วันอังคาร ที่ 6 พฤษภาคม 2551
เพียงคืนวันที่ผันผ่าน
Posted by
keeoonmak
,
ผู้อ่าน : 103
, 17:37:52 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เพียงคืนวันที่ผันผ่านลมหายใจแต่ละเฮือกที่เข้าออก เป็นระลอกความคิดถึงและห่วงหาหวนคิดถึงวันวานที่ผ่านมา คราบน้ำตาไหลรินกินหัวใจห่างไกลเอ๋ยห่างบ้านห่างพ่อแม่ ไม่ดูแลจากมาแสนสงสัยโอ้ตัวเรามานี่สุดแสนไกล มาทำไมและทำไมจึงจากมากลับมาถึงห้องแคบในครานี้ แม่คนดีฝากงานให้เร่งหาช่วยแม่ด้วยช่วยหน่อยนะลูกยา แม่พูดจาฝากฝังให้ช่วยงาน กาลเวลาผันผ่านเร็วเหลือที่ แม่วันนี้เสียงยังใสให้ขับขานเจรจาเจื้อยแจ้วดั่งว....
|
วันศุกร์ ที่ 28 มีนาคม 2551
เฮ้อ...เหนื่อยจัง!
Posted by
keeoonmak
,
ผู้อ่าน : 156
, 12:28:45 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เกิดเหตุการณ์มากมายประเดประดังเข้ามาในชีวิตพ่อขึ้นมาจากภูเก็ตมาแวะท่องเที่ยวตามเรือกสวนไร่นา...ลูกอย่างเราต้องแวะเวียนไปหาเพื่อนรักขึ้นมาจากหาดใหญ่...มาด้วยความหวังอย่างใหญ่หลวงว่าจะได้เจอกันหลังจากที่ไม่เจอกันนาน 4 ปีเพื่อนอย่างฉันดันไม่สบายนอนซมออกไปพบไม่ได้..เพื่อนบอก "ไม่เป็นไร"โทรศัพท์ที่กระหน่ำโทรจิกเพื่อระบายทุกข์จากเพื่อนอีกสองคนทำให้แต่ละวันต้องสลับให้ "คำปรึกษา"ให้เวลา....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 28 กุมภาพันธ์ 2551
แม่ไม่ไปกรุงเทพฯนะลูก
Posted by
keeoonmak
,
ผู้อ่าน : 216
, 12:00:36 น.
พิมพ์หน้านี้
|
"แม่ไม่ไปกรุงเทพฯนะลูก"นี่คือประโยคที่ทำเอาความหวังและการรอคอยของฉันสูญสิ้นและมลายหายไปในทันทีที่แม่พูดจบฉันรอคอยวันที่ 1 มีนาคม 2551 ด้วยใจที่จดจ่อเพราะงานของแม่ทำให้มีโอกาสได้เจอแม่เร็วขึ้นตั้งเดือนนึงแน่ะลูกที่คิดถึงแม่อย่างสุดหัวใจเช่นฉันจึงนับถอยหลังคอยวันที่จะได้ "กอด" แม่ให้หายคิดถึงแต่เมื่อคืนแม่ให้เหตุผลว่า มีเพื่อนหลายคนที่พอเสร็จธุระที่ชุมพรแล้วจะเดินทางกลับภูเก็....
|
วันพุธ ที่ 20 กุมภาพันธ์ 2551
บันทึกความในใจมอบไว้ให้...ต่อ นันทวัฒน์ อาศิรพจนกุล
Posted by
keeoonmak
,
ผู้อ่าน : 222
, 11:20:54 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ขอขอบคุณ http://www.blogth.com/blog/Colorliving/Love_Car/1159.htmlยังจำได้ไม่มีวันลืมถึงวันที่เพื่อนสนิทคนหนึ่งวิ่งเข้ามาหาพร้อมกับรูปของนายที่ถ่ายแบบลงนิตยสาร The boy พร้อมกับวันถัดมาที่วิ่งเข้ามาหาพร้อมกับจดหมายฉบับหนึ่งที่เป็นของนายที่นายเขียนถึงเพื่อนของฉันยังจำได้ถึงวันที่นายยังผอม ไว้หนวดเหนือริมฝีปากแดง พร้อมกับรอยยิ้มที่มีลักยิ้มพริ้มเพรา ฉันหลงใหล ปลาบปลื้ม ชื่นชอบ "นาย" ....
|
วันอังคาร ที่ 19 กุมภาพันธ์ 2551
หมาหัวเน่า
Posted by
keeoonmak
,
ผู้อ่าน : 130
, 14:57:46 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เหม็นจังทำไมถึงเหม็นแบบนี้ เดินไปที่ตรงไหนใครเหม็นหน้าโอ้ทำไมถึงได้ใช้สายตา มองปราดมาด้วยแววตาไม่ชื่นชมอีกถ้อยคำที่ใช้ก็ถากถาง แสนอ้างว้างชีวีนั้นขื่นขมไปหลืบไหนซอกไหนไม่นิยม ทุกข์ตรอมตรมหกล้มระหว่างทางไม่มีมือที่ไหนมาเอื้อมรับ ไม่มีใครมาจับต่างหนีห่างแผลเต็มตัวเลือดไหลจนซีดจาง แต่ทุกคนกลับทิ้งขว้างไม่ไยดีอยากจะนอนตายอยู่ให้รู้รอด อยากอยู่ปลอดรอดภัยจากสิ่งนี้น้ำตาไหลอาบแก้มในทันที เพราะวจีของ....
|