้จุดยืนหลังเที่ยงคืนมองดาวตกใจอาวรณ์ ขณะนี้เวลา...นาฬิกา ข้าท้อแท้ใจอ่อนแอไหวหวั่นสั่นสะท้อนสิ่งรอบข้างไร้บริบทปรากฏกลอนพริบดวงดาวราวยอกย้อนว่าปราชัย ไร้เรี่ยวแรงดาลใจค่ำค....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 24 พฤษภาคม 2551
อ้อมกอด...แม่ไพรสัณฑ์
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 210 , 10:14:52 น.   | หมวดหมู่ : บทกวี :  
พิมพ์หน้านี้

อ้อมกอด...แม่ไพรสัณฑ์ ครั้งหนึ่งเมื่อฉันยังเยาว์               ที่บ้านของเราเต็มเปี่ยมด้วยรักและหวัง มีรั้วต้นไม้ใบบัง                        สายน้ำเบื้องหลังทิวเทือกภูผาเร้นลับ ผันเปลี่ยนหมุนเวียนสลับ             ฤดูกาลหวนกลับผ่านวันเวลาเลยล่วง จวบวันมุ่งหน้าเมืองหลวง            สู่ป่าคนลวงแกว่งดวงวิญญาณ์อาลัย ยังคิดถึงลมหายใจ                    รุกขาอาศัยเคยได้เร้นกายกำบัง หนาวหนักอุราบางครั้ง     ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 22 พฤษภาคม 2551
สายน้ำคือชีวิต
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 180 , 00:37:43 น.   | หมวดหมู่ : บทกวี :  
พิมพ์หน้านี้

 ---สายน้ำคือชีวิต ไหลจากภูผาลัดเลาะเป็นสายธารชุบวิญญาณคนริมฝั่งกระแสสินธุ์ดุจสายเลือดหลักหล่อเลี้ยงชีวินอาศัยดื่มกินกักใช้ในเรือนชาน คืออู่น้ำอันอุดมสมบูรณ์เลิศทรัพยากรเก็บเกี่ยวเถิดชั่วลูกหลานกุ้งปูปลามากเหลือได้เจือจานอีกพืชพันธุ์สองฟากฝั่งธารนที ห่วงโซ่ห่วงสัมพันธ์ปรากฏเด่นกี่คดโค้งหลีกหลบเร้นไกลหมื่นลี้เชื่อมเกี่ยวร้อยห้วงดวงจิตด้วยอารีชุ่มฉ่ำเย็นทุกถิ่นที่สายชลริน เกื้อกูลงานเกษตรทั่วเขตแคว้นฟื....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 20 พฤษภาคม 2551
ต้นทุนชีวิต
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 151 , 15:32:45 น.   | หมวดหมู่ : บทกวี :  
พิมพ์หน้านี้

ต้นทุนชีวิต   ต้นทุนชีวิตน้อยใหญ่            เทือกเขาดงไพรส่ำสัตว์อาศัยอยู่กิน ชุบชีวิตเราชาวดิน               เป็นนิจศีลตาน้ำธารรินเอื่อยไหล ผลิช่อหน่ออ่อนออกใบ         ป่าดิบแดนไกลแห่งขุนเขาใหญ่ผองชน สินเอื้ออนันต์หลากล้น          ประโยชน์พืชผลแด่สาธุชนบริวาร อเนกคุณูปการ                   จึ่งคิดสืบสานแจ้งปณิธานลำนำ    จากเบื้องบนสู่ที่ต่ำ              เจตนารมณ์ย้ำเกื้อกูลค้ำคุณมิคลาย รำลึกคุณค่าบ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 19 พฤษภาคม 2551
ทุ่งรวงทอง
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 144 , 13:26:43 น.   | หมวดหมู่ : บทกวี :  
พิมพ์หน้านี้

ทุ่งรวงทอง ทุ่งรวงทองเรืองไสวสุดตาพิศเลิศวิจิตรจรุงใจชวนใหลหลงผ่องรพียอแสงอ่อนอัสดงสุริยาจวนลับลงเหลี่ยมคีรี พลิ้วระบัดไหวลออริ้วรวงข้าวลมเหมันต์บ้างหนักเบาเห่วิถีขลิบขอบฟ้านภากาศเรื่อรุจีดุจแพรพรมห่มมณีรัตติกาล หลายแรงมือร่วมเกี่ยวรวงผสานจิตนิรมิตผลิตผลด้นสืบสานก่อชีพชนดำรงอยู่ชั่วนานกาลสืบตำนานทุ่งรวงทองบรรพชน โพ้นขอบฟ้าเรื่อประภัสร์ดวงบุหลันหลังตะวันชิงพลบหมอกคลุมหม่นตรึงสดับลมขานขับดั่งดาลดลค่อยเ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 14 พฤษภาคม 2551
อุษา
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 307 , 03:34:38 น.   | หมวดหมู่ : บทกวี :  
พิมพ์หน้านี้

อุษาอุษาแสงแรกฉายฉานบนม่านเมฆดั่งมนตร์เสกความงามช่างหรรษาระริ้วคลื่นเลาะช่องชั้นม่านนภาไขแสงอ่อนอำภาเรืองอำไพ.พยับเมฆเกาะกลุ่มกันแต่เช้าปรากฏคู่แสงจางเบากับเช้าใหม่สัมผัสผ่านแววตาอิ่มปริ่มหัวใจสู่สมัยห้วงฤทัยใฝ่คำนึง.แสงแรกแย้มทักทายบูรพาทิศสู่ทิศานุทิศจนทั่วถึงสู่ความงามปัจเจกชนคนรำพึงประทับซึ้งติดตราตรึงอุษาไกล.แสงสุรีย์คลี่คลุมห่มประโลมโลกเปลี่ยนเศร้าโศกรัตติกาลคืนฝันร้ายเอื้อนเอ่ยถ้อยปรานีผู้เปล่....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 12 พฤษภาคม 2551
ดอกไม้ป่า...นางระบำแห่งขุนเขา
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 205 , 10:36:53 น.   | หมวดหมู่ : บทกวี :  
พิมพ์หน้านี้

ดอกไม้ป่า..นางระบำแห่งขุนเขา รื่นเริงร่ายรำในป่ากว้างเจ้าคือนางระบำแห่งขุนเขาขยับกายเป็นจังหวะหนักเบาตามแรงลมวอนเว้าจนไหวเอน ส่งกลิ่นหอมรัญจวนใจไปทั้งป่าหมายล่อหมู่ภุมราที่ซ่อนเร้นแอบมาเคล้าคลอเจ้าทั้งเช้าเย็นกลีบบอบบางไม่ว่างเว้นหนอภุมริน แต้มป่าปกรกร้างด้วยสีสันสารพันดังปั้นเสกมาทั้งสิ้นดอกไม้ป่าอวดกลิ่นหอมชวนถวิลคลุมประดับพื้นดินเป็นพรมแพร ลออสลอนเกสรสร้อยล้อลมอ่อนบรรจงฟ้อนร่ายรำไปในกระแสฤดูผ่านกา....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 9 พฤษภาคม 2551
ชีวิตสัมพันธ์
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 195 , 12:56:17 น.   | หมวดหมู่ : บทกวี :  
พิมพ์หน้านี้

ชีวิตสัมพันธ์ โพ้นเบื้องหน้า,ตะวันออก แสงแดดอุ่นเรี่ยระบายละมุนอุ่นแดดสายพยับเมฆเบิกฟ้าพร่างพรรณรายแผ่วลมวอยกรีดสายจางบางเบา มุกน้ำค้างเกาะเก็จเป็นเม็ดหยาดมวลพฤกษชาติลออชูดอกเช้าภุมรินเย้ากลิ่นอวลพริ้มเพราวับปีกวาวพราวน้ำค้างเหนือมาลี ริมธารทองพิศเพลินตาดารดาษรุกขชาติตระการตาหลากพันธุ์สีตระหง่านง้ำค้ำฟ้ากลางรวีสัตว์ใหญ่น้อยประดามีชูวนา เพลงใบไม้บรรเลงก้องไพรสัณฑ์เชื่อมสัมพันธ์โสภาอันล้ำค่าบริบท ลิขิต....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 3 พฤษภาคม 2551
ฉันฝันว่าฉันตาย
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 279 , 09:57:46 น.   | หมวดหมู่ : บทกวี :  
พิมพ์หน้านี้

