พิมพ์หน้านี้
|
ปีกหมวก ปีกหมวกบังใบหน้า ข้าว่าข้าข้าขี้ขลาด หดหู่การกู้ชาติ และอำนาจรัฐทมิฬ ประชาธิปไตย! ข้าแล้งไร้จิตใจหิน ร้าวรวดกว่ากรวดดิน หินทรายแตกประกายวิบ ข้าเยาว์และเขลาทึ่ง นั่งนับหนึ่งจนถึงสิบ ปากตาไม่กล้าพริบ ใจกระจิบกระจอกจ้อย บอดใบ้ข้าไม่รู้ การต่อสู้คู่คอหอย สอนอยู่เป็นครูดอย กับเด็กน้อยแร้นแค้นจน กี่คำราชดำเนิน รอยย่ำเดินเกินสับสน เสียงว่าประชาชน คนบ้านนอกคอกนาโง่ ประชาธิปไตย! มันยิ่งใหญ่นักอักโข รันทดหิวอดโซ สอนเด็กโง่โตเป็นควาย ข้าไร้หัวใจคิด สอนลูกศิษย์มิตรสหาย แบ่งขั้วแทนตัวตาย เป็นฝักฝ่ายเช้าสายมา เผาฝังกันทั้งที ต้องวันนี้แล้วชี้หน้า ทุกตัวมันชั่วช้า ทั้งตัวข้าสัตว์ป่าเมือง |
| << | มิถุนายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |||||