- kaypuccino
- ranking : สมาชิกทั่วไป
- วันที่สร้าง : 2007-04-10
- จำนวนเรื่อง : 156
- จำนวนผู้ชม : 52958
- จำนวนผู้โหวต : 199
- ส่ง msg :
- คุณหวาน รอยยิ้มจางๆ
- คนผ่านทาง
- namtan ตุ้มจิ๋ว
- นู๋หมีพูห์
- คุณchorcha
- delicoco
- กัซจัง
- กูกวน khuan
- ผีลิปน็อต
- รักสนุก คอกาแฟดำ
- แม่ปุณณดา
- saturday11
- นู๋ linly
- เพ่สัปปะเหร่อ
- pukpik
- แม่นางสองJ
- อาแอน anytime
- Bhirisa_ภิริสา
- เด็กหญิงหมวกดาวแดง
- paedophiel
- คุงป๋า kamolnum
- ท่านปฐม
- คุณคนโทใส่น้ำ
- thebeegees
- แม่มด
- ป้าตอง
- วิตามินบี
- ลุง amorn
- เมย์จูน - ฝ่ายซ้าย
- อย่าเนรคุณ การเสียสละเลือดเนื้อของพลังนักศึกษา / สยามรัฐผลัดใบ ( โลมาชมพู )
- คาราวาน...คืนรัง ( STILLWATER )
- ดูละครฟรี ปี่แก้วนางหงส์ ชอ่ง 3 (134 วิดีโอ จบ) ( kimiko )
- ชีวิตคุณ...คุณต้องกำหนดเอง ( PATTMAN )
- ความจริงระหว่างผมกับ เข็ม ( หมูอ้วน(ดำ) )
- ฝากfiction ให้ช่วยอ่านกันด้วยครับ ^^ ( สรรดาฬD )
- กวาดขยะ ( คมเย็น )
- สงครามแย่งชิงมวลชน(เพื่อใคร) ( khunjumbo )
- ภัควดี วีระภาสพงษ์ : นัยยะซ่อนเร้นในงานแปล ( nonglucky )
- กรุงเทพฯ มันไกล ( Once )
Permalink : http://www.oknation.net/blog/kaypuccino
พิมพ์หน้านี้
|
ทันทีที่รู้ว่าจะได้ไป "เกาะล้าน พัทยา" ฉันก็รีบค้นหาข้อมูลต่าง ๆ โดยพลัน เพราะได้ยินเสียงลือเสียงเล่าอ้างเกี่ยวกับ "เกาะล้าน" มาไม่น้อย จากข้อมูลที่ได้จาก Google ทำให้ฉันเริงร่าไม่น้อย ฉันอยากไปเดินเหยียบทรายขาวละเอียด เดินลุยน้ำทะเลใส ๆ ตามภาพนี้ หรือในภาพนี้ ฉันอยากไปนอนลอยคอ ในห่วงยางสีสันสดใส แบบนี้ ฉันอยากไปนอนดูอาทิตย์ลาลับขอบฟ้า อย่างมีความสุข อย่าง... ฉันจึงไม่รีรอ ที่จะจัดกระเป๋ารอ........ฉันพร้อมแล้วที่จะออกเดินทาง ในเช้าวันเสาร์ แต่แล้ว . ในเวลา 24.00 น. คืนวันศุกร์ เหมือนสายฟ้าฟาด ลงกลางใจน้อย ๆ ของฉัน ด้วยคำว่า "งานด่วน" .... ที่ยังคงตามมาหลอกหลอนฉัน . วันเสาร์...ฉันยังคงตื่นแต่เช้าเหมือนเดิม แต่เป้าหมายเปลี่ยนไปจาก "เกาะล้าน" เป็น "บ.บุญรอดฯ" เสร็จงานเมื่อยามเย็นค่ำ ย่ำสนธยา เพื่อนรักส่ง SMS มาตลอดว่าทะเลสวย ใสแค่ไหน ห้องพักกว้างใหญ่เพียงไร ฉันอ่าน SMS ด้วยหัวใจสลาย ... ชีวิต มักมีอะไร "ไม่ได้ดั่งใจ" เสมอ! แต่ฉันไม่ยอมแพ้หรอก...อย่างไรก็ต้องออกนอกเมืองให้ได้ วันอาทิตย์ ฉันจึงชวนเพื่อนอีกคน เดินทางไปกินทุเรียนหลากหลายสายพันธุ์กันให้อิ่มหนำ โดยไม่ห่วงอ้วน ที่.........สวนละอองฟ้า จ.นครนายก นี่คือข้อมูล "สวนละอองฟ้า" ตามข้อมูลที่ google ให้มา "สวนละอองฟ้า" เป็นแหล่งรวบรวมทุเรียนโบราณพันธุ์ดั้งเดิมกว่า 50 พันธุ์ ที่คุณลุงชม โสวรรณตระกูล นำมาจากสวนแถบฝั่งธนบุรีมาปลูกไว้เมื่อเกือบ 40 ปีที่แล้ว และได้คิดค้นเพิ่มขึ้นจนมีมากกว่า 100 สายพันธุ์ ปัจจุบันสวนแห่งนี้จึงเป็นเสมือนพิพิธภัณฑ์ทุเรียนโบราณ ซึ่งนอกจากจะได้เข้าเยี่ยมชม แลกเปลี่ยนความรู้ ถ้ามาเดือนเมษายน-มิถุนายน จะได้ชิมทุเรียนโบราณรสชาติหวานมันสด ๆ จากต้นด้วย ได้ข้อมูลมาแบบนี้ จะพลาดได้อย่างไร ใช่มั้ยคะ??? "เราสามคน" จึงออกเดินทางพร้อมกันในบ่ายต้น วันอาทิตย์ เพื่อไปยัง... สวนละอองฟ้า จ.นครนายก พอไปถึง เจ้าของสวนใจดีไปรับเราถึงในเมือง แล้วขับรถนำเราไปยังสวน ถึงด้านหน้าสวน เราก็หันไปเห็นป้ายด้านหน้า คุณชาตรีจึงชิงบอกเราก่อนเลยว่าว่า "สวนละอองฟ้าของแท้ ป้ายต้องเอียง แบบนี้..." (555) แค่ทางเข้าสวน ก็ดิบได้ใจ.. ผ่านพ้นทางเข้าคือสวนในพื้นที่กว่า 30 ไร่... ฉันมัวแต่กระโดดหนียุงจนไม่เป็นอันทำอะไร เพราะเมื่อไรที่เราอยู่นิ่งๆ เฉย ๆ ยุงจะโจมตีทันที เจ้าของสวนบอกข่าวดีกับคณะของเราว่า "ช่วงนี้เป็นช่วงปลายฤดูแล้ว ทุเรียนยังพอมีเหลืออยู่บ้าง แต่ยังกินไม่ได้" อุแม่เจ้า!!!! ฉันโอดครวญ ช่างเคราะห์ซ้ำ กรรมซัด เสียนี่กระไร อีกครั้ง กับการ ไม่ได้ดั่งใจ ... ไหน ๆ ก็มาแล้ว ก็เลยเก็บข้อมูลมาใส่คลังไว้ก่อน ปีหน้าค่อยไปใหม่ก็ได้...เชอะ! คุณชาตรีบอกเราว่า...ในพื้นที่สวนทั้งหมดมีพันธุ์ทุเรียนมากกว่า 50 สายพันธุ์ แต่ว่าพันธุ์ที่ให้ผลผลิตในปีนี้มีเพียง 20 สายพันธุ์เท่านั้น ฉันฟังไป...เต้นไป เพื่อไม่ให้ยุงจับตัวเราได้ แล้วก็หันไปเห็น ถุงเพาะเมล็ด แบบนี้... คุณชาตรีให้ข้อมูลเพิ่มเติม เมื่อหันไปเห็นเราถ่ายรูปถุงเพาะเมล็ดอย่างสนใจว่า...ทุเรียนนี้มีการผสมข้ามสายพันธุ์โดยธรรมชาติ แต่ไม่ใช่วิธีที่เรารู้จักอย่าง..ผึ้งตอมเกสรดอกนี้ไปผสมกับดอกต้นโน้น แต่เป็นการผสมโดยผีเสื้อกลางคืนกับค้างคาว แล้วก็หันไปเห็นเจ้าตัวนี้ คุณชาตรีบอกเราว่ามันคือหนอนผีเสื้อกลางคืน จริง ๆ แล้วในวันนี้ ฉันตั้งใจมาแกะทุเรียนพันธุ์โบราณหายาก กินให้อร่อยแบบไม่ห่วงสวย ไม่ว่าจะเป็น "แดงสาวน้อย" "กบแม่เฒ่า" "ทองหนัก" หรือ "ละอองฟ้า" แต่ทั้งหมดที่กล่าวมานั้น "ไม่มีให้กินในตอนนี้" คุณชาตรีเห็นหน้าอันผิดหวังของฉันแล้ว ก็ได้แต่ปลอบใจว่าปีหน้ามาใหม่นะครับ และเพื่อไม่ให้ฉันกลับไปตัวเปล่า จึงอาสาไปตัด "หมอนทอง" จากต้น ให้ฉันหิ้วกลับไปกินกรุงเทพฯ ซึ่งต้องรออีกประมาณ 3-5 วัน กว่าจะสุก (ปล่อยให้สุกตามธรรมชาติ) ขณะมุดใต้ต้นไปตัดทุเรียนก็ให้ข้อมูลเราด้วยว่า ทุเรียนแก่สีผิวจะเปลี่ยนสี เคาะแล้วมีเสียงช่องว่างระหว่างเนื้อ... ตัดออกจากต้นแล้วก็ยังหิ้วไปไหนไม่ได้ เพราะเจ้าถิ่นอย่างมดดำ เค้าหวง... ก่อนลากลับ คุณชาตรีย้ำกับฉันว่า ถึงแม้จะเป็นหมอนทอง แต่ให้ลองทาน แล้วเปรียบเทียบกับทุเรียนในตลาดดู จะเห็นความแตกต่าง (ไม่ได้โม้นะค๊าบบบบบบบบ) ฉันออกจากสวนพร้อม "ทุเรียนหมอนทอง" ที่ยังกินไม่ได้ .... แล้วก็มุ่งหน้าไปยังเป้าหมายต่อไป เพื่อปลอบใจ ที่... ความอลังการของสันเขื่อน บริเวณหน้าเขื่อน ด้านท้ายเขื่อน ที่เต็มไปด้วยธุรกิจท่องเที่ยวอย่าง กิจกรรมล่องแก่ง
ฉันยืนมอง พร้อมสูดอากาศเข้าปอด แค่ได้เดินทาง ฉันก็มีความสุขแล้ว แม้จะ "ไม่ได้กินทุเรียน...ดั่งใจ" ก็ตาม ปิดท้ายการเดินทางด้วยมื้ออร่อย...ที่ชดเชยทุกอย่างได้หมด ที่นี่เลย... ต้องขออภัย ที่อร่อยเพลิน จนลืมเก็บภาพ "เค้ก ไข่เจียวปู" เมนูที่โดนใจฉันสุด ๆ มาฝากค่ะ อิ่มหนำแล้วก็เดินทางกลับ บางกอก โดยสวัสดิภาพ... ขอบคุณที่ติดตามอ่านกันจนจบค่ะ Happy Monday ป.ล.1 จะว่าไปแล้ว เราก็สามารถมีความสุขได้ แม้อะไรจะไม่ได้ดั่งใจก็ตาม เพียงแค่เปลี่ยนความคิด มุมมองต่อสถานการณ์เสียใหม่ ...จริงมั้ยคะ? ป.ล.2 ขอบคุณภาพเกาะล้านจาก Google |