*...ฉันฝันว่าฉันตาย...*.ศพชายไม่ทราบชื่อ.นอนตายเหยียดยาวอยู่ริมถนนราชดำเนิน.ใบหน้ายับเยินนั้นเปื่อยขาด.ราวกระดาษเก่าขาดที่เปียกน้ำ.ในบทเพลงแห่งความเศร้าโศกของเดือนพฤษภาคม.บทกวีขาดวิ่น.ดอกไม้สีขาว...ชุ่มเลือดสีแดง.ศพชายไม่ทราบชื่อยังนอนอย่างเดียวดาย.ไร้ผู้คนสนใจ.กลางใบไม้ใบหนึ่ง....ที่ปลิวไปพร้อมกับสายลมแห่งเดือนพฤษภาคม....ชูเกียรติ  ฉาไธสง.รำลึก...อาลัย...วิญญูชน...พฤษภา...ทมิฬ!!!   *หมายเหตุ : เพลง ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 24 เมษายน 2551
หัวใจเสรี
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 403 , 10:49:42 น.   | หมวดหมู่ : บทกวี :  
พิมพ์หน้านี้

หัวใจเสรี  บินเถิดหัวใจเสรี                      ไปสู่ถิ่นที่ เจ้ารอนแรมเดินจากมา  โหมพลังแรงแห่งศรัทธา             ปีกหนักจักล้า อย่าได้ท้อทดหมดไฟ  ตะวันจะเติมเต็มให้                   จุดเปลวกลางใจ สว่างไสวทุกทิศ  ในคืนฟ้ามืดสนิท                     เดือนจะปลุกจิต หมู่ดาวคือมิตรนำทาง  แม้นเหน็บหนาวเปล่าเปลี่ยวคว้าง ลมหนาวจะวาง มืออุ่นละมุนละไม  คืนเงียบเย็นเยียบทรวงใน           จักจั่นเรไร บรรเลงเพ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 19 เมษายน 2551
คืนรัก
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 375 , 09:12:48 น.   | หมวดหมู่ : บทกวี :  
พิมพ์หน้านี้

คืนรัก ตื่นขึ้นมาเถิดหญิงสาว...บัดนี้แสงจันทร์พร่างพราวได้ฉายส่องมาดูดดื่มกลิ่นไอน้ำค้างนองแล้วเปิดหับห้องไว้รองแสงดวงจันทร์ มาเถิด,ปาดหยดน้ำตาลงแพรหญ้าปรารถนาโมฆะน้ำตาค่าแห่งฝันหรีดเรไรขานขับจากหิมวันต์ให้สร่างซาโศกศัลย์จากปวดร้าว ตระหนักเถิด,ว่าหัวใจยังหมองหม่นธารทุกข์รินระคนกร่อนความเศร้าในภาวะอัตตา น้ำตาพราวรอยจูบจันทร์วันเก่าก็รางเลือน เอกสิทธิ์หัวใจเธอและฉันเราจะก้าวฝ่าฟันกลางไพรเถื่อนเด็ดดอกดว....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 16 เมษายน 2551
ด้วยความกรุณา
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 202 , 09:36:48 น.   | หมวดหมู่ : บทกวี :  
พิมพ์หน้านี้

ด้วยความกรุณา เพราะเราต่างมีความเงียบเหงาเพื่อเก็บไว้คิดถึงซึ่งกันและกัน...มิตรสหาย...หนทางเดินอีกยาวไกลเวลาแห่งความคิดถึงราวกะว่าข้ามถนนอีกนาน...กว่ามิตรสหายจักเดินทางมาเพียงพิงพักแล้วลาจากอีกนานกว่าจักได้พบกัน...ด้วยความกรุณา...สหายรักของแผ่นดินและทุกชีวิตกรุณาวางสื่อไร้สายเพื่อถักถ้อยร้อยคำปรัชญาพรุ่งนี้สหายรักจักเดินทางไปมิใช่หรือ ?ไยปล่อยวันเวลาแห่งการอยู่ด้วยกันไร้ค่า...ประดุจน้ำทะเลที่ไม่สามาร....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 10 เมษายน 2551
หากว่า...เธอคือดวงใจ...
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 334 , 09:44:21 น.   | หมวดหมู่ : บทกวี :  
พิมพ์หน้านี้

  “หากว่า”...เธอคือดวงใจ... -หนึ่ง- หากว่าเธอนั้นเป็นดวงดาวอย่าพึงเด่นพร่างพราวกว่าดาวอื่นด้วยตระหนักแสงรักแห่งจุดยืนจักเป็นดาวขมขื่นประดับราตรี ให้เธอเป็นหนึ่งดวงในดาวลูกไก่แสงนิดน้อยยองใยแต่งามสีสถิตอยู่ ณ ห้วงใดพึงประดามีว่าฉันนี้พิศมองด้วยห่วงใย หากเธอเป็นหนึ่งดอกของบุปผามิต้องกำจายกลิ่นมาลาจะได้ไหมให้เธอเป็นดอกหญ้าที่พลิ้วไปเนินไศลริ้วเอนบนแดนดิน อย่าได้เป็นดอกไม้ในแจกันทองประดับห้องรอเวลากำจายก....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 8 เมษายน 2551
ห้วงคำนึง...คิดถึงบ้าน
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 216 , 20:09:33 น.   | หมวดหมู่ : บทกวี :  
พิมพ์หน้านี้

