พิมพ์หน้านี้
|
อุษา อุษาแสงแรกฉายฉานบนม่านเมฆ ดั่งมนตร์เสกความงามช่างหรรษา ระริ้วคลื่นเลาะช่องชั้นม่านนภา ไขแสงอ่อนอำภาเรืองอำไพ . พยับเมฆเกาะกลุ่มกันแต่เช้า ปรากฏคู่แสงจางเบากับเช้าใหม่ สัมผัสผ่านแววตาอิ่มปริ่มหัวใจ สู่สมัยห้วงฤทัยใฝ่คำนึง . แสงแรกแย้มทักทายบูรพาทิศ สู่ทิศานุทิศจนทั่วถึง สู่ความงามปัจเจกชนคนรำพึง ประทับซึ้งติดตราตรึงอุษาไกล . แสงสุรีย์คลี่คลุมห่มประโลมโลก เปลี่ยนเศร้าโศกรัตติกาลคืนฝันร้าย เอื้อนเอ่ยถ้อยปรานีผู้เปล่าดาย ค่อยคืบคลายสลายตามลามสุรีย์ . อุ่นกลิ่นกรุ่นเรี่ยระบายยามสายแดด ริ้วสีแสดแห่งรุ้งทองผ่องเก็จสี เคล้าวับวาวแพรน้ำค้างยอดมาลี อวดศักดิ์ศรีการุญอรุณทิวา . เรืองรังสีประจงเจิมเติมสีสัน มหัศจรรย์ธรรมชาติเกินฝันหา เกินกว่าเปรียบร้อยรสพจนา กว่ากล่าวถ้อยพรรณนาภาษาใด . อุษาแสงแรกฉายฉานบนม่านเมฆ ดั่งมนตร์เสกความงามอสงไขย ระริ้วคลื่นเลาะช่องชั้นนภาลัย ไขแสงอ่อนเรืองอำไพให้เมืองงาม.ฯ . กวีจร ณ โคราชา . ขอขอบคุณภาพประกอบจากเว็บ. |
| << | พฤษภาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |