พิมพ์หน้านี้
|
มืดมัวสลัวลางเส้นทางนั้น เวิ้งฝันว่างเปล่าเคล้าขม ดุ่มเดินเดียวดายกายซม เหลือลมหายใจแผ่วเบา . เรียวรุ้งคุ้งฟ้าเคยฝัน ชิงช้าเถาวัลย์คอยเฝ้า รอรักคืนกลับลำเนา กี่เช้า กี่เช้า คอยเฝ้าชม .
น้ำตาหยดรื้นฝืนข่ม ล่มแล้วรักรอแท้เพียงลม เหงาย่างเหยียบจมธรณี |
| << | มิถุนายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |||||