ห้วงคำนึง...คิดถึงบ้าน -1- รอนสุรีย์ลับเหลี่ยมพ้นฟากตึกอึกทึกเครื่องยนต์ค่อยเคลื่อนไหวเสียงคำรามว้าวุ่นกระชากใจต่างรีบเร่งแซงไปด้วยร้อนรน ข้าก็เหนื่อยเจ้าก็เหนื่อยต่างเหนื่อยล้าน่าจะมีเมตตาบ้าง ร่วมถนนท่ามความเงียบโดยสารของผู้คนยินแต่เสียงอึงอลลมใจแห่งชีวิต ยืนเอนเอียงเคลื่อนไหวตามรถเคลื่อนเสมือนเตือนรอยทางร้าววิกฤติเป็นย่ำยามบอกกล่าววันละนิดปลุกชีพตรึงติดจิตวิญญาณ เสียงกระดิ่งกริ่งกดรถจอดป้ายสารถีกล....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 7 เมษายน 2551
รอยช้ำในดวงใจ
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 186 , 18:15:13 น.   | หมวดหมู่ : บทกวี :  
พิมพ์หน้านี้

... รอยช้ำในดวงใจ คืนหนาว ปวดร้าวท่ามความเงียบยะเยียบดุจทรายและกรวดหินหมองหม่นระคนทุกข์กับชีวินรัตติกาลสีนิลแผ่วแสงอ่อนโรยรา ข้าจักอยู่กลางความเงียบและหนาวเหน็บเพื่อลึกซึ้งความเจ็บจากสิเนหาให้มโนสำนึกจากวิญญาณ์ตระหนักค่าอัตตาที่ทระนง ข้ามิอาจเขียนความช้ำไว้บนหาดรินน้ำตาหยดวาดเพื่อชี้บ่งจะตระหนักรอยช้ำด้วยมั่นคงด้วยริ้วรอยระหงน้ำมือเธอ เศร้าอยู่หรอกท่ามกลางความเหว่ว้าร่างซบลงบนแพรหญ้า พร่ำเพ้อพิณราตรี....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 6 เมษายน 2551
ความเงียบที่งดงาม
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 197 , 12:18:57 น.   | หมวดหมู่ : บทกวี :  
พิมพ์หน้านี้

---ความเงียบที่งดงาม นิทราเถิดที่รักถ้าเหนื่อยนักพักก่อนตรงนี้ในอ้อมกอดรัตติกาลแห่งเสรีใต้ธารดาวล้นปรี่นวลพร่างพราว เธอและฉันผ่านคืนวันแสนเจ็บปวดยิ่งยวดกว่ารวดร้าวดั่งสายลมพัดเอื่อยมายืดยาวคอยราวีความเศร้าให้ทรมาน์ หยุดเถิด,อย่าร้องไห้ทิ้งมลทินหัวใจแล้วฟันฝ่าวักน้ำใสฉ่ำเย็นจากธารามาประพรมน้ำตาที่หยดริน มารหัวใจสาปโศกหรือโลกแสร้งสำแดงฤทธาห้วงใจให้หมองหมิ่นร่ายเวทย์มนต์เป่ามนต์ดำให้พังภินท์อนาถสิ้นหวัง....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 1 เมษายน 2551
ดอกไม้-ชีวิต-สัจธรรม
Posted by กวีจร_ณ_โคราชา , ผู้อ่าน : 259 , 11:06:44 น.   | หมวดหมู่ : บทกวี :  
พิมพ์หน้านี้

ดอกไม้-ชีวิต-สัจธรรม.หอมกรุ่นกลิ่นมาลาระย้าห้อยประดับร้อยเป็นพวงช่อชูไสวเรืองรองผ่องแพรวพราวเคล้าดวงไฟประดับในศาลาเชิงตะกอน จังหวะแห่งสายลมโชยพลิ้วผ่านดอกไม้ไหวสะท้านต้านลมอ่อนพลันสงบนิ่งซบดั่งหลบนอนงามสะท้อนความหมายส่องชีวิต โศกเสนาะทำนองเพลงปี่พาทย์ตะโพนระนาดฆ้องวงแว่วปลอบจิตแฝงค่าแห