พิมพ์หน้านี้
|
ดอกไม้ป่า..นางระบำแห่งขุนเขา รื่นเริงร่ายรำในป่ากว้าง เจ้าคือนางระบำแห่งขุนเขา ขยับกายเป็นจังหวะหนักเบา ตามแรงลมวอนเว้าจนไหวเอน ส่งกลิ่นหอมรัญจวนใจไปทั้งป่า หมายล่อหมู่ภุมราที่ซ่อนเร้น แอบมาเคล้าคลอเจ้าทั้งเช้าเย็น กลีบบอบบางไม่ว่างเว้นหนอภุมริน แต้มป่าปกรกร้างด้วยสีสัน สารพันดังปั้นเสกมาทั้งสิ้น ดอกไม้ป่าอวดกลิ่นหอมชวนถวิล คลุมประดับพื้นดินเป็นพรมแพร ลออสลอนเกสรสร้อยล้อลมอ่อน บรรจงฟ้อนร่ายรำไปในกระแส ฤดูผ่านกาลผันเปลี่ยนปรวนแปร ฤดีแด มวลมาลีมิอาลัย ร่ายรำเริงรื่นในป่ากว้าง เจ้าคือนางระบำแห่งยุคสมัย คือดาวเด่นประดับแขวน ณ แดนไพร ดอกไม้งามค่าวิไลแห่งวนา.ฯ กวีจร ณ โคราชา
|
| << | พฤษภาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